हा, ते तु कदापि न जानन्ति अपमानाद्युपतापं येन दुःखेन जनाः पीड्यन्ते। शरीरमपि कालक्रमेण जरया जीर्णं भवति, बलं च वृद्ध्याऽपनीयते। एतद्विचार्य, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, स धर्ममार्गे प्रवृत्तिमकरोत्। स्वयमेव स्वार्जितस्य धनस्य अर्धं गृहित्वा, स पापक्षयाय दृढनिश्चयमकरोत्। ततः स गङ्गातटे अन्नादिदानेन पुण्यं समाचरन्, पापान्यात्मनः क्षिप्रं नाशयितुमिच्छन्। अनन्तरं स नारनारायणयोः आश्रमं वनं तपस्यै गच्छति स्म। तद्वनं तु वृक्षगुल्मसमूहैः पुष्पितफलिभिश्च शोभितं आसीत्। तत्र सेवायै नियुक्तैः वृद्धैः मुनिभिः शोभितं तदाश्रयम्। तत्र स परमं ब्रह्म तेजोराशिं स्तूयमानं दृष्टवान्। स वेदमाली तं पतितपर्णभोजनं मुनिं दृष्ट्वा साष्टाङ्गं प्रणिपत्य, मूलकन्दफलाद्यैः तुष्टचित्तः, नारायणस्मरणपरः अभवत्। स विनयेन प्रणम्य, वाक्यविशारदं तमृषिं उवाच— "मामुद्धर, महाभाग, ज्ञानदानेन मां उद्धर," इति सविनयं याचते स्म। स तु मुनिः, प्रसन्नवदनः, गुणसम्पन्नं वेदमालिं प्रत्युवाच— "शृणु, यदहं संक्षेपेण कथयामि, यदात्मसंयमवर्जितैः दुष्करं।" "कदापि परदूषणं न कर्तव्यं, न चापवादे प्रवर्तेत। हरिभक्तिं कुरु, मूढजनसमागमं वर्जय। स्वशरीरवज्जगदपि परित्यज्य शान्तिमवाप्स्यसि। दम्भं दर्पं कठिनत्वं च परित्यज। कृतानि पुण्यानि न प्रकाशय, अपि पृष्टः स्यान्न। अतिथीन् सदा पूजय, स्वकुटुम्बेन विवादं विना। विश्वनाथं नारायणं यथाशक्त्या पूजय। अग्रे विधिवत् सेवायै तत्परः भव। अभिषेकं च सम्यक् श्रद्धया कुरु। विष्णोः मन्दिरे मार्गं शोभय, दीपं च स्थापय। प्रदक्षिणनमस्कारस्तोत्रपाठैः पूजनं कुरु। यथाशक्ति वेदान्तं प्रतिदिनं पठ। ज्ञानात् सर्वपापविमुक्तिः निश्चितं लभ्यते। एवं ज्ञाननिष्ठः स्वल्पमपि विवेकं लभते।" एवं श्रुत्वा स वेदमाली चिन्तयामास— "कोऽहम्? किमिदं मम कर्म?" इत्येवं स्वयमेव विचारयन्, अहर्निशं तत्रैव निःश्राम्यः स्थितवान्। पुनः स ज्ञानीं मुनिं उपगम्य, प्रणिपत्य, इदं वचनमुवाच— "कोऽहम्? किमिदं मम कर्म? किमुत्पत्तिः मम? कथय। अज्ञानवायुप्रेरितं मनः कथं सतत्त्वमाप्नुयात्?" तदा मुनिः प्रत्युवाच— "अहंकारः चित्तवृत्तयश्च आत्मनः न सन्ति, हे बुध। जातिवर्णादिलक्षणरहितः अहं कथं कर्म करोमि? निराकारः अनन्तः च अहं कथं कर्म करोमि? अखण्डस्वभावस्य मम कर्म कथं कथ्यते? अनन्तस्य कर्म जन्म च कथं वर्ण्यते?" एवं स धर्मपरायणः वेदमाली तस्य महर्षेः उपदेशं श्रुत्वा, ज्ञानमार्गे नितरां प्रवृत्तः, आत्मविचारेन चिरं स्थित्वा, मोक्षलाभाय तत्परः अभवत्।