शृणुत, मुनिवराः, तिथिदिननक्षत्रयोगविचारस्य पावनां कथाम्। यदा च नवमी पञ्चमी च मङ्गलवासरे समागच्छतः, तदा तौ दग्धसंयोगौ कथ्येते। बुधवासरे श्रविष्ठार्यमभौ च, गुरौ ज्येष्ठा भृगुवासरश्च विशेषः स्मृतः। विशाखातः प्रभृति चत्वारः समूहाः सूर्ये रविवासरे चाद्यादिषु क्रमशः विन्यस्ताः। यदा दिनतिथिसंयोगः जायते, न तद् शुभदं भवति; नापि दिननक्षत्रसम्बन्धः शुभः। तत्र क्रूरोऽष्टाक्षि महोदरः मन्दगतिर्मन्दाकिनी च संज्ञायन्ते। तेषां क्रमः—शूद्रः, चौरः, वैश्यः, पृथ्वी, देवता, राजा, गौः इति। पूर्वाह्णे तु एषः राजानां क्षतिं करोति, मध्याह्ने ब्राह्मणानां, अपराह्णे सामान्यजनानां च। रात्रौ निशाचराणां, नटनां, प्रबुद्धानां च रात्र्यन्ते अपि हानिः भवति। यदि सूर्यः दिवा मेषराशिं प्रविशति, तदा अनिष्टं कलहं च जनयति। अश्वाः, श्वानः, उष्ट्राः, वृषभाः, पदातयः, शस्त्राणि, उपकरणानि, वाहनानि च तदा प्रभावितानि भवन्ति। गदाः, मुसलानि, खड्गाः, दण्डाः, बाणाः, धनुषां शूलानि च तत्र गण्यन्ते। अन्नं, पायसं, भिक्षा, युष्म्, दुग्धं, दधि च तेन स्पृष्टानि। गाः, वैश्याः, सर्वे जनाः, बालाः, गवां मध्ये वसन्तः अपि तेन व्याप्यन्ते। यदि चतुष्पद् जन्तुः, तिलः, अथवा सर्पः सुप्तः तिष्ठति, परिवर्तनं जनयति। शस्त्राणि, वाहनानि, अन्नं, जात्यनुकूलं यत्किञ्चित्, तानि तेन व्याप्यन्ते। अन्धः, मन्दस्वभावः, मध्यमः, सुनेत्रः इति चिह्नानि तत्र दृश्यन्ते। यदा सूर्यः स्थिरराशौ प्रविशति, तदा विष्णुपदसंज्ञा स्यात्। तुलामेषयोः सूर्यस्य विषुवत्प्रवेशः ज्ञायते। विषुवति षोडश शुभनाड्यः निर्दिष्टाः। यदि शुभता पूर्वे, पश्चिमे, दक्षिणे, वा उत्तरदिशि दृश्यते, तर्हि पूर्वदिने अथवा परदिने सा स्यात्। यः चन्द्रराशिसंकेतः लभ्यते, स शुभोऽशुभो वा तत्र लभ्यते। सूर्यस्य प्रवेशः तदा तस्मिन्राशौ भवति। व्रतविवाहादिकर्मणि तस्याः परिपाट्याः उभयं न वाञ्छनीयम्। तत्र सुवर्णं स्थाप्य, दोषनिवृत्तये दातव्यम्। यदि बलवान् ग्रहः सञ्चरति, तदा विघ्नाः अपि बलवन्तः भवन्ति। यदि नवपञ्चत्रयजलग्रहैः वा पापकग्रहैः न पीड्यते, तदा शुभत्वं स्यात्। यदि देवैः इच्छितजलराश्यन्ते स्वधर्मस्थितैः न पीड्यते, तदा अपि शुभम्। यदि व्ययस्थाने शनिमर्कबुधाः केन्द्रस्थाः शुभौषधिसंयुक्ताः स्युः, तदा शुभदं भवति। यदि धीत्रीयकगजराश्यन्ते शुभग्रहैः (चन्द्रमिवर्जयित्वा) स्थितः, तदा अपि शुभम्। यदि अष्टषट्त्रिजलराश्यन्ते, सूर्यचन्द्रपापकग्रहैः न पीड्यते, तदा शुभम्। यदि अष्टसप्ताङ्गेषु सूर्यचन्द्रपापकग्रहशत्रुमङ्गलैः न पीड्यते, तदा शुभम्। अतः, दोषं विचिन्त्य, शुभाशुभयोः निर्णयः कर्तव्यः। यदि शुभग्रहदृष्टः, तदा प्रतिकूलफलम्; यदि पापकग्रहदृष्टः, तदा शुभफलम्। यदि शत्रुराशौ, शत्रुग्रहस्थाने, स्वग्रहस्थाने च स्थितः, तदा ग्रहदुष्टत्वे शान्तिकर्म आचरितव्यम्। मणिः, मुक्ताफलम्, प्रवालम्, वैदूर्यं च, सूर्यादिग्रहसन्तुष्टये यथाक्रमं धारयेत्। तदा स पक्षः तस्य शुभः; अन्यथा कृष्णपक्षः अशुभः। यदि रिफरान्ध्रजलराशिस्थैः, नभोगैश्च न पीड्यते, तदा शुभत्वं लभ्यते। मित्रं च परमित्रं जन्मनि जन्मनि पुनः पुनः लभ्यते। एवं तिथिदिननक्षत्रयोगानां शुभाशुभफलानि मुनिभिः व्यवस्थितानि, यथाक्रमेण ज्ञेयानि।