शृणु, महामुने। परमेष्ठी, गृध्रमुखधारी, स्नेहमद्यान्नकामो बभूव। तत्र भाण्डी नाम्ना, रोमाञ्चिताङ्गी, श्यामवर्णा, मुकुटधारिणी, फलक्षेपणयन्त्रगृहीता दृष्टा। सा स्वस्य अनुचरैः सहिताऽभूत, समुद्रतीरं प्रति नौका सम्प्राप्तवती, चम्पकवनान्तरे रममाणा। एवं त्रिंशद्भिः शुभैर्लक्षणैः क्रमशः वर्णितैः, तस्याः सन्माङ्गल्यं सूचितम्। अथ, लोकेषु व्यवहारोपयोग्यां संहितां शृणु। यः दिनः शुक्लपक्षे चैत्रमासस्य प्रतिपदि पतति, स राजा इति स्मृतः। तत्र सूर्य उदयकाले स्वामी, चन्द्रमाः मध्ये वा उत्तमे वा स्थितः। यदि सूर्य हीनः, अथवा सूर्यपुत्रः, तयोः बलाबलविज्ञानपूर्वकं तद् विज्ञापयेत्। सूर्यस्य मण्डले दोषः दृश्यते चेत्, तदा रोगः, भ्रमः, चौर्यं, धनक्षयश्च भवति। यदि सूर्य मण्डलं धूम्रवर्णं स्फुलिङ्गयुक्तं च दृश्यते, तदा लोकविनाशः सूचितः। द्विर्वर्ण, त्रिवर्ण, चतुर्वर्णयुक्तः सूर्यः पृथिव्यां नृपतीन् हन्ति, हे मुनिश्रेष्ठ। पितृपुत्रस्य सूर्यस्य वर्णानुसारं परिणामाः भवन्ति—पीतवर्णः राजपुत्रं बाधते, श्वेतवर्णः पुरोहितान्, चित्रवर्णः जनान्। सूर्यः हेमन्ते शुभः, वसन्ते ताम्रवर्णः केसरसदृशः, शरदि पद्मकोशाभः, हेमन्तादौ रक्तवर्णः। एतेषां क्रमशः रोगः, अनावृष्टिः, भयञ्च जन्यते। यदि सूर्यः शशकवद् रक्तवद् वा दृश्यते, तदा पृथिव्यां युद्धं शीघ्रं भवति। यदि सूर्यः चन्द्रसदृशः, तदा नृपतीनां परिवर्तनं भवति। सूर्यस्य मण्डले छिद्रं दृश्यते चेत्, तदा महराजवधः स्यात्। छत्राकारः सूर्यः देशविनाशं, नृपतीनां क्षयञ्च जनयति। तस्मिन्काले राजवधो वा राजसंघर्षो वा विज्ञेयः। अन्येन नृपत्रिणा विरोधे रुधिरनद्यः प्रवर्तन्ते। तदा उग्रयुद्धानि, दुष्टैः उष्ट्रखरादिभिः भीतिं जनयन्ति। शान्तशृङ्गस्योन्नतिः श्रेष्ठा, राज्ञः मन्त्रिणश्चैव। कौर्मे हृण्ये धनुषः, तुलायां कर्के च शूलस्य यथा। यदा चन्द्रमा दक्षिणदिशि उभयाषाढयोः, मूलस्थाने, इन्द्रासनयोः स्थितः। यदा चन्द्रमा विशाखायां मित्रे च, दक्षिणपार्श्वे, पीडितश्च। यदि चन्द्रमा पौष्ण, भाद्र, मधु, क्षावि न गच्छति, तदा शुभं भवति। यम, इन्द्र, आहीश, नय, ईश, मरुत, अर्धनक्षत्राणि च स्मृतानि। दक्षिणशृङ्गस्योन्नतौ शुभं न स्यात्; शुक्लपक्षे पिपीलिकायाः शुभम्। पूर्णचन्द्रः समृद्धिम् आनयति, महामेघान् नाशयति, विस्तीर्णश्च। यदि शृङ्गं वा मण्डलं कुजोऽन्यैः पीड्यते, तदा तदनुक्रमेण फलम्। कुजः अष्टमे, नवमे, उदये, वक्रगत्यां वा स्थितः स्यात्। दशमे, एकादशे, द्वादशाग्रे अपि तदेव। त्रयोदशस्थे, चतुर्दशे वक्रे च, पञ्चदशे, षोडशे वक्रे रक्तमुखं भवति। सप्तदशे, अष्टादशे वक्रे च मुशलाख्यं स्यात्। कुजो यदि उभयफाल्गुन्योरुदितः, वैश्वदेवे च प्रतिकूलः स्यात्। चन्द्रमा श्रवणे पुष्ये वा उदितः चेत्, वक्तुः पशूनां धान्यस्य च नाशः स्यात्। कुजः मध्ये मधायाः स्थितः, तत्र प्रतिकूलगत्यां च। पितृ, द्वि, दैव, धात्र्यादीनां नक्षत्रगणाः विभागतः स्मृताः। एवं, महामुने, शास्त्रस्यैषा संहिताविभागः श्रुतः, यथाक्रमं फलप्रदः।