यत्र सूर्यः प्रकाशते तत्र कथं तमः स्यात्? तस्य सरसः तटे सा मुनिना निर्दिष्टानुष्ठानानि विधिवत् कृतवती। ततोऽरुवमुनिं नमस्कृत्य सा परमं स्थानं प्राप्तवती। ये महात्मभिः समादृताः, ते नूनं परमं पदं यान्ति। यदि पुण्यात्मा तद् पश्यति, सः परमगतिं प्राप्नोति। हे नारद, सा सहसपत्नी मुनिं सेवितवती। तयोः उभयोः सहसा प्रतिदिनं भक्त्या सेवा कृतवती। किन्तु तस्याः मनः सहसपत्न्याः सौभाग्ये पापमयम् अभवत्। गरः स्वबलं न प्रकाशयामास, सः मुनिसेवायाम् संलग्नः आसीत्। सः सेवां कृतवान्, तस्य कर्माणि क्षीणपुण्येन रूपितानि। सः समये समये दोषरहितः, एकचित्तः, शुद्धः सेवाम् अकरोत्। पुरुषेषु धर्मकर्मणां कर्तृणां महत् सुखं किम् अस्ति? सर्वं तत् शीघ्रं महात्मसेवया विनश्यति। शम्भुना स्वीकृतं भस्मापि किंचित् शुभं ददाति। इह च परत्र च, हे विघ्नेश्वर, पुण्यजनाः सर्वथा पूज्यतमाः। गरः क्षीणः गर्भं प्रविष्टः; त्रिमासाः गताः—अद्भुतं वस्तु। सः जातकर्मादिकं कृतवान्, शिशुः 'सगरः' इति नाम्ना अभवत्। मुनिः चूडाकर्मोपनयनं च विधिवत् अकरोत्। सगरं बाल्यचिह्नानि दर्शयन्तं, किन्तु समर्थं दृष्ट्वा, venerable Aurva मुनिना सम्यक् उपदिष्टः। सगरः प्रतिदिनं कुशपुष्पादि समर्पयामास। सः अञ्जलिं बद्ध्वा विनयेन उवाच— "एतद् सर्वं वद, श्रुतुम् उत्सुकः अस्मि।" "यस्मिन् लोके पितृविहीनाः जनाः जीवन्ति, तेषां जीवितम् मृतवत्। यस्य न माता न पिता, तस्य सुखं नास्ति। पुत्रहीनस्य जन्म व्यर्थम्, ऋणभारस्य जन्म अपि तथा। यथा पतिहीना नारी, तथा पितृविहीनः पुत्रः। यथा पशुविहीनः व्यापारी, तथा पितृविहीनः पुत्रः। यथा तपः दयाहीनम्, तथा पितृविहीनः पुत्रः। यथा लगामविहीनः अश्वः, तथा पितृविहीनः पुत्रः। एवं पितृविहीनः पुत्रः बहुशोकसन्तप्तः भवति।" यदा पृष्टः, सः यथावत् सर्वं निवेदितवान्। ततः सः शत्रून् नाशयितुम् प्रतिज्ञाम् अकरोत्। मुनिना प्रेषितः सः तेनैव सह निर्गतः। सः वसिष्ठं कुलगुरुम् स्नेहेन उपगम्य, सर्वं तस्मै निवेदितवान्। वसिष्ठः ज्ञानदृष्ट्या सर्वं अवगच्छत्। तेनैव मुनिना वज्रसमानं खड्गं धनुं च प्राप्तवान्। आशीर्वादैः सम्मानितः सः तं नमस्कृत्य त्वरितं निर्गतः। शत्रून् पुत्रैः पौत्रैः अनुयायिभिः सह स्वर्गं प्रेषितवान्। केचित् विनष्टाः, भयात् केचित् पलायिताः।