राज्ञः कीटाः पशवश्च चतुष्कोणेषु स्थिता बलवन्तः क्रमशः स्युर्नरश्रेष्ठ। तेषां वर्णा रक्तश्वेतहरितालसदृशाः पाण्डुरधूम्रपीताश्च निर्दिष्टाः। द्वितीये स्थाने समता कीर्ति च चञ्चलता च दृश्यते, तत्र सूर्य एवाधिपः। जीवः ज्ञानसुखयोः सूचकः, शुक्रः कामस्य, सूर्यपुत्रः दुःखस्य कारणं कथ्यते। सूर्यपुत्रो मन्त्रिणां मध्ये, सोमपुत्रः सेवकः इति श्रेष्ठज्योतिषिभिः सम्यग् अभिपूज्यते। शची कौधि पारवाणां वर्णाः श्वेतपीतहरिताः स्युः। कृष्णपक्षसम्भवः चन्द्रः सूर्यः च मंगलश्च पापकारकाः, बुधः पापैः सह स्थितः पापदायकः। पृथिव्याः पुत्राः च अन्ये च मयूरभूमिजलवायुषु वसन्ति। शनिसंस्थस्य स्वाम्यं चाण्डालाधिपः, राहुः च म्लेच्छाधिपः कथ्यते। देवताः इन्द्रः अग्निः रैवतः भूकोऽथ सखः च अधिपतयः स्मृताः। तारा मध्ये विदारिताः दीप्ताः ताम्रवर्णाः च स्युः। सूर्ये शुक्रे भूमिपुत्रे सोमगुरुशनीषु च क्रमशः उदयतः स्थिताः। शनैश्चरगुरू पूर्णौ यदा क्रमशः दृश्येते, हे नारद, तदा तावुभौ परिगण्येते। तीक्ष्णं तिक्तं क्षारं मधुरसंयुक्तं, अम्लं कषायं च तेषां रसाः। आत्मा, आत्मज्ञः, श्वेतज्ञः, शत्रवः, विरोधिनः, एतेषां क्रमः। परस्परं धनं व्ययः तिस्रः बान्धवाः व्यापारः सखा च। पुनः कालेश्वरं, अधिपं, मित्रं, सहचरं च पूर्ववत् नियोजयेत्। दिशासु सौम्यपूज्येषु, सूर्ये च शत्रुषु, शनौ श्वेतपद्मजयोः च। उत्तरदिग्गतेषु दीप्तरश्मिषु, ते क्रियावन्तः बलसम्पन्ना इति ज्ञायन्ते। क्रूराः तमसि, सौम्याः श्वेतवर्णे; ज्ञाः कालबलं विचिन्वन्ति। पापिनः बलवन्तः, सौम्याः वाक्प्रवृत्ताः, कंटकयुक्ते तु। पापिनः स्वभागे, परभागे सौम्याः; लग्नं नभःसम्भवम्। शिरः, कुटिलग्रीवः, पादौ, पार्श्वद्वयं, पृष्ठं, उरसि च तथा। पुच्छं चतुष्पदाङ्गेषु; मेषादिराशयः एवं स्मृताः। रेखाः समदृष्टिमिताः, स्मरणस्थितैः वाञ्छिताः। भागे भूमिः पद्मं च शनये, द्वयोः संयोगात् उत्पाद्यते, हे द्विजोत्तम। भूमिजलं सोमेन, अन्येषां तद्वद् उच्यते। यावत् पक्षिणः स्थलजाः जलजा च तावन्तः। भूमौ कंटकवृक्षाः फलवन्तः फलहीनाश्च पूज्याः ज्ञेयाः। अशुभराशौ शुभग्रहः, अशुभे भूमौ शुभवृक्षः जायते। स्त्रीणां मंगलचन्द्रयोः प्रभावेन मासिकः स्त्रावः भवति। पापग्रहदृष्टे चन्द्रे, सौम्यैः स्नेहेन दृष्टे च, तदनुसारं फलम्। हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, वीर्यसम्पन्नानां पुरुषाणां पुत्रः जायते। यदि चन्द्रमंगलौ द्वादशस्थाने समं दृष्टौ, गर्भपातः भवति। यदि शुभौ चतुर्थदशमे, मातुलः पितृष्वसा च सूच्येते। कृष्णे चन्द्रे मङ्गलदृष्टे, स्त्री निःसंशयं मृत्युम् आप्नोति। तस्मिन्काले गर्भिणी स्त्री मृत्युम् आप्नोति। यदि चन्द्रः नष्टः, मङ्गलः षष्ठाष्टमे, द्वितीयसप्तमेशयोः पीडितयोः, तदा मृत्युः। मासेशो नष्टे, स मासः गर्भधारणाय त्याज्यः। यदि चन्द्रः षष्ठाष्टमद्वादशात् पापदृष्टः, सूर्येण दृष्टे, सुखगर्भत्वम्। एवं महर्षे, शास्त्रविहितं ज्योतिषशास्त्रस्य गूढार्थं, ग्रहचिह्नराशिवर्णस्वभावफलादिकं, यथाक्रमं, श्रद्धया सम्यगुपदिष्टम्।