अहं पूर्वजन्मान् स्मरामि, अतः परमभक्त्या प्रयत्नं करिष्यामि। सर्वपापविमुक्तः पुरुषः परमं पदं प्राप्नोति। यः शान्तभक्तैः सह यथाविधि पूजयति, तस्य किं वक्तव्यम्? हरिपूजायाम् लीनः सः अनन्तं तुष्टिं प्राप्तवान्। ज्ञानेन वा अज्ञानेन वा ये पूजयन्ति, तेषां मोक्षः प्रदीयते। मृत्युर्नित्यं समीपस्थः, तस्मात् धर्मसारं आचरितव्यं। शरीरमपि सदा संकटे स्थितम्, तर्हि धनादीनां का कथा? तेषां भक्तिः जनार्दनाय, देवदेवाय, शुद्धा भवतु। सर्वयज्ञाः सुलभाः, विष्णोर्भक्तिः दुर्लभा। सर्वेषां जीवेषु दया सहजः, किन्तु सत्संगः, तुलसीसेवा, हरिभक्तिः दुर्लभः। जगन्नाथस्य पूजनं कर्तव्यम्, एष धर्मसारः, द्विजश्रेष्ठ। हरौ भक्तिः एव रसायनं सत्यम्। मृत्युर्नगरं समीपं दृश्यते। ब्राह्मणश्रेष्ठ, यदि सुखं इच्छसि, तदा भक्त्या पूजय। ये महात्मानः आत्मनं समर्पितवन्तः, ते निःसन्देहं पूर्णाः। ये महाविष्णुं पूजयन्ति, नम्रजनानां दुःखं हन्ति, तेषां एकविंशति कुलानि हरिधामं यान्ति। जलं वा फलं वा, यः अर्पयति, स एव भगवतः प्रियः। ते विष्णुलोकं यान्ति, सृष्टेः प्रलयपर्यन्तम्। तेषां पादरेणुना जगत् शुद्ध्यति। तत्र सर्वे देवा तिष्ठन्ति, श्रीहरिः अपि। तत्र सर्वमंगलानि प्रतिदिनं वर्धन्ते, द्विज। तत्र ग्रहाः, भूताः, इत्यादयः कष्टं न कुर्युः। यतः तत्र भगवान् मधुसूदनः स्थितः। तद्गृहं, शुभमार्गेण प्राप्तम् अपि, श्मशानसदृशं ज्ञेयम्, यदि तत्र प्राचीनधर्मः, धर्मशास्त्रविचारः नास्ति। सर्वे वेदाः शाखासहिताः विष्णोः स्वरूपरूपेण प्रसिद्धाः। ते अपि परमं पदं यान्ति, यत्र सर्वकर्माणि निवर्तन्ते। एतद् श्रवणेन वा पठनं वा, पापक्षयः तत्क्षणं भवति। अथ महान् संवादः अभवत्, तं कथयिष्यामि—शृणु। अप्सरसां गणैः परिवृतः सः बृहस्पतिम् अपृच्छत्। "भगवन्, पूर्वे ब्रह्मकल्पे सृष्टिः कथं आसीत्? तेषां कर्माणि किम् आसीत्? यथावत् वर्णयितव्यं। अद्य अपि वर्तमानवृत्तान्ताः ज्ञातुम् कठिनम्। यः जानाति, तस्य विषये अद्य तव कथयिष्यामि—शृणु।" दिव्यान् भोगान् उपभोग्य, सः ब्रह्मलोकात् इह आगतः। गुरुना संबोधितः, इन्द्रः तेन सह आसीत्। देवगणैः परिवृतः, सः सुधर्मालयं गतः। मुनिं यथायोग्यं दृष्ट्वा, सः सन्मानपूर्वकं पूजयामास। आश्चर्येण मनः पूर्णः, सः विनयेन वचनं अब्रवीत्।