एतत् शरीरम् अपि भूमिसंयुक्तम्, भूमिकणैः निर्मितम् इति ज्ञातव्यम्। शर्करा च फलानि च भूमिकणैः एव सृज्यन्ते। तस्मात्, हे विप्र, मनः संयम्यताम्; एष एव मोक्षस्य उपायः। एवं श्रुत्वा, नतं कृत्वा, तेजस्वी निदाघः इदं वचनम् उवाच—"भगवन् द्विजश्रेष्ठ, तव वचनात् मम मोहः नष्टः। अहम् अत्र आगतः, त्वं मे परं तत्त्वं स्पष्टतया वक्ष्यसि। यः वासुदेवाख्यः परमात्मा, तस्य स्वरूपं मे कथय।" एवं परमभक्त्या पूजितः भगवाँस तत्रैव, अननुज्ञातः अपि, निर्गतः। तदा सैव नगरी निदाघस्य ज्ञानदानस्य गुरुरभवत्। स महान् बलसमेतः पृथिव्यां नगरीम् प्रविष्टः। वनात् अग्निहोत्रदण्डान् कुशान् च गृहीत्वा, क्षुधार्तः, शुष्ककण्ठः स आगतः। तदा स उवाच—"हे द्विज, त्वं किमर्थं एकाकी उपविशसि?" स उत्तरं ददौ—"मम मनः रम्यायां नगरीं प्रवक्तुम् इच्छति; तस्मात् अत्र स्थातुम् इच्छामि।" पुनः स पृष्टः—"ब्राह्मणश्रेष्ठ, त्वं मे ज्ञेयः; त्वं मे विद्वान् इति मन्ये। एष राजा रथस्थः, अन्ये च तस्य पार्श्वे स्थिताः। वेदेन त्वया, भेदाभेदयोः विवेचनं कृतम्। अहम् इच्छामि ज्ञातुम्—कः अत्र गजः, कः नरपतिः? ब्राह्मण, कः न जानाति यः आरूढः, यः च आरूढः इति सम्बन्धम्? अधस्तात् प्राणिनां विभागः कः, उपरिष्टात् कः? शृणु, यत् त्वया पृष्टं, तत् ते कथयामि। तव बोधाय दृष्टान्तः दर्शितः, ब्राह्मण। अतः त्वं एव वद—त्वं कः, अहं कः?" एवं श्रुत्वा निदाघः उवाच—"भगवन्, त्वं मम गुरुः न, ऋभुरेव। यथा गुरवे, तथा त्वां पश्यामि, गुरोः स्नेहान्मम समीपं प्राप्तः।" एवम् ऋभुर्नाम गुरुर्निदाघस्य स्नेहान्निजगाम। यत् परं तत्त्वं, पूर्णाद्वैतस्वरूपम्, तत् तेन उपदिष्टम्। निदाघोऽपि तस्योपदेशेन अद्वैतभावनिष्ठः अभवत्। एवं स उत्तमब्राह्मणः ब्रह्मणि देहे मोक्षं प्रतिपादितवान्। राजन्, आत्मा सर्वत्र ज्ञानरूपः विज्ञेयः। स आत्मा एक एव, परन्तु मोहदृष्ट्या नानात्वेन पृथक् पृथक् दृश्यते। स एव आत्मा अहम्, स एव आत्मा त्वम्, स एव सर्वम्; भेदबुद्धिः अज्ञानात् जायते। स एव, पूर्वजन्मस्मृतिसंपन्नः, तस्मिन्नेव जन्मनि मोक्षं प्राप्तवान्। एष ज्ञानं ब्राह्मणानां, क्षत्रियाणां, वैश्यानां, श्रोतृणां च मोक्षदायकम्। एतद् ब्रह्मविद्या शुद्धा; किम् अन्यत् वक्तव्यम्? ततः, तृप्तिम् अनप्राप्य, सः स्वभ्रातरं सनन्दनं प्रत्युवाच। "हरिकथाः पुनः पुनः श्रुत्वापि, आत्मा न तृप्यति।" सः महापुरुषः, सिद्धिं प्राप्य, अन्तर्बहिश्च उदासीनः अभवत्। कथं व्यासस्य पुत्रः, बालकः सन्, एतादृशं ज्ञानं प्राप्तवान्? भगवन्, तत्त्वज्ञः कः, स शास्त्रार्थं जानाति, तद् मे कथय। हे मुनिश्रेष्ठ, यद् श्रुत्वा मानवः ब्रह्मतत्त्ववित् भवति, तत् मे ब्रूहि।