कृष्णाजिनमावरणं कृत्वा त्वं नः हन्तुमिच्छसि इति यदा तेनोक्तम्, तदा तमवधारयन्—"मूढ, पशुषु येषां पृष्ठं विद्यते, कृष्णाजिनं किम् न तेषां न भवति?" इति प्रष्टुम् आरब्धवान्। "त्वां हनिष्यामि, जीवन्न त्वां मोक्स्ये" इति स तं प्रत्यवोचत्। तस्मिन्नन्तरे खाण्डिक्यः तं प्राह—"प्रश्नाय त्वत्समीपं प्राप्तोऽस्मि" इति। ततः सः मन्त्रिभिः पुरोहितेन च सह रहस्यमुपविश्य तद्विषये चिन्तयामास। मन्त्रिणः ऊचुः—"एष शत्रुः तव वशे स्थितः, तस्मात् हन्तव्यः" इति। खाण्डिक्यः तान्सर्वान् उवाच—"अत्र मम न संशयः" इति। स चिन्तयन् अवदत्—"यदि सः परत्र विजयं लभते, सर्वा पृथिवी मम भविष्यति; परत्र विजयः अनन्तः, इह तु पृथिव्यां क्षणिकः" इति। ततः खाण्डिक्यः शत्रुं जनकं उपसृत्य तं सम्बोधितवान्। तदा स यथावत् ऋषये यज्ञगावः वधं कथयामास। सर्वं केशिध्वजाय सम्यक् निवेदितवान्। तदर्थं स महात्मना तेन अनुमतः। स यथाक्रमं यज्ञं निर्वर्त्य, अन्ते स्नानं कृत्वा, सर्वान् ऋत्विजः सत्कृत्य, सभ्यांश्च सन्मान्य, मर्त्यलोकस्य वृत्तान्तं यथावत् निवेदितवान्। एवं चिन्तयन् स राजा प्रयाणाय सज्जः अभवत्। ततः राजा रथमारुह्य अग्रे प्रस्थितवान्। खाण्डिक्यः पुनः तं समीपं आगच्छन्तं शस्त्रपाणिं दृष्ट्वा, तेनोक्तम्—"न अहं खाण्डिक्य त्वां हिंसयितुमागतः; मा क्रुध्याः। यज्ञः मया सम्यक् सम्पादितः, तवोपदेशेन" इति। एवं श्रुत्वा, सः पुनः मन्त्रिभिः सह मन्त्रयामास। मन्त्रिणः ऊचुः—"गजमखिलं याचस्व" इति। तदा खाण्डिक्यः हसन् अवदत्—"एष उपायः भवतां स्वार्थायैव" इति। इत्युक्त्वा, स केशिध्वजं राजानम् उपसृत्य, स उत्तरं दत्त्वा "एवं भवतु" इति स्वीकृत्य, खाण्डिक्यः तमुवाच—"यदि त्वं मे दक्षिणां दास्यसि, किमर्थं मम राज्यं विघ्नरहितं न याचितवान्?" इति। तदा केशिध्वजः पृष्टः, खाण्डिक्यः अवदत्—"कस्मात् तव न याचितम्, तद्विजानीहि। एष क्षत्रियधर्मः—स्वजनरक्षणम्। यत्र मम सामर्थ्यं नास्ति, तत्र त्वया कृतदोषे मम दोषो नास्ति। राज्यलाभे मम स्पृहैषा जन्मभाग्यस्य लाभाय। स्वक्षत्रियात् याचनं धर्म्यं न मन्यन्ते साधवः। ये विद्वांसः रागग्रस्तचित्ताः, ते राज्यं स्पृहयन्ति। अहं तु ज्ञानात् मृत्युमुत्तर्तुमिच्छन् एवमाचरामि। तस्मात् सौभाग्येन तव बुद्धिः विवेकं विस्मयं च प्राप्तवती। या बुद्धिः आत्मानमनात्मनि पश्यति, परद्रव्यं स्वद्रव्यत्वेन मन्यते, देही मोहतमसावृतः पञ्चभूतात्मके शरीरे वसति। आकाशवाय्यग्निजलपृथिव्यः पृथक् पृथक् सन्ति" इति। एवं स कथा सुविस्तरं प्रवहति, यथाशास्त्रं, यथाक्रमं, श्रद्धया च।