सर्वे शृण्वन्तु। धर्मस्य अभावात्, अधर्मस्य प्रचुरत्वेन महाप्रद्वंसाः सम्प्राप्यन्ते। कलियुगे तु सर्वे जनाः अल्पायुषः भविष्यन्ति। तस्माद् धर्मज्ञेषु श्रेष्ठः त्वं, कलिं विस्तारतः वर्णय। कलियुगे किम् आहारः, किम् आचारः इति पृच्छामि। अहं तु कलिधर्मान् यथावत् विस्तरेण कथयामि। कलिः अतिदारुणः सर्वपापसंमिश्रः इति। यदा घोरः कलियुगः आगच्छति, तदा द्विजाः वेदात् निवर्तन्ते। पण्डिताः तु निरर्थकगर्वेण भ्रष्टाः, सत्यहीनाः च भविष्यन्ति। सर्वे जनाः अधर्मलोभेन मिथ्याभक्ताः स्युः। अल्पायुषः मानवाः ज्ञानलाभं न कुर्युः। सर्वे जनाः अपराधेन पापप्रवृत्ताः स्युः। मोहिताः, कामक्रोधसंयुक्ताः, व्यर्थचिन्तायाः पीडिताः स्युः। श्रेष्ठाः अधमाः भविष्यन्ति, अधमाः च श्रेष्ठत्वं प्राप्नुवन्ति। जनाः तु अधिककरैः पीड्यन्ते। पतयः अपि परस्त्रीगमनं कुर्वन्ति। सर्वे परस्त्रीषु, परधने च आसक्ताः स्युः। घोरे कलियुगे, हे ब्राह्मण, सर्वे पापनिष्ठाः भविष्यन्ति। नदीतीरेषु, कुदालैः औषधीन् उन्मूलयन्ति। स्त्रियः गणिकाभिलाषिण्यः, शोभनवेषधारिणः च कामयन्ति। केचित् वेदान् विक्रीणन्ति, द्विजाः शूद्राचारेषु रमन्ते। ब्राह्मणाः धनलोभेन व्रतानि न पालन्ति। द्विजाः पितृकार्यादीनि केवलं प्रदर्शनाय कुर्वन्ति। गोषु स्नेहं केवलं दुग्धलोभात् दर्शयन्ति। अधमाः दानं केवलं अयोग्येभ्यः ददति। हे ब्राह्मण, कस्यापि मनः विष्णुभक्तये न समर्पितम्। दुष्टाः द्विजान् ताडयन्ति, यदा कृष्णस्य स्वरूपं कृष्णे आगतम्। द्विजाः पतितात् अपि दानं गृह्णन्ति। युगान्ते, कश्चन हरिनाम न उच्चारयेत्। कलियुगे द्विजाः शूद्रभोजनासक्ताः स्युः। नास्तिकाः तिष्ठन्ति, चतुर्वर्णाश्रमनिन्दकाः च। अधमाः, तिरस्कृतचिह्नयुक्ताः, द्विजकार्याणि स्वीकरोन्ति। मिथ्यायुक्ततर्कनिष्ठाः शूद्रधर्मान् व्याख्यायन्ति। दुष्टहृदयः शूद्राः, संन्यासं च गृह्णन्ति। तपस्विषु नास्तिकाः, कपालिनः, अधमभिक्षवः च स्युः। शूद्राः धर्मव्याख्याने उच्चस्थानं प्राप्नुवन्ति। तिरस्कृताः वेददूषकाः सर्वत्र विचरन्ति। कलियुगे बहवः धर्मनाशकाः स्युः। अधमाः परधनचौराः भविष्यन्ति। सर्वे आत्मस्तुत्यसक्ताः, परनिन्दासक्ताः च स्युः। कलियुगे, हे ब्राह्मण, पुरुषाः अधर्मसखा एव भविष्यन्ति।