राजन्, यः भेददृष्ट्या पश्यति, तस्य सर्वं विश्वं परं चापरं च दृश्यते। आत्मनः सम्भूतं यद् ज्ञानं शब्दैः व्यक्तं भवति, तत् ब्रह्मविद्या इति कथ्यते। यस्य विश्वस्य रूपं नानात्वं च, स एव परमात्मनः स्वरूपलक्षणम्। ततः पश्चात् स्थूलं हर्याः रूपं दृष्टिगोचरं चिन्तयेत्। मरुतः, वसवः, रुद्राः, सूर्यः, नक्षत्राणि, ग्रहाश्च; मनुष्याः, पशवः, पर्वताः, समुद्राः, नद्यः, वृक्षाश्च; आद्यया प्रकृत्या आरभ्य सूक्ष्मतमेषु विशेषेषु, चेतनाचेतनभूतेषु च—एतत्सर्वं हर्याः मूर्तिरूपं त्रिगुणात्मकं भवति। सा मूर्तिः विष्णोः शक्त्या समन्विता या परब्रह्मणः सारभूता। तृतीया या शक्तिः अविद्या कर्माख्या च कथ्यते। अस्मिन् असारसंसारे, विप्र, सा शक्तिः एवं वर्ण्यते। तया एवावृणुता कारणात् स क्शेत्रज्ञः इति उच्यते। जडेषु तु सा शक्तिः अल्पा, स्थावरभूतेषु अधिका। पक्षिषु ततोऽपि, पशुषु च, स्वशक्त्या तेषां श्रेष्ठता दृश्यते। तेषामपि परं, राजन्, नागाः, गन्धर्वाः, यक्षाः, अन्ये च देवाः स्थिताः। हिरण्यगर्भोऽपि तेषु शक्तिसंयुक्तः विज्ञायते। यतः तया शक्त्या संयोगेन सर्वं तिष्ठति, यथा नभसा सर्वं धार्यते। यत् ब्रह्मणः अमृतं रूपं, यत् पण्डितैः 'सत्' इति कथ्यते, तस्य हर्याः स्वरूपात् अन्यत् महद्रूपं नास्ति। सः स्वलीलया देवानां, पशूनां, मनुष्याणां च क्रियाः करोति। तस्य क्रिया अनन्ता सर्वव्यापिनी तस्यैव स्वभावरूपेण प्रतिष्ठिता। सैषा क्रिया स्वस्य शुद्ध्यर्थं सर्वपापानि नाशयति। एवं च मनसि विष्णुः संस्थाप्यते चेत्, योगिनां पापानि सर्वाणि विनश्यन्ति। यत् एवं दृढं संस्थितं, तत् शुद्धिलक्षणं ज्ञेयम्। राजन्, त्रिविधभावचिन्तनात् परं योगिनां मोक्षार्थं भवति। सर्वे कर्महेतवः, देवाद्याः, अशुद्धाः इति ज्ञेयाः। यदत्र संस्थाप्यते, तत् धारणा इति कथ्यते। शृणु—चित्तस्य आलम्बनं विना धारणा न जायते। तं विष्णुं सुन्दरगण्डं विशालवदनं दीप्तललाटं चिन्तयेत्। शङ्खग्रीवं, विशालवक्षसं, श्रीवत्साङ्कितं च। अष्टबाहुं दीर्घबाहुं, चतुर्भुजं वा विष्णुं ध्यायेत्। सः प्रत्यक्षं सन्निहितं शुभपीताम्बरधारी चिन्त्यः। दीप्तकङ्कणाभूषितं, शार्ङ्गधनुर्धरं, शङ्खगदाखड्गपाणिं च। राजन्, यावत् धारणा दृढा भवति, तावत् सा तिष्ठति। या मनसः नापगच्छति, सा सिद्धा विज्ञेया। शान्तं भगवत्स्वरूपं, यज्ञसूत्रविन्यस्तं चिन्तयेत्। सः किरीटकुण्डलहाराद्याभरणवर्जितः स्मर्तव्यः। ततः प्राणं प्रत्येकाङ्गे स्थापयितुं यत्नः कार्यः। राजन्, सा ध्यानक्रिया षडङ्गैः साध्यते। या मनसा साध्यते, सा समाधिः इति कथ्यते।