यः शब्दब्रह्मणि गम्भीरं पारंगतः सन् परमं ब्रह्म प्राप्नोति, तस्यैव परमं लभ्यते अक्षरस्य प्राप्तिः, यद् ऋग्वेदादिभिः समन्वितं परमं च। तत् अनिर्वचनीयम्, निराकारम्, तथापि हस्तपादादिसम्पन्नम्। यद् सर्वत्र व्याप्यते, सर्वैः व्याप्यते च, तद् ऋषयः पश्यन्ति। तत् सूक्ष्मं परमं विष्णोः धाम, यद् वेदवाक्यैः कथितम्। भगवदिति शब्दः तस्यैव अक्षरस्वरूपस्य नाम्ना निर्दिष्टः। यद् ज्ञानस्य ज्ञेयम्, तद् परमं ज्ञानं त्रैविद्याद् भिन्नम्। पूजायाम् भगवदिति शब्दः लक्षणया प्रयुज्यते। हे मुने, भगवदिति शब्दः सर्वकारणस्य कारणं सूचयति; शास्त्रेषु 'ग' पितरं स्रष्टारं च उच्यते। 'भग' इति षड् ऐश्वर्यं ज्ञानवैराग्ययोः सूचयति। अतः 'व' इति सर्वेषु भूतेषु अक्षरत्वं दर्शयति। वासुदेवस्य, यः परमब्रह्मस्वरूपः, अन्यः नास्ति। अयं शब्दः केवलं अन्यत्र प्रचलितया लक्षणया प्रयुज्यते, न तु मुख्यार्थे। यः ज्ञानमज्ञानं च वेत्ति, स एव भगवान् इति यथार्थतया उच्यते। भगवदिति शब्देन निर्दिष्टाः दोषरहिताः सन्ति, अनिष्टगुणादिभिः विहीनाः। सर्वेषु भूतेषु तस्य निवासात् स वासुदेवः स्मृतः। अनन्तस्य वासुदेवस्य नाम्नां यथार्थव्याख्यानं अस्ति। स जगतां स्रष्टा विधाता च; अतः वासुदेवः प्रभुः। स सर्वावरणातीतः, सर्वात्मा च, तेन लोकान्तरं व्याप्यते। यदा इच्छति, स महद् रूपं धारयन् सर्वलोकहितं साधयति। स परमेषु परमः, यत्र दुःखादि नास्ति, उच्चावचस्य प्रभुः। स सर्वस्य प्रभुः, सर्वसृष्टिज्ञः, सर्वशक्तिसम्पन्नः, परमेश्वरः इति कथ्यते। यद् ब्रह्म, यद् तस्य प्राप्तये कारणम्, तत् त्वया एव अनुभूतम्। आत्माध्ययनयोगप्राप्त्या परमात्मा प्रकटः भवति। यो ब्रह्मभूतः, स स्थूलचक्षुषा न दृश्यते। ज्ञातः सन्, अहं परमेश्वरं सर्वाधारं पश्येयम्। यथा पूर्वं जनकाय योगं उक्तवान्, तथा तव कथयिष्यामि। तयोः योगसंबद्धयोः संवादः कथं अभवत् इति। कृतध्वजः, तस्य भ्राता, नित्यमात्मनिष्ठः राजा आसीत्। तस्य पुत्रः, अल्पधनः, खाण्डिक्यवंशसम्भूतः जनकः नाम, ब्राह्मणैः मन्त्रिभिः च परिवृतः आसीत्। स अपि ज्ञाननिष्ठः अनेकयज्ञान् अकरोत्। एकदा यज्ञे प्रवृत्ते, हे योगविदां श्रेष्ठ—। तदा राजा शुनाकं गायत्रं व्याघ्रेण हतं इति ज्ञातवान्। तत्रोक्तम्—"न वयं जानिमः; कः कृतवान् इति पृच्छतु।" "हे राजन्, शुनकं पृच्छ; स वेदवित्।" "न कशेरुः, नाहम्, न अन्यः कश्चन भूमौ एतस्मिन् काले जानाति।" स तं उवाच—"अहं गच्छामि, हे मुने, शत्रुं पृच्छितुम्।" "यदि शत्रुः पृच्छ्यते, स प्रायश्चित्तं घोषितुम् अर्हति।" इत्युक्त्वा राजा कृष्णाजिनं परिधानं कृत्वा रथमारुह्य गच्छति।