दीपस्य खूटिकायाः च दूरी, छायाग्रवर्तिन्याः भेदेन गुणिता, प्रकाशस्य विस्तारं जनयति। दीपशिखायाः ऊर्ध्वता त्रिगुणा सञ्ज्ञा भवति। अधुना, ग्रहस्य मध्यगं स्थानं, विस्तारपूर्वकं विना, गणनायाः विधिम् अहं कथयामि। तत्र चतुर्भागः 'चतुरस्र' अथवा 'पादांश' इति कथ्यते। एकत्र सप्तत्येकं मनोः कृतयुगस्य च वर्षैः सह युगाः सम्पद्यन्ते। सा रात्रिः, ब्राह्मणश्रेष्ठ, एवं वर्णिता। ग्रहगमनं युगारम्भात् निर्णेयम्। सूर्यगुरुशुक्रराहु-पूर्वपापिनां च पूजनं कार्यम्। मङ्गलस्य नेत्राणि दशत्रयाष्टषट्स्वरूपाणि निर्दिष्टानि। गुरोः दशद्वयैकस्वरूपाणि, तदनुष्ठानं च तथैव। शनैश्चरस्य षड्पञ्चचन्द्रस्वरूपाणि, सर्पस्वरूपाणि च। राहोः वामभागे स्वतेजः संयमः अश्वः दशस्वरूपाणि च विहितानि। वसुर्द्व्यष्टमशैलस्वरूपाणि सप्तशैलतिथयश्च युगे सन्ति। तिथिक्षये द्व्यष्टमाकाशबाणाश्विनिस्वरूपाणि भवन्ति। षड्त्रयाग्निवेदाग्निपञ्चतेजः किरणाः मासाः। मङ्गलस्य वेदः स्वकीयः, बुधस्याष्टऋतवः अग्नयश्च विहिताः। शनैश्चरस्य गावश्चाग्नयश्च राहोः स्वरूपाणि मन्यन्ते। कृतस्य शैलचन्द्रविजयसङ्ख्याः अग्निः हर्षश्च विहिताः। वर्तमानयुगे वर्षाणां नामानि ग्रहानुसारतः दत्तानि। पृथक् चन्द्रमासाः सौरमासानुसारतः विभाग्यन्ते। द्विवारं तिथिक्षयः आचर्यते, चन्द्रतिथयश्च विभाग्यन्ते। सावनसौरचन्द्रादिदिनमासवर्षाणि एवं वर्णितानि। मासवर्षदिनसङ्ख्याः, तेषां स्वरूपैः सह, द्वित्रिगुणिताः भवन्ति। दिनसमष्टिः पक्षसङ्ख्यया विभाज्या, तदनन्तरं पापकदिनसङ्ख्यया गुणनीया। एवं पूर्वपापिनः शनैः शीघ्रं वा फलप्राप्तिम् अनुभवन्ति इति श्रूयते। अष्टशतयोजनानि पृथिव्याः परिधिमाप्नुवन्ति, कर्णिकाद्वयेन तद् द्विगुणं भवति। पृथिव्याः यथार्थपरिधिः ज्या-स्वज्यया च त्रिज्यया च गुणिता लभ्यते। कालनिर्णयेन लब्धं फलम् ग्रहानुसारतः स्थापनीयम्। असुरमुनिवासाः द्वौ शैलयोः मध्ये रेखायाम् उपवर्ण्यन्ते। सप्तवारदिनवाक्प्रारम्भे तत्र क्षयः अर्धाधिकः स्मृतः। काम्यनाड्याः गुण्यते भोगः, षष्ट्यंशः कालनिर्णयस्य आरम्भः। दक्षिणोत्तरबिन्दवः राशिचक्रे अष्ट्यंशैः चिन्हिताः। तत्र वासः जीवज्याद्विगुणः मङ्गलज्यात्रिगुणश्च निश्चितः। राश्यंशस्य अष्टमांशः प्रथमार्धज्या कथ्यते। फलान्यनुक्रमेण प्रथमेन विभज्य समाहृतानि, समष्टिः प्राप्यते। सप्तविवरचन्द्रगुणितं महत्तमं विक्षेपज्याफलं भवति। ग्रहसमीकरणानन्तरं मन्दतरं शीघ्रतरं च बिन्दु समीकर्तव्यम्। यदा ज्या-वृत्तं व्याप्यते, तदा विषमपथे पादे अधः स्थितं मूलं भवति। अंशा यथार्थैः विभक्ताः, तदा प्राप्यते व्याप्तज्याफलम्। एवं लब्धं फलम् व्याप्तज्याफले स्थापनीयम् इति।