शृणुत, मुनयः, नक्षत्राधिपत्यविचारस्य दिव्यकथाम्। आदौ, षष्ठं प्रथमं, द्वितीयं स्वं, षष्ठं तृतीयं इति क्रमेण निर्दिष्टम्। अहनि च रात्रौ च, तयोः तयोः क्रमशः, प्रत्येकं अर्धत्र्यंशनाडीपरिमाणेन कालः प्रविभज्यते। नक्षत्राणां स्वामिनः क्रमशः वसवः, अग्निः, पितामहश्च इति निर्दिष्टाः। ततोऽपि, अर्यमन्, अर्कः, त्वष्टा, मरुतः, शक्रः, अग्निः, मित्रः, वासवश्चेत्येताः देवताः उल्लिख्यन्ते। अजयैकपात्, अहिबुध्न्यः, पूषा इत्यपि नामानि निर्दिष्टानि। नव यः अधःमुखाः सौर्ये विनियुक्ताः, तत्र सर्वे शिल्पानि, कलाः, कूपाः, निधयः, उत्खननं च प्रवर्तन्ते। तथैव, नव तिर्यङ्मुखाः तत्र सौर्ये विनिर्दिष्टाः, येषु गर्दभ, गौः, रथ, नौ, अग्नि, अश्वकार्याणि साध्यन्ते। नवोर्ध्वमुखाः सूर्येषु विनिर्दिष्टाः, येषु राजमहल, द्वार, उद्यान, प्राकारादिषु कार्येषु सिद्धिः लभ्यते। सामान्यं, द्विदैवतं, अग्निसदृशं च मुहूर्तप्रकारं वर्ण्यते। मृद्विन्, बिन्दु, मित्र, चित्रान्त्य, उग्र, पूर्वा, मघा, त्रिकेति नक्षत्राणि कीर्त्यन्ते। चित्र, आदित्य, अम्बु, विष्णु, अम्बा, अन्त्य, अधि, मित्र, वसू, उडु चेति अन्यानि निर्दिष्टानि। दश, इन्द्व, दिति, तिष्य, करस्य त्रयाणि आद्येति च विशेषतः निर्दिष्टानि। अश्वसम्बद्धेषु सर्वकर्मसु विशेषतः रविवासरे कार्याणि साधनीयानि। दर्श, अष्टमी, चतुर्दश्यां पशुयागं कदाचन न कर्तव्यम्। मूलकाले प्रथमं हलकरणं वृषभैः कार्यम्। वृद्ध्यर्थं त्रिः आरम्भे, श्रेयसे पञ्चवारं शुभपक्षे कर्तव्यम्। धनधान्यार्थं त्रीणि लङ्गलचक्रे श्रेष्ठानि। बीजप्रक्षेपः मूलकाले कृतः परमं फलम् आवहति। कज्जलस्य कृत्ये कण्ठे त्रयः, वृद्ध्यर्थं उदरे द्वादश, नाभौ अग्निः पञ्च मुहूर्ताश्च बीजप्रक्षेपे विचार्याः। दुषुक्रे रोगात् विमुक्तः पृथिव्याम् अभिषेकं न कुर्यात्। नृत्यस्य आरम्भः विशेषतः पुष्य, अर्क, पौष्णनक्षत्रेषु प्रशस्यते। मध्ये द्वादशताराः, इन्द्र, भानु, नवभानु च उपयोज्याः। अधमाः तु तोय, पार्द्र, आहि, पवनान्तक, नाकपा इति कीर्त्यन्ते। तेषां कालमानं त्रिंशद्, नवति, अष्टघटिकाः इति निर्दिष्टम्। अश्वग्री, द्विज्यन, नैरृत, त्वाष्ट्र, जात्य, उत्तराभव इति नक्षत्राणि, तेषां अधिपतयः धातृ, ज्येष्ठा, अदिति, स्वाती, पौष्ण, अर्क, हरिश्च। ये अवशिष्टाः, ताः कुला, अकुला, तारा इति कथ्यन्ते; तत्र कुलं नक्षत्राणि निर्दिश्यते। भेष, उपकुलाख्येषु नक्षत्रेषु जयः नूनं लभ्यते। यदि रविवासरे, मङ्गलवासरे, सूर्याधिपत्ये वा भद्रा विषमाङ्गा स्यात्, तदा दोषनिवारणाय गौः वा विहितं दक्षिणं दद्यात्। यदि पापग्रहपीडिता, पुष्यसंयुक्ता, बलसम्पन्ना वा स्यात्, तदा राम, अग्नि, ऋतु, बाण, अग्नि, भूवेद, अग्नि इत्येतैः बाणैः कर्म कर्तव्यम्। वेद, नेत्र, अब्ध्य, अग्नि, शतबाहु, नेत्र, रदा इत्येतानि नक्षत्राणि क्रमशः निर्दिष्टानि। स्वगणे दृष्टानि दीप्तानि तारा योगताराः इति कथ्यन्ते। अग्निधिष्ण्ये न्यग्रोधवृक्षः, रोहिण्यां जम्बुवृक्षः स्थितः। अदितिभाद्ववंशः पिप्पलवृक्षात् उत्पद्यते, पुष्यनक्षत्रेऽपि पिप्पलवृक्षः उत्पद्यते इति श्रूयते। एवं नक्षत्राधिपत्यादिकं, मुहूर्तविचारः, कर्मफलविधिः, वृक्षसम्बन्धश्च दिव्यं रहस्यं ग्रन्थेऽस्मिन् प्रतिपादितम्।