नारदप्रश्ने महर्षिः सूतः परमगम्भीरया वाणीया ज्योतिषशास्त्रस्य गूढार्थान् नारदं प्रति प्रकाशयन् इत्येवमाह— नक्षत्रचन्द्रार्धविभागश्च, इन्द्रियैः शिरसि च यः परिमाणविचारः, स अपि सम्यगवेक्ष्यः। यदा वृत्तं निर्मलं भवति, तदा दीर्घायुषः स्वीकर्तव्या भागाः प्रमाणीकृताः। यदि ग्रहः मन्दे वा शुक्रे वा, अथवा अस्तमितः, तर्हि तस्य भागस्य अर्धं न ग्राह्यम्। रिपोः भागान् परित्यज्य, शेषभागः आयुःपरिमाणे ग्राह्यः। पापग्रहस्य भागः पूर्णतः न ग्राह्यः, शुभग्रहस्य तु अर्धं विना ग्राह्यः। शेषवर्षाणि, आदित्यवर्षेभ्यः व्यवकर्ष्य, मासादिरूपेण परिगण्यन्ते। शेषस्य षष्ट्या विभजने, लब्धं माससंख्या, शेषं दिनघट्यादि भवति। शेषवर्षाणि द्वादशेनादिना गुणनीयानि। ये ग्रहाः दीर्घायुष्यरहिताः, लग्नसंयुक्ताः, तेषां भागः निष्कास्यः। यदि ग्रहः लग्ने अथवा षष्ठे तिष्ठति, तदा गणना अन्यथा, न पूर्ववत्। समत्वे तु तेषां भागाः स्थायिनः; अन्यथा, ग्रहस्य भागः न लभ्यते। गुणकफलात् आयुःभागः निश्चितः; एषा गणना कथ्यते। शेषस्य द्विशतद्वारेण विभागे, मासाः लभ्यन्ते, अवशिष्टं दिनादिकं। शेषं सूर्यादिगुणकेन विभागे, मासादयः दिशानुसारं लभ्यन्ते। तत्र भागः, अंशसंख्यया विभाग्य, मासगुणकेन तथा लग्नात् राशिगुणकेन गुण्यते, फलमुपजायते। लग्नसूर्यचन्द्रेभ्यः यः बलिष्ठः, तस्य कालः प्रथमतः आगच्छति। यस्य दीर्घायुः, अथवा सूर्यादिषु समबलः, स एव प्रथमतः कालं प्राप्नोति। सप्तमचतुर्थेषु च तत्र स्थितेषु, चतुष्कोणग्रहेषु च, फलानि निर्दिष्टानि। सप्तमचतुर्थेषु च सागरस्थेषु, स्वगणे च, तेषां फलानि सन्ति। चतुर्थाष्टमयोः गुणकाः स्वर्गसंज्ञकाः निर्दिष्टाः। शेषस्य सूर्यादिगुणकेन विभागे, मासादयः एकत्वेन लभ्यन्ते, हे नारद। स्वामीमित्रोच्चस्वक्षेत्रचन्द्रवर्षपर्वतानुसारं, संवत्सरमासादिना कालः वर्धते। यदि ग्रहः अन्यत्र स्थितः, तदा तदनुरूपफलविनाशः स्यात्। तस्य काले जीविकादिसम्बद्धाः सर्वेऽपि फलान्युपयुज्यन्ते। यदि शुभदृष्टियोगयुक्तः, गच्छन्, स्वगणे स्थितः ग्रहः, तर्हि तस्य फलम् अत्युत्तमं स्यात्। अष्टमगणसंयुक्तस्य फलं पूर्णं शुभं च भवति। स्वत्रिकोणस्थो मित्रयोगयुक्तो वा, तदा मध्यमं फलं, न तु श्रेष्ठम्। प्रतिकूलदुष्ठस्थाने, वा दुर्बलेऽपि वाञ्छितस्थाने, तदा अल्पं फलमिति विज्ञेयम्। स्थिरराशौ अष्टममध्यमस्थाने, फलं प्रतिकूलं; होराफलं त्रिविधं विभागानुसारं। यदि पापयोगयुक्तः, अथवा पापग्रहैः सहितः, तदा फलं अन्यथा। वक्रस्वस्वोच्चसौरस्थाने शुक्रादीनां फलं षड्गुणितं स्यात्। अन्त्ये स्थितानां, विदुषां, प्राज्ञानां वा, तत्रैव वृद्धिः स्वजनसम्बन्धो वा जायते। स्वस्थाने, उच्चे, तुल्यस्थाने वा, अष्टमपञ्चमसंयुक्ते, फलमुपदिष्टवद्। केन्द्राष्टमान्त्यस्थाने, वा पूज्यस्थाने, ग्रहस्य यथायोग्यं फलं भवति। केन्द्राष्टमाद्यतिरिक्ते, स्वस्थाने, शनिना वा, केन्द्रे गणे वा स्थितस्य, तस्य फलं निर्दिष्टम्। कर्मण्ययनषष्ठस्थाने, मङ्गलः गुरुणा सहितः शुभः स्यात्। मार्गेण मङ्गलगुरुभ्यः, द्वादशषष्ठाष्टमलग्नात् च ये, तेषां फलं निर्दिष्टम्। षष्ठाष्टमद्वादशस्थाने, तत्र योगानुसारं फलं भवति। तृतीयभागे, सूर्ये, शुक्रात् द्वादशस्थाने, तदा दिशारिपुजात्यनुसारं फलं। चन्द्रगुरुषष्ठद्वादशस्थाने, लग्नात् क्षिप्रं दुर्बलं विज्ञेयम्। एवं महर्षिणा सूतेन नारदाय आयुःफलविनिश्चयः, ग्रहस्थितिविचारः च सम्यग् उपदिष्टः।