तव कृपया महापापरूपकवचात् विमुक्तः अहम् अभवम्। एवं सर्वे पापाः सम्पूर्णतः विनष्टाः। त्वया एव अहम् विष्णोः परमं पदं प्रापितः। तस्मात् हे बुद्धिसम्पन्न, त्वां नमामि; कृतं यत् मया, तत् क्षन्तुम् अर्हसि। त्रिः प्रदक्षिणं कृत्वा सः प्रणामं चकार। स अप्सरसां गणैः परिवृतः हरिमन्दिरं प्राप। सः हस्तौ सम्यक् अञ्जलिं कृत्वा शिरसि निधाय लक्ष्मीपतिं स्तोतुम् आरब्धवान्। तेन दत्तेन वरप्रभावात् उक्तङ्कः अपि परमं पदं प्राप। किं नाम वरेण पुण्यात्मा उक्तङ्कः लब्धवान् इति? स पादोदकस्य माहात्म्यं दृष्ट्वा भक्त्या स्तोतुम् आरब्धवान्। अहं शरणं प्रपद्ये महान्तं प्रभुं, चक्रपद्मधनुःखड्गधारिणं, स्मृतमात्रेण महाक्लेशविनाशिनं, शरण्यं। नमो विष्णवे आद्याय देवाय, यस्य कोपात् रुद्रः उत्पद्यते, येन च जगत् विनश्यति। विष्णुं शरणं प्रपद्ये, सनातनं, शुद्धं, वेदान्तवेद्यं, तेजो निधिं। यो ज्ञानमात्रवेद्यः, अनादिः, एकः, सर्वकारणं सः, स मे प्रसन्नो भवतु। सदा शरणागतदुःखनाशनः, परात्मा, करुणासिन्धुः, सः मे वरं ददातु। त्वमेव सर्वमिदं, अनन्तरूप, त्वत्तोऽन्यन्नास्ति किञ्चन, हे परात्मन्। शुद्धः, निर्मलः, अप्रमेयः, सत्यम् एव साधुभिः दृश्यते। एवं स एक एव सर्वेश्वरः नानात्वेन दृश्यते, यथा जीवः नानाशरीरेषु। ये मायामुक्ताः सन्ति, ते तम् एव सर्वव्यापिनं आत्मानं पश्यन्ति। यस्मात् सर्वमिदं उत्पन्नं, यस्मिन् स्थितम्। अप्रमेयः, अनादिः, अनाश्रितः, अधिष्ठानाधेयस्वरूपः सः। हृदयगुहाशयः देवः, योगिभिः सेवितः। शब्दस्वरूपः, शब्दबीजः, ओंकारात्मा, अक्षरः। अजः, साक्षी, वाङ्मनसोऽपि अगोचरः। इन्द्रियाणि, मनः, बुद्धिः, सत्त्वं, तेजः, बलं, धृतिः—एतानि ज्ञानाज्ञानरूपाणि, परात्परं च। ये महात्मानः शरणं गताः, तेषां मोक्षः शाश्वतः। पुनः पुनः नमामि, पुनः पुनः नमामि, पुनः पुनः नमामि। तमप्रमेयं पुरुषं पापहरं नाम्ना यं पूजयामि। तम् एव सर्वातीतं, परं, परात्परं च पूजयामि। ज्ञानाज्ञानातीतं, हृदयं कमलाश्रयं च पूजयामि। अजं, अणोरणीयांसं, सर्वोपाधिविवर्जितं च। विष्णुरिति यं विदुः, विश्वाश्रयं, तं शरणं प्रपद्ये। पूज्येभ्यः अपि पूज्यतरं, शान्तं, तं प्रभुं शरणमहम्। सर्वातीतं, नित्यम्, सर्वगतं, अक्षरं नमामि। अज्ञानदोषवर्जितं, परमात्मानं गीतम्। श्रेष्ठात् श्रेष्ठं, अजं, परात्परं नमामि। ज्ञानस्वरूपं, ज्ञाननिधिं, ज्ञाननिष्ठं, सर्वव्यापिनं पूजयामि। सविता इव दीप्तिमान्, त्वं इन्द्ररूपेण, सूर्यरूपेण, यज्ञपतिरूपेण च विराजसे। तम् अवाच्यं, अमनसगोचरं, अनन्तवीर्यं, केवलं ज्ञानवेद्यं पुरुषं अहं पूजयामि। एवं उक्तङ्कः भगवत्स्वरूपं स्तुत्वा, भगवत्कृपया परमं पदं प्राप।