शेषाणि तु कुला, अकुला, तारा इति कथ्यन्ते। तत्र कुलं नाम नक्षत्रगणः स्मृतः। यत्र भेष तथा उपकुला इति निर्दिष्टं, तत्र नूनं जयः सम्प्राप्यते। यदि रविवासरे, भौमवासरे, अथवा सूर्येण अधिष्ठिते काले भद्रा विषमाङ्गी दृश्यते, तदा तस्य दोषस्य शान्त्यर्थं गावं वा विहितं दक्षिणां वा दातव्यम्। यदि पापग्रहदोषेण पीडिता, पुष्ययोगे, अथवा बलेन युक्ता सा भवति, तर्हि रामबाणेषु, अग्नौ, ऋतौ, बाणे, अग्नौ, भूवेदे, अग्नौ च, वेद, नेत्र, अब्ध्य, अग्नि, शतबाहु, नेत्र, रदा इत्येते तारागणाः क्रमशः निर्दिष्टाः। स्वगणे प्रकाशमानाः ताः तारा योगतारा इति प्रसिद्धाः। अग्निधिष्ण्ये उडुम्बरवृक्षः, रोहिण्यां जम्बुवृक्षः स्थितः। अदितिभाद्वकुलात् पिप्पलवृक्षः, पुष्यनक्षत्रात् अपि पिप्पल एव उत्पद्यते। भाग्यभाग्नक्षत्रात् पलाशवृक्षः, अर्यम्णः अक्षवृक्षः जातः। स्वात्यां च उक्षे अर्जुनवृक्षः, द्विदैवत्यान्नक्षत्रात् विकंकटवृक्षः। मूलभागे सर्जवृक्षः, वारिधिष्ण्ये वञ्जुलवृक्षः। वसुधिष्ण्ये शमीवृक्षः, वारुणार्क्षे कदम्बवृक्षः। पौष्णधिष्ण्ये मधूकवृक्षः। एते नक्षत्रवृक्षाः कथ्यन्ते। योगाधिपतयः यम, विश्वे, इन्दु, धातृ, जीव, निशाकर इति षट्। गणेश, रुद्र, धनद, त्वष्टृ, मित्र, षडानन—एतेषां देवताः। वैधृति, व्यतीपात—एते सर्वदा महापातकत्वेन स्मृतौ। विष्कम्भ, वज्र—त्रयः सङ्ख्याताः; गण्ड, अतिगण्ड—षट्। अदिति, इन्दु, मधा, अह्य, अश्वमूल, मैत्र, ज्या इत्येते अपि नामानि। एकं रेखां ऊर्ध्वं लिखेत्, त्रयोदश रेखाः आक्षेपेण तिर्यग् कुर्यात्। सूर्यचन्द्रयोः पथौ, आरोहणम् अवरोहणं वा, एकेन विभागः कार्यः। द्वादश विनाडीः निष्कास्य, शेषे द्वे घटिके भवतः। इन्द्र, प्रजापति, मित्र, त्वष्टृ, भू, हरि—एते प्रियतमा इति। षट् शुभकरणानि—बवा, बलव, कौलव, तैतिल, गर, वणिज। मुखे पञ्च, कण्ठे एकम्, उरसि एकादश करणानि सन्ति। मुखे कार्यहानिः, कण्ठे मृत्युः, उरसि दरिद्रता। मध्ये स्थितानि स्थिराणि; नाग, चतुष्पदयोः मध्ये अपि स्थैर्यम्। विश्वे, विधातृ, ब्रह्मन्, इन्द्र, रुद्र, अग्नि, वसु, तोयपा—एतानि नामानि; ईश, अजपाद, अहिबुध्न्य, पूषा, अश्विनि, अवह्नय इत्यादीनि अपि। दिनस्य पञ्चदशांशः तथा रात्र्याः अपि तद्वत्। अर्यमन्, राक्षस, ब्राह्म, पित्र्य, आग्नेय, अभिजित्—एते अपि निर्दिष्टाः। एतेषु मुहूर्तेषु शुभकर्मसु वर्जनीयम्। यदा तु मुहूर्तः देवतेन अधिष्ठितः, तदा यत्र यात्रा इत्यादिकं कर्म सदा कर्तुं शक्यते। शूलः अष्टमे दशमे च, शनिः अष्टादशे उत्तरतः। यत् वज्रपात इति प्रसिद्धं, तद् नवमे पञ्चमे च ज्ञेयम्। एकविंशतितः नक्षत्रात् आरभ्य, प्रत्येकं क्रमशः विज्ञेयम्। सौर, पितृ, सर्वपितृ नक्षत्राणि, त्वष्टृ, मित्र, प्तभ—एतानि च। धिष्ण्ये तानि एवम् अस्ति; यत्र योगदोषः, तत्र पतनं भवति। त्रयोदश सङ्ख्या, तिथिवासरयोगेन गणिताः, इति।