शरीरस्य संयोगपर्यन्ताय जनार्दनं शीघ्रं पूजयेत्। सततम् विष्णुमेव पूजयेत्, मानवजन्म हि दुर्लभतमम्। मोहितानां तु किञ्चित्क्रमेण मानवत्वं लभ्यते। येषां पुरुषाणां भोगवृत्तिः, पूर्वजन्मतपसां फलमेव सा। मूढबुद्धेः जडस्य च कोऽपि मूर्खतरः कः? अतिमूढेषु विवेकः कुत्र वर्तते? योऽसौ संसारबन्धमोचनदीपप्रभया दीप्तः ब्राह्मणः, तं कः न पूजयेत्? द्विजोऽपि विष्णुभक्तिविहीनः श्वपचात् अधमः। स हि हरिः सर्वत्र व्याप्य स्थितः, तस्य प्रसादे सर्वं प्रसीदति। एवं चराचरं विश्वं विष्णौ लीयते। तथा हरिणा चराचरं जगदावृतम्। उभयमपि समीपमेव, तयोः नाशः हरिसेवनात् भवति। योऽसौ संसारबन्धच्छेदकः, स कदापि न वर्तितव्यः। तस्य पूजनात्, हे मुनिश्रेष्ठ, पुरुषः मोक्षं लभते। यदा जगत् हरिनाम्नि स्थितं, तदा तदेव संसारमण्डले परिवर्तते। यमदूतैर्नीतः स धर्मानुष्ठानाय शक्तो न भवति। यावत् मोक्षकामना तावत् विष्णुमेव पूजयेत्। मृत्युः सदा समीपः, तस्मात् धर्मनिष्ठः स्यात्। सर्वं नश्वरमिति ज्ञाय, स धर्मं नाचरति। मिथ्याचारं परित्यज्य वासुदेवं पूजयेत्। सर्वात्मना विष्णुमेव पूजयेत्, मत्सरमृषावचनं च त्यजेत्। क्रोधात् धर्मस्य हानिः, तस्मात् क्रोधं त्यजेत्। कामात् यशः नश्यति, तस्मात् कामं त्यजेत्। नरकाय कर्माणि अपि परित्याज्यानि। तस्मात् परमात्मन्यात्मानं संयोज्य सुखी भवेत्। विष्णुः जगन्नाथः सन् अपि, गर्विणः तं न पूजयन्ति। ये संसारसागरमग्नाः, ते कथं पारं यान्ति? सर्वरोगनाशोऽयं सत्यं सत्यं वदामि। यः एतत् सदा पठति, स सर्वत्र पूज्यते। यस्य शक्तिः अज्ञेया, तस्य शरणं गच्छ, हे मुने। नारद, ये हृदयपद्मे स्थितं विष्णुं न जानन्ति। श्रद्धालुभिः एव हरिः तुष्यति, न वित्तेन, न बन्धुभिः। विष्णुभक्तेषु एषा वृत्तिः प्रत्येकजन्मनि दृश्यते। एतद्विज्ञाय सदा जनार्दनं पूजयेत्। ये हरिपूजायामेकाग्राः, तेषां निःसंशयं तत्सिद्ध्यति। इहामुत्रसुखकामः परनिन्दायामेव प्रवर्तते। यत् धनं योग्येभ्यः न दीयते, तत् पुनः पुनः निन्द्यं। तत् पापहेतुर्भवति, हे मुनिश्रेष्ठ। तद् जनानां चौर्येण रक्षितमिति निश्चितम्। ये जगन्नाथं प्राणिबन्धमोचनं न पूजयन्ति, ते न ज्ञेयाः।