केचन तृणं भक्षयन्तः, केचन च जनानां नगरे प्रविष्टवन्तः। सर्वे प्राणरक्षणे त्वरमाणाः शीघ्रं वसिष्ठमाश्रयितुम् ऐच्छन्। वसिष्ठः च गुप्तिभिः तद् अवगतवान्, ततः शीघ्रं स्वगुरोः समीपं जगाम। तत्र क्षणेनैव तेन रक्षणकर्म च शिष्यानां वचनं च निषिद्धम्। तदा ये सर्वे अन्धाः, श्मश्रुवन्तः, मुण्डाः, वेदबहिष्कृताः, तान् दृष्ट्वा सगरः सन्तोषपूर्वकं स्वगुरवे, तपो निधये, हसित्वा इदं वचनम् अब्रवीत्। "मम पितुः राज्यहराणां सर्वेषां निहन्ता अहं सर्वथा भविष्यामि। स एव सर्वनाशस्य कारणम्—अत्र न संशयः। ये दुर्बलाः सन्तः अतीव धर्मशीलत्वं दर्शयन्ति, ते यावत् बलं न बाध्यते, तावत् एव प्रवर्तन्ते। सर्पाणां सौम्यत्वे कदापि विश्वासो न कर्तव्यः। स्वबलविपर्यये तेषां स्वभावः शीघ्रं प्रकाशते। ये दुर्बलाः, ते सदा अतीव कारुण्ययुक्तं वदन्ति। दुष्टानां धर्मे वा समत्वे वा कदापि विश्वासः न कर्तव्यः। दुष्टायाः भार्यायाः विश्वासिनः पुरुषस्य मृत्युः एव न संशयः। एतान् सर्वान् दुष्टान् हत्वा, भगवत्कृपया अहं पृथिवीं भोक्ष्ये।" ततः वसिष्ठः, सगरस्य शरीरम् उभाभ्यां हस्ताभ्यां स्पृष्ट्वा, इदं वचनम् अवदत्—"एवं सति, मम वचनं शृण्वन् त्वं परमान्तिं प्राप्स्यसि। ये हतान् एव, तेषां वधात् का कीर्ति इति ब्रूहि। तेषां स्वपापैः विनष्टानां पुनः वधं किमर्थं करोति? आत्मा हि पूर्णत्वात् अवध्यः—एष शास्त्रस्य निर्णयः। सर्वकर्माणि दैवं मूलम्, इदं जगत् देवाधीनम्। अतः, स्वाधीनाः न भवन्ति ये नराः, तेषां किम् अपि कर्तुं शक्यम्? एवं पापमूलं ज्ञात्वा, कथं तद्विनाशाय प्रवर्तेत? अतः हे राजन्, एष शरीरेव पापस्य मूलम्—अत्र न संशयः। यद् भविष्यति, तद् निश्चित्य, एतान् न हिंस्याः, पुत्र।" एवमुक्ते, मुनयः कृतसहिताः सगरं नन्दनं च स्पृष्टवन्तः। तेन मुनिभिः सह श्रेष्ठव्रतैः राजाभिषेकः कृतः। ततः, हे मुनिश्रेष्ठ, काश्यपस्य च विदर्भायाश्च सुताय—सः वनात् आगत्य, राज्ञा सह संवादं कृत्वा, स्वाश्रमं ययौ। और्वः भागर्वो मन्त्रवित् सन्तानार्थं वरं दत्तवान्। सः केशिनीं सुमतिं च हर्षयन् इदं वचनम् अवदत्—"सन्तानस्यार्थे, भवत्यौ यत् इच्छथः, तत् वृणीताम्।" तदा केशिनी एकं पुत्रं वंशवृद्धये वव्रे। केशिन्याः सुतः, हे मुनिश्रेष्ठ, समञ्ज इति नाम्ना अभवत्। तं दृष्ट्वा सर्वे सगराः दुष्टभावनाः अभवन्। सः नियमानुसारं पुत्राणां निषिद्धकर्म चिन्तयामास। यथा लौहारैः लोहस्पर्शेन अग्निः उत्पद्यते, तथैव। सः शास्त्रज्ञः, धर्मात्मा, सदाचारशीलः, पितृहिते रतः च अभवत्। नियमानुष्ठानेषु सदा विघ्नाः जायन्ते।