यदा मङ्गलः शृङ्गं वा मण्डलं वा अनुक्रमेण स्पृशति, तदा तस्य प्रभावः विविधः स्यात्। अष्टमे वा नवमे चिन्हे, अथवा प्रातःकाले, अथवा वक्रगत्यां मङ्गलस्य उदयः यदा भवति, तदा तस्यैव फलम्। दशमे वा एकादशे चिन्हे, अथवा द्वादशस्य अग्रे, तत्रापि तद्वत्। त्रयोदशे चिन्हे मङ्गलः वा चतुर्दशे वक्रगत्यां स्थितः, तत्रापि तद्वत्। पञ्चदशे वा षोडशे चिन्हे वक्रगत्यां यदा मङ्गलः तिष्ठति, तदा रक्तवर्णमुखं भवति। सप्तदशे वा अष्टादशे चिन्हे वक्रगत्यां स्थितः, तदा तं मुशलः इति कथ्यते। यदा मङ्गलः उभयोः फाल्गुन्योः उदयति, तथा वैश्वदेवे प्रतिकूलः भवति। यदा चन्द्रः श्रवणे वा पुष्ये उदयति, तदा वक्तारः पशवः धान्यं च हानिं प्राप्नुवन्ति। मध्यायां माधायां मङ्गलः स्थितः प्रतिकूलगत्यां यदा भवति, तदा पितृ, द्वि, दैव, धात्रि नक्षत्राणि विभक्तानि स्युः। त्रय Uttara, रोहिणी, नैरृति, श्रवण, मृगशिरा—एतेषु यदा मङ्गलः उत्तरगत्यां सर्वेषु नक्षत्रेषु गच्छति, तदा शुभफलम् आवहति। चन्द्रग्रहणे विहाय, चन्द्रस्य उदयः न कदापि शुभः। बुधः यदा वसूनां, वैष्णवानां, विश्वेदेवानां, धात्रिणां मध्ये गच्छति, तदा तस्य विशेषः। चन्द्रपुत्रः आर्द्रात् पितृनक्षत्रान्तं यदा दृश्यते, अथवा हस्तादारभ्य षट् नक्षत्रेषु यदा गच्छति, तदा तस्य प्रभावः ज्ञेयः। बुधः अहिबुध्न्य, अर्यमन्, अग्नि, यम नक्षत्रेषु यदा गच्छति, तदा तस्य गति विशेषं फलम्। सौम्यग्रहः पूर्वत्रय नक्षत्रेषु गच्छन् योगनक्षत्रं भङ्क्ति। यम, अग्नि, धात्रि, वायु नक्षत्रेषु साधारणगति:। भग, अर्यमन्, इज्य, अदिति नक्षत्रेषु गतिः सीमितः। योम, अतिका, तिविष्वा, अबूमूल, मत्स्य, अज—एतेषु बुधः स्थितः, तदा तस्य विशेषगति:। इन्द्र, अग्नि, मित्र, मार्तण्ड नक्षत्रेषु बुधस्य गतिः अशुभा। यावत् दिवसान् सः दृश्यते, तावत् दिवसान् अदृश्यः भवति। चन्द्रपुत्रः पञ्चदश वा एकादश दिवसान् दृश्यते। मिश्रितगति वा सीमितगत्यां फलम् ददाति; अन्यत्र वर्षम् आवहति। प्राणिनां मध्ये पापफलम् ददाति; अन्येषु शुभत्वम्। उदयकाले चन्द्रपुत्रः श्रेष्ठः, रजतस्फटिकसदृशः। शुद्धः मध्यमः; व्योमजः उत्तमः; भाद्रः कदाचित् श्रेष्ठः। पौषः, मागः शुभौ; फाल्गुनः, मधुः मध्यमौ। शुद्धः मध्यमः; व्योमजः श्रेष्ठः; भाद्रः कदाचित् श्रेष्ठः। मृदुप्रदेशे गच्छन् सूर्यः रक्षां, आरोग्यं, समृद्धिं च ददाति। पीत, अग्निवर्ण, कृष्ण, हरित, रक्त—एते क्रमशः सूर्यकिरणानां वर्णाः। पृथिवीसदृशः, देवैः पूजितः, सूर्यः शुष्कतां जनयति। वर्षस्य शरीरं कृतिका, रोहिणी च। यदि तद् शरीरं क्रूरतया पीडितं, तदा दुर्भिक्षं, अग्नि, वायु, भयः च बाधते। हृदयेशः विनश्यति; शुभैः संयुक्ते शुभत्वं जायते। द्विजेषु गो, राजा, स्त्रीभ्यः महान् सुखः। महदपि धनं नष्टं, भूमेः विनाशः, अतिकृष्टवृष्टिः च। रोगः, धान्यं, व्योम, अदृश्यता—एते गुरोः फलानि मघादिनक्षत्रेषु। शुक्रस्य विभागः त्रिभिः पर्यायनामभिः ज्ञेयः। एवं नक्षत्रग्रहयोजनायाः विविधफलानि पुराणे कथितानि।