नृपतेः सभायां ब्राह्मणाः प्राचीनविद्यायाः रहस्यं समाचक्ष्यन्ते। राजमहलेषु, द्वारेषु, उद्यानेषु, प्राकारादिषु च कार्येषु विशेषतः सिद्धिः लभ्यते इति तत्त्वतः उक्तम्। तत्र मुहूर्तत्रये — सामान्ये, द्विदैवतये, अग्निसमये च — विशेषवर्णनं कृतम्। मृद्विन्, बिन्दु, मित्र, चित्रान्त्य, उग्र, पूर्वा, मग्हा, त्रिक, चित्र, आदित्य, अम्बु, विष्णु, अम्बा, अन्त्य, अधि, मित्र, वसू, उडु — एते नक्षत्रविशेषाः कीर्तिताः। दश, इन्दु, दिति, तिष्य, करणस्य च आद्यत्रयं — एषु समयेषु कार्यारम्भः शुभः स्मृतः। अश्वसम्बन्धिनि सर्वकर्माणि विशेषतः रविवासरे कर्तव्यानि इति शास्त्रवचनम्। दर्श, अष्टमी, चतुर्दशी इत्येषु तिथिषु पशुयागः कदापि न कार्यः। हलस्य प्रथमारम्भः मूलमुहूर्ते वृषभाभ्यां कर्तव्यः। वृद्धये कार्यारम्भः त्रिः आरम्भे, श्रेयसे पञ्चवारं शुभपक्षे। धनधान्यवृद्धये लङ्गलवर्तुले त्रयं श्रेष्ठम्। बीजानि मूलमुहूर्ते रोपितानि परमोत्कृष्टफलप्रदानीति प्रतिपादितम्। काजलस्य निर्माणे कण्ठे त्रयं, वृद्धये उदरे द्वादश वारम्। नाभौ अग्निं च पञ्च मुहूर्तांश्च बीजारोपणाय विचारणीयम्। रोगमुक्तस्य भूमौ दुशुक्रकाले स्नानं न कर्तव्यम्। नृत्यस्य आरम्भः पुष्य, अर्क, पौष्ण नक्षत्रेषु विशेषतः प्रशस्यते। मध्ये द्वादश नक्षत्राणि, इन्द्र, भानु, नवभानु च प्रयोजनीयानि। न्यूनतमानि तु तोय, पार्द्र, आहि, पवनान्तक, नाकपा — एतानि। तेषां सामान्यकालमानानि त्रिंशद्, नवति, अष्ट घटीकाः इति। अश्वग्री, द्विज्यन, नैरृत, त्वाष्ट्र, जात्य, उत्तराभव — एतेषां अधिपतयः धातृ, ज्येष्ठा, अदिति, स्वाति, पौष्ण, अर्क, हरि च। शेषाणि कुला, अकुला, तारा — एषु ‘कुल’ शब्देन नक्षत्राणि निर्दिश्यन्ते। भेष, उपकुल नाम्नि कार्ये विजयः निश्चितः। यदि रविवासरे, मङ्गलवारे, अथवा सूर्याधिपत्ये, भद्रायाः विषमाङ्गत्वं स्यात्, तदा दोषनिवारणाय गौः वा विहितदक्षिणा दातव्या। यदि क्रूरग्रहपीडिते, पुष्ययुक्ते, अथवा बलेन युक्ते स्यात्, तदा राम, अग्नि, ऋतु, बाण, अग्नि, भूवेद, अग्नि — एतेषु बाणेषु कार्यं साध्यते। वेद, नेत्र, अब्ध्य, अग्नि, शतबाहु, नेत्र, रदा — एतानि नक्षत्राणि योगतारासञ्ज्ञया स्वगणे दीप्तानि दृश्यन्ते। अग्निधिष्ण्ये उदुम्बरवृक्षः, रोहिण्यां जम्बुवृक्षः, अदितिभाद्वे पिप्पलवृक्षः, पुष्ये अपि तदेव, भाग्यभाजः पलाशः, अर्यम्णि अक्षवृक्षः, स्वात्यां च उक्षे अर्जुनवृक्षः, द्विदैवत्ये विकङ्कटवृक्षः, मूलभायां सर्जवृक्षः, वारिधिष्ण्ये वञ्जुलवृक्षः, वसुधिष्ण्ये शमीवृक्षः, वारुणर्क्षे कदम्बवृक्षः, पौष्णधिष्ण्ये मधूकवृक्षः उत्पद्यते — एते नक्षत्रवृक्षाः कथिताः। योगपतयः — यम, विश्वे, इन्दु, धातृ, जीव, निशाकर — एते। गणेश, रुद्र, धनद, त्वष्टृ, मित्र, षडानन — एतेषां देवताः। वैधृति, व्यतीपात — एते द्वौ कालत्रये महापातकसञ्ज्ञकौ। विष्कम्भ, वज्र — एषां त्रयं; गण्ड, अतिगण्ड — एषां षट् गणनम्। अदिति, इन्दु, मधा, अह्य, अश्वमूल, मैत्र, ज्या — एतान्यपि नामानि प्रकीर्तितानि। एवं नक्षत्राणां मुहूर्तानां वृक्षाणां च योगेषां रहस्यं प्राज्ञैः सम्यग् उपदिष्टम्।