गुलिकः कृताञ्जलिः पुनः पुनः क्षमां याचमानः तत्र स्थितवान्। तदा स व्याधः पापबन्धनात् विमुक्तः, पश्चात्तापपूर्वकं मुनिं सम्बोधितवान्— "भगवन्, तव दर्शनात् मम सर्वे पापाः विनष्टाः। पुनः किं प्रायश्चित्तं कुर्मि? कस्य शरणं गच्छेयम्? भगवन्, अत्र मया पापजालानि कृतानि, ततः किं गतिं प्राप्स्यामि? एषां न किञ्चित् उपायं मया कृतम्; किम् भविष्याम्यहम्? किम् वा मम परं जन्म? घोरकर्मणा मया पापफलस्य कियत्कालं भोक्तव्यम्? कियन्ति वा जन्मानि?" इति स दुःखाग्निना अन्तः दग्धः क्षणेन प्राणान् त्यक्तवान्। ततः स मुनिः विष्णुपादोदकं तस्य शिरसि सिच्य तं पावयामास। तदा व्याधः दिव्यं विमानम् आरुह्य मुनिम् इदं वचनम् उवाच— "भगवन्, तव कृपया महापापकवचात् विमुक्तः अस्मि। एवं सर्वे पापाः सम्पूर्णतः नष्टाः। त्वया अहं विष्णोः परमं पदं नीतः। तस्मात् भगवन्, नमोऽस्तु ते; यत् कृतं तद् क्षमस्व।" इति स त्रिः प्रदक्षिणं कृत्वा प्रणामं चकार। अप्सरोगणैः परिवृतः हरिमन्दिरं प्राप। तत्र कृताञ्जलिः शिरसि स्थाप्य लक्ष्मीपतिं स्तुतवान्। तस्य वरदानात् उक्तङ्कः अपि परमं पदं प्राप्तवान्। तत्र शौनकः पप्रच्छ— "कथं प्रकारं पुण्यात्मा उक्तङ्कः वरं लब्धवान्?" स विष्णुपादोदकस्य महिमानं दृष्ट्वा भक्त्या स्तोतुं प्रववृते— "महान् प्रभुः चक्रपद्मधनुर्बाणधारी, महाक्लेशनाशकः, शरण्यः— तस्मिन् अहं शरणं गच्छामि। आदि देवाय विष्णवे नमः, यस्य क्रोधात् रुद्रः जायते, येन च जगत् लीयते। वेदान्तवेद्याय, शुद्धाय, ज्योतिसां निधये, प्राचीनाय विष्णवे शरणं गच्छामि। यः केवलं ज्ञानगम्यः अनादिः एकः सर्वकारणम्, स मां दयया पालयतु। शरणागतदुःखनाशनाय, अनन्ताय, करुणासिन्धवे, परमात्मने, नित्याय वरदं मम अस्तु। त्वमेव सर्वमिदं, अनन्तस्वरूपः, त्वत्तः परं नास्ति किञ्चन, परमात्मन्। शुद्धम् अमलम् अप्रमेयम् सत्यम् साधुभिः दृश्यते। एवं एकः सर्वेश्वरः नानात्मना दृश्यते यथा देहेषु आत्मा। ये मायामुक्ताः स एव व्यापकः आत्मानं पश्यन्ति। यस्मात् सर्वमिदं जायते, यस्मिन् स्थितम्। अनन्तः अनादिः निरालम्बः, आधाराधेयस्वरूपः। हृदयगुहाशायी देवः योगिभिः सेवितः। शब्दस्वरूपः शब्दबीजः ओङ्कारसारः अक्षरः। अजः साक्षी, वाचामनसः परः। इन्द्रियाणि, मनः, बुद्धिः, भावः, तेजः, बलं, धृतिः— ज्ञानाज्ञानरूपे, परात्परे च कथ्यन्ते। ये महात्मानः शरणं गताः, तेषां मुक्तिः शाश्वती। पुनः पुनः नमः, पुनः पुनः नमः, पुनरपि नमः। यस्य नाम पापं हरति, तं अप्रमेयं पुरुषं नमामि। यत् सर्वातीतं, परं, परात्परं, तद् उपासे।" एवं उक्ताङ्केन परमात्मा विष्णुः भक्त्या स्तुतः।