मुनिवर! तयोः संयोगेन परं ब्रह्म साक्षात्क्रियते, इति त्वं बुद्धिमान् ज्ञातुमर्हसि। नाम्ना नाम्यस्य च सम्बन्धः, विप्रवर, लक्षणया उभयत्र प्रवर्तते। तस्य साधनस्य योगेन परमं मोक्षं प्राप्नुवन्ति। आत्मनि दशसहस्रसूर्यसमप्रभां निर्मलां ज्योतिं चिन्तयेत्। यत् किंचिदपि पापं नाशयति, तत् एव हृदि चिन्तनीयम्। एतद्विज्ञाय योगिनां स्वामी परां मुक्तिम् आप्नोति। सः सर्वपापविमुक्तः हरिसमानं लोकं प्राप्नोति। अथ सर्वज्ञ! यत् अहं पृच्छामि, तत् त्वया वक्तव्यम्। यस्य सर्वेश्वरः प्रसन्नः, तस्य भक्तिरेव नित्यश्चिरस्थायी। तां मे ब्रूहि, हे सर्वज्ञ महर्षे, हे करुणासिन्धो। मुक्तिमिच्छसि चेत्, विप्र, तदा सर्वात्मना पूजां कुरु। विष्णुभक्तं पुरुषं राक्षसाः अपि न पश्यन्ति। तस्मात् तस्य सर्वोत्कृष्टं कल्याणं सिध्यति; भक्तिपरा एव श्रेष्ठा भवन्ति। विष्णोः पूजायां प्रवृत्ते द्वे हस्ते फलदायिनी ज्ञेयम्। या हि हरिनाम्नि रता जिह्वा, सा साधुभिः श्रेष्ठा कथ्यते। गुरोः सदृशं किञ्चिदस्ति न; केशवात् परो देवो नास्ति। असारसंसारे हरेः पूजैव सत्यम्। हरिभक्त्यायुधेन संसारमूलं छित्वा परमं सुखं प्राप्नुहि। येन कर्णौ हरिकथारसपूरितौ, तौ लोके पूज्ये भवतः। नारद! व्योममध्ये स्थितं भगवन्तं सदा पूजय। मुनिशत श्रेष्ठ! अशुद्धचित्तैः तं न ज्ञातुं शक्यते, न च द्रष्टुम्। नित्यः अन्तर्यामी जागरित इति पण्डितैः कथ्यते। स्वस्वरूपरहितः, पुण्यपापविवर्जितः आत्मा स्वप्नवत् उच्यते। यदा आत्मा स्वस्वरूपहीनः भवति, तदा सः परमब्रह्ममयः प्रभुः सुषुप्तिरित्युच्यते। अतः, विप्रश्रेष्ठ, विद्युत्समप्रभं चञ्चलं जनार्दनं पूजय। यस्मिन् भगवाञ्श्रितः, तस्मै एव लोकनाथः तुष्टः भवति। यो विश्वेश्वरः मधुकैटभनाशकः, सः तेन तुष्टः भवति। सत्संगेन अहंकाररहितेन लक्ष्मीपतिर्मुदं प्राप्नोति। एवं यः सदा आचरति, सः अधोक्षजस्य प्रियः। या भगवत्याः प्रसन्नः, तस्यै स्वं धाम ददाति प्रभुः। ये देवपूजायां रता, तेषां केशवः तुष्टः भवति। मा गर्वं कुरु, ह्यस्थिरं धनं विद्युत्समं क्षणस्थिरम्। धनं राजादिभिः पीड्यते, क्षणेन नश्यति। कियत् आयुः सञ्चितम्, यत् भोजनादिभिः नश्यति? कियत् विषयेषु व्ययः, कदा धर्मकर्माणि करिष्यसि? तस्मात् युवाकाले एव गर्वरहितः धर्मं आचरेत्। परमं पदं सर्वापद्विनाशनं शरणं भवति। किमर्थं मनुष्यः नश्वरत्वेऽपि नित्यत्वं चिन्तयित्वा व्यर्थं पापं कुर्यात्? अत्र मृत्युसंदिग्धे विश्वासः कर्तव्यः न कदाचन। एवं, मुनिवर, शास्त्रस्य एतेषां वचनानां सारः एकस्मिन्नेव प्रवाहे विस्तरेण उक्तः।