श्रूयतां, भगवन्, नक्षत्रपुराणे यथोक्तं शुभाशुभफलविचारः। बीजानां रोपणकाले मूलदेशे कृतं कर्म परमोत्कृष्टं फलप्रदं भवति। कज्जलस्य तु कण्ठदेशे त्रयः, उदरस्थले द्वादश संख्या वृद्धये निर्दिष्टाः। नाभिस्थाने पञ्च मुहूर्ताः अग्निसहिताः बीजारोपणाय विचार्याः। दुषुक्रकाले रोगमुक्तो भूत्वा पृथिव्यां स्नानं न कर्तव्यम्। नृत्यप्रारम्भः तु विशेषतः पुष्य, अर्क, पौष्ण नक्षत्रेषु प्रशस्यते। मध्ये द्वादश नक्षत्राणि, इन्द्र, भानु, नवभानु च उपयोज्याः। अधमस्थानि तु तोय, पार्द्र, आहि, पवनान्तक, नाकपा इति निर्दिष्टानि। एषां कालमानं त्रिंशत्, नवतिः, अष्ट घटीकाः इति प्रकीर्तितम्। अश्वग्री, द्वीज्यन, नैऋत, त्वाष्ट्र, जात्य, उत्तराभव — एतेषां स्वस्वाधिपत्यं धात्रि, ज्येष्ठा, अदिति, स्वाती, पौष्ण, अर्क, हरि इति देवताः। अवशिष्टानि कुला, अकुला, तारा इति प्रसिद्धानि; यत्र कुलं नक्षत्राणाम् अभिधानम्। भेष, उपकुलाख्येषु निश्चितं जयः सिध्यति। यदि रविवासरे, भौमवासरे, अथवा सूर्याधिष्ठिते दिने भद्रा विषमाङ्गा भवति, तर्हि दोषनिवारणाय गौः दातव्या, अथवा यथानिर्दिष्टं दक्षिणां दद्यात्। यदि पापग्रहपीडिता, पुष्ययुक्ता, अथवा बलसम्पन्ना भद्रा दृश्यते, तर्हि राम, अग्नि, ऋतु, बाण, अग्नि, भूवेद, अग्नि इत्येतेषां बाणेषु विचारः कार्यः। वेद, नेत्र, अब्ध्य, अग्नि, शतबाहु, नेत्र, रदा इत्येतानि नक्षत्राणि, स्वगणे दीप्तानि, योगताराः कथ्यन्ते। अग्निधिष्ण्ये उड्डुम्बरवृक्षः, रोहिण्यां जम्बुवृक्षः प्रतिष्ठितः। अदितिभाद्वे पिप्पलवृक्षः, पुष्ये अपि पिप्पलः उद्भवति। भाग्यभाजः पलाशवृक्षः, अर्यम्णः अक्षवृक्षः जातः। स्वात्यां, उक्षे च अर्जुनवृक्षः, द्विदैवत्ये विकंकटवृक्षः। मूलभायां सर्जवृक्षः, वारिधिष्ण्ये वञ्जुलवृक्षः। वसुधिष्ण्यात् शमीवृक्षः, वारुणार्क्षे कदम्बवृक्षः। पौष्णधिष्ण्ये मधूकवृक्षः। एते नक्षत्रवृक्षाः संज्ञायन्ते। योगपतयः यम, विश्वे, इन्दु, धात्रि, जीव, निशाकरः। गणेश, रुद्र, धनद, त्वष्टृ, मित्र, षडानन — एतेषां देवताः। वैधृति, व्यतीपातौ सर्वदा महापातकत्वेन गण्ये। विष्कम्भ, वज्र — एषां त्रीणि, गण्ड, अतिगण्ड — षट् संख्या निर्दिष्टा। अदिति, इन्दु, मधा, अह्य, अश्वमूल, मैत्र, ज्या अपि प्रसिद्धाः। रेखाङ्कनं कर्तव्यम् — एकं रेखां ऊर्ध्वं, त्रयोदश च क्षेपरेखाः। सूर्यचन्द्रयोः पथः, आरोहणापतनयोः, एकेन विभाजनीयः। द्वादश विनाडीः निष्कास्य, शेषं द्वे घटीके भवतः। इन्द्र, प्रजापति, मित्र, त्वष्टृ, भू, हरि — एते प्रियतमा इति स्मृताः। षट् शुभकरणानि — बवा, बलव, कौलव, तैतिल, गर, वणिज इति। मुखे पञ्च, कण्ठे एकः, उरसि एकादश करणानि निर्दिष्टानि। मुखे कार्यहानिः, कण्ठे मृत्यु, उरसि दरिद्रता स्यात्। मध्ये स्थितानि स्थिराणि; नाग, चतुष्पदयोः मध्ये अपि तथैव। विश्वे, विधात्रि, ब्रह्मन्, इन्द्र, रुद्र, अग्नि, वसु, तोयपा — एते निर्दिष्टाः। ईश, अजपाद, अहिबुध्न्य, पूषा, अश्विनि, अवह्नयः अपि गणिताः। एवं नक्षत्राधीनानि शुभाशुभफलानि, वृक्षादयः, योगाः, करणानि, देवतानि च पुराणे प्रकीर्तितानि, यथाक्रमं श्राव्याणि, चिन्तनीयानि च।