शृणु, नारद! यदा एते ग्रहाः स्वस्योच्चस्थानेषु संस्थिताः स्युः, तदा परमायुः कथ्यते। यत्र शुभग्रहाः स्वक्षेत्रे वा उच्चे वा मित्रक्षेत्रे वा स्थिता भवन्ति, अथवा देहाधिपतिना सह बलेन युक्ताः स्युः, तत्रायुः शुभमुपजायते। शुभग्रहाः यदि लग्नात् त्रिकोणस्थानेषु निवसन्ति, बृहस्पतिश्च स्वोच्चस्थाने तिष्ठति, तदा परमशुभफलम् अवाप्यते। यदा बलवन्तः ग्रहाः केन्द्रेषु स्थिताः, अष्टमभावश्च शुद्धतायुक्तैः त्रिंशद्भिर्दिग्भिः संयुतः, तदा दीर्घमायुः सिध्यति। यदि लग्नेशः अष्टमेशश्च उभौ अपि अष्टमस्थाने भवतः, तदा तत्रैव संवत्सरमायुः उत्पाद्यते। नवमेशो यदि शुक्रेण सह स्थितः, वा केन्द्रस्थाने, वा स्वक्षेत्रे, वा द्वादशे नवमे वा, तदा तस्य विशेषमायुः लभ्यते। विनाशेशः यदि पापग्रहैः सह वा अष्टमस्थाने वा तिष्ठति, तदा तस्य आयुः सूर्यवर्षैः मीयते। बुधश्च शुक्रश्च यदा युतौ, शुभग्रहाश्च लग्ने वा मृत्युभवे वा स्थिताः, तदा तेषां स्वस्वफलानि सम्पद्यन्ते। सूर्यः यदि बलीयान्, तदा तस्य गणना; चन्द्रः यदि बलीयान्, तदा तस्यैव गणना। तिथिः, दिवसं, नक्षत्रं, इत्यादीनि क्रमशः गणनीयानि। नक्षत्राणि, चन्द्रः, द्विदलानि, इन्द्रियगणना, शिरःस्थानं च अपि विचार्यन्ते। यदा मण्डलम् शुद्धम्, तदा तत्रैव आयुः भागाः स्वीक्रियन्ते। यदि ग्रहः मन्दे वा शुक्रे वा अस्ते, तदा अर्धभागो न ग्राह्यः। शत्रुग्रहस्य भागं परित्यज्य, शेषभागः आयुःगणनायाम् ग्राह्यः। पापग्रहस्य भागः पूर्णतः न ग्राह्यः; शुभग्रहस्य तु अर्धविना ग्राह्यः। शेषवर्षाणि सूर्यवर्षेभ्यः निष्कास्य, मासादीनि रूपेण विज्ञेयम्। शेषं षष्ट्या विभज्य, भागहरः मासान् दर्शयति, अवशिष्टं दिनानि, मुहूर्तादीनि च। शेषवर्षाणि द्वादशगुणितानि इत्यादि गणनीयम्। ये ग्रहाः अल्पायुषः सन्ति लग्नसंयुक्ताश्च, तेषाम् आयुःभागः निष्कास्यः। यदि ग्रहः लग्ने वा षष्ठस्थाने वा तिष्ठति, तदा गणना अन्यथा, न तु पूर्ववत्। यदा तुल्यता अस्ति, तदा तेषां भागाः तिष्ठन्ति; अन्यथा, तस्य ग्रहस्य भागः न लभ्यते। गुणकफलात् आयुःभागाः निर्णीयन्ते; एषा गणना कथ्यते। शेषं द्विशत् विभज्य मासाः सिध्यन्ति, शेषं दिनादीनि। शेषं सूर्यादिगुणकेन विभज्य, मासादिकं प्राप्यते, यथादिशम्। भागः अंशसंख्यया विभज्य, मासगुणितं च लग्नात् राशिफलम् योज्यते। लग्न, सूर्य, चन्द्राणां मध्ये यः बलीयान्, तस्य कालः प्रथमं आगच्छति। यः चिरायुष्कः, अथवा सूर्यादीनां मध्ये समबली, स एव प्रथमं कालं प्राप्नोति। सप्तम, चतुर्थ, केन्द्रस्थेषु च ये, तेषां फलं विचार्यते। सप्तमचतुर्थयोः, तस्य च समुद्रराशिस्थानां फलानि, तद्वर्गस्थानैः सह, कथ्यन्ते। चतुर्थाष्टमयोः गुणका दिव्यत्वेन निर्दिष्टाः। शेषं सूर्यादिगुणकेन विभज्य, मासादिकं एकत्वेन लभ्यते, हे नारद। कालः वर्धते वर्षमासाद्यनुसारं, स्वामि-मित्र-उच्च-स्वक्षेत्र-चन्द्र-वर्ष-पर्वतादिभिः। यदि ग्रहः अन्यत्र स्थितः, यथोक्तम्, तदा तस्य फलविनाशः भवति। यस्य ग्रहस्य कालः, तस्मिन्नेव जीविकादिफलानि प्रयोजनीयानि। यदि ग्रहः शुभदृष्टः, गतिशीलश्च, शुभवर्गे स्थितः, तदा तस्य फलम् उत्तमम्। अष्टमवर्गे फलोत्पत्तिः सम्पूर्णमङ्गलम् ददाति। यदि स्वत्रिकोणे वा मित्रेण सह स्थितः, तदा मध्यमफलम्, न तु उत्कृष्टम्। यदि पापस्थाने वा कठिनस्थाने वा, इच्छास्थाने च दुर्बले, तदा लघुफलम् उच्यते। स्थिरराशौ अष्टममध्ये च फलम् अशुभम्; होराफलं त्रिविधम् विभागतः। यदि ग्रहः पापदृष्टयुक्तः, वा पापग्रहैः सहितः, तदा फलम् अन्यथा भवति। एवं, नारद, आयुःगणनायाः रहस्यं सुस्पष्टम् उपदिष्टम्।