सर्वेषु तीर्थेषु स्नानादि कृत्येषु अपि, यदि कस्यचित् हृदयम् मलिनं तु भवति, तस्य पावनत्वं न सिध्यति—यथा सुरापात्रं नद्याः जलस्य पवित्रत्वं न प्राप्नोति। हे मुनीश्रेष्ठ, एवं जनः महापापिभ्यः अपि अधमः ज्ञेयः। तस्य कर्मणां फलम् अनाश्वरं दुःखदं च भवति, एतत् विद्यात्। यः हरेः भक्तिरेव दृढां धारयति, स एव हरेः आराधनं कुर्वन् इति कथ्यते। तस्य मनः एतैः उपायैः विशुद्धं सति, मोक्षः सुलभः इति मन्यते। योगस्य परमोपायः आसनं सम्यक् आचरितव्यं। कूर्मासनं, वज्रासनं, वराहासनं, मृगचर्मासनं—एतानि आसनानि। तथैव वृषभासनं, सर्पासनं, मत्स्यासनं, विहङ्गासनं, अर्धचन्द्रासनं च। मकरासनं, त्रैपथासनं, काष्ठासनं, स्थाण्वासनं, वैकर्णिकासनं च। महर्षिभिः त्रिंशत् आसनानि वर्णितानि। योगी प्राणान् जयेत्, द्वन्द्वातीतः भवेत्, मत्सररहितः च। अभ्यासेन, प्राणान् शान्तः, निर्जने मौनं कुर्यात्। एषः प्राणायामः उच्यते, द्विविधः च कथ्यते। ध्यानरहितः 'अगर्भः', ध्यानयुक्तः 'सगर्भः' इति। तद्वत्, प्राणायामः चतुर्विधः इति विज्ञेयः। सूर्यदेवतायाः, पितृमूलस्य, इत्यादीनि नामानि तेषां। तेषु, हे मुनीश्रेष्ठ, सोमः अधिष्ठातृदेवतायाः इति ज्ञेयम्। सूक्ष्मतमः गूढः च ब्रह्मदेवतायाः इति मन्यते। दक्षिणनासिकया श्वासं पूरयेत्—एषः पूरकः इति। पूर्णकलशवत् स्थित्वा, एषः कुम्भकः इति। तस्य रूपेण शून्यकः प्राणायामः इति ज्ञेयः। अन्यथा, महान् भयङ्करः रोगः उत्पद्यते। सर्वपापविमुक्तः योगी ब्रह्मस्थानं प्राप्नोति। इन्द्रियाणि संयम्य, एकत्रीकृत्य, एषः प्रत्याहारः इति। तेन, परमं ब्रह्म प्राप्नुवन्ति, यतः तस्मात् पुनरागमनं कठिनं। यः मनः मोहितं तस्य, तस्य ध्यानं न सफलम्। इन्द्रियाणि उपसंहरन्, स्थिरं धारयन्—एषः धारणा इति कथ्यते। तत्र, परमात्मानं सर्वभूतधारिणम् अव्ययम् ध्यानं कुर्यात्। तस्य नेत्रे विकसितपङ्कजदलाभम्, शोभनकुण्डलैः अलङ्कृतम्। पीतवस्त्रधारी, दिव्यः, सुवर्णयज्ञोपवीतधारी च। श्रीवत्सलक्षणवक्षाः, देवदानवैर् पूजितः च। आत्मानं अव्यक्तं, परात्परं, सर्वव्यापि च ध्यानं कुर्यात्। ध्यानाभ्यासेन, क्षणमात्रेण अपि, पुरुषः परमं मोक्षं प्राप्नोति। ध्यानात् हरिः प्रसन्नः भवति; धारयन् सर्वार्थाः सिद्ध्यन्ति। यस्य आत्मा तेन ध्यानेन तुष्टः, सः हरिः मोक्षं ददाति। यदा ध्यानं, ध्येयम्, ध्याता च सर्वथा विलीयन्ते। अनवरतध्यानात् अद्वैतसिद्धिः जायते। वातरहितदीपवत् स्थितः, सा अवस्था समाधिः इति कथ्यते। तत्र योगी न गन्धं, न स्पर्शं, न वाक्यं किञ्चन अनुभवति, हे महाभाग। सर्वोपाधिविमुक्तः, स्थिरः, योगी दीप्तिमान् भवति।