स विस्मितः परमसन्तुष्टश्च हरिपादयोः साष्टाङ्गं निपत्य प्रणनाम। तदा नित्यसुखस्वरूपं तं भगवन्तं मधुरैः प्रिययुक्तैः वचोभिः स्तोतुं प्रचक्राम। "अनाश्रितं जननाशनं वासुदेवं नमामि। अचिन्त्यं वर्णनातीतं जनार्दनं नमामि। सर्वतत्त्वमयं शान्तमूर्तिं जनार्दनं नमामि। परात्पररूपिणं जनार्दनं नमामि। एकमेव परमं रूपं यस्य स जनार्दनं नमामि। सर्वात्मकं नित्यं श्रेष्ठं जनार्दनं नमामि। निराकारं बहुरूपिणं च जनार्दनं नमामि। आदिदेवं प्रभुं जनार्दनं नमामि। करुणासिन्धो रक्ष माम् – त्वां मनसा स्मरामि, नमो नमः।" एवं स्तुवति तस्मिन्, शङ्खचक्रगदाधरः श्रीभगवान् परमया प्रीत्या प्राह। स उवाच – "न संशयः, ये मां प्रीयन्ते, तानहम् सदा रक्षामि। भक्तिरूपेणाहं सदा लोकान् रक्षामि।" पुनः स भक्तः प्राञ्जलिरभवत् – "अहं श्रोतुमिच्छामि, जिज्ञासया परिपूर्णोऽस्मि।" भगवाञ्छ्रीनारायणः पुनरुवाच – "कोटिजन्मेष्वपि तेषां महिमा न पूर्णतया वर्णयितुं शक्यते। ते निष्कामाः शान्ताः, ते एव उत्तमभक्ताः। ये अनासक्ताः, ते भक्ताः कथ्यन्ते। ये विष्णोर्भक्तेषु भक्तिमन्तः, ते एव भागवतश्रेष्ठाः। येषां चेतः गङ्गाविश्वेश्वरयोः स्थितम्, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये पूजारूपं दृष्ट्वा हृष्यन्ति, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये परनिन्दारहिताः, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये गुणग्राही लोके, ते भागवताः। ये शत्रुमित्रयोः समदर्शिनः, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये साधुसेवायां उत्सुकाः, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये मदीयवाक्यस्य भक्ताः, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये तीर्थभक्ताः, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये हरिनामभक्ताः, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये कूपतडागादीन् निर्मान्ति, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये गवां गायत्र्याः च भक्ताः, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये रोमाञ्चिताङ्गाः, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये कान्यग्निचिह्नयुक्तकर्णाः, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये मूलतः पृथिवीं धारयन्ति, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये वेदार्थवक्तारः, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये त्रिपुण्ड्रधारिणः, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये रुद्राक्षभूषिताः, ते भागवतश्रेष्ठाः। ये हरेः पराभक्त्युत्तमाः, ते भक्तश्रेष्ठाः। ये सर्वत्र पुण्ये रमन्ते, ते भक्ताः कथ्यन्ते। ये समचित्ताः कर्मसु, ते भक्ताः विज्ञायन्ते। ये शिवध्याननिष्ठाः, ते भक्तश्रेष्ठा इति।" एवं श्रीभगवता भक्तानां महिमानं विस्तरेण कथयता, परममङ्गलं वातावरणं बभूव।