यः पुरुषः पुराणानि पठति, स उत्तमर्षिभिः स्तूयमानः गच्छति। तत्र यमः चतुर्मुखरूपेण शङ्खचक्रगदाखड्गधारी सञ्जायते। हे प्राज्ञश्रेष्ठ, नरकस्य दुःखं भीषणमस्ति। मानवजन्म प्राप्त्वा यः शुभकर्माणि न करोति, स तु नित्यं न लभते। अस्थिरं मानवत्वं प्राप्य यः शाश्वतं नाभिप्रेत्यते, स दुःखरूपं शरीरं, मलादिभिः दूषितं, धारयति। सर्वेषां प्राणिनां मध्ये बुद्धिसम्पन्नाः श्रेष्ठाः स्मृताः। ब्राह्मणेषु विद्वांसः श्रेष्ठाः, विद्वत्सु स्थिरबुद्धयः श्रेष्ठाः। ब्रह्मवादिषु निःस्पृहः सर्वोत्तम इति कथ्यते। अतः सर्वयत्नेन धर्मसमूहः सञ्चितव्यः। स्वकृतपुण्यैः सः सर्वसुखसम्पन्नं मम लोकं गच्छतु इति यमः तम् आशीर्वदति। एवं तम् उपास्य, यमः तं पुण्यलोकं प्रापयति। तत्र महाप्रलयकाले जलराशेः कलकलनादवत् भीमघोषः, अञ्जनाचलसदृशदीप्तिः दृश्यते। त्रियोजनविस्तीर्णः, रक्तलोचनः दीर्घनासिकः च, मृत्युतापादिभिः पीडितः चित्रगुप्तः अपि भयङ्करः दृश्यते। ततः सः सर्वान् पापिनः कम्पमानान् सम्बोधयति— "हे पापिनः, दुष्कृतिनः, मददोषेण दूषिताः! कामक्रोधमदान्धचित्ताः भवन्तः, कृतपापाः, अतीव हृष्टाः। दासमित्रभार्याधनस्य कृते यथेष्टं पापानि अकरोत। ये पुत्रादयः युष्माभिः पोषिताः, ते अन्यत्र गताः। यथायं बहुप्रकारं पापं कृतम्, तथा भूतपूर्वकृतानि चिन्तयन्तु। दरिद्रः, मूर्खः, विद्वान्, धनवान् वा भवतु, सर्वे अपि कृतकर्मफलानुसारेण एव यथायोग्यम् अनुभवन्ति।" एवं चित्रगुप्तवचनं श्रुत्वा तत्र ते पापिनः, यमानुज्ञया कटुकभीषणदूतैः, स्वकृतदुष्कृतफलभोगानन्तरं शेषपापयुक्ताः सन्तः, तिष्ठन्ति। हे प्रभो, मम मनसि संशयः उत्पन्नः—हे करुणासिन्धो! नानाविधानि धर्मरूपाणि, नानाप्रकाराणि पापानि च कीर्तितानि। ब्रह्मणः दिवसान्ते त्रैलोक्यविनाशः निश्चितः। हे मुनिश्रेष्ठ, ग्रामदानादिधर्मस्य फलानि त्वया एव विस्तरेण उक्तानि। महाप्रलयकाले सर्वलोकविलयः भवति। अयं संशयः मम जातः, त्वं तस्य निवारणयोग्यः। शुभम्, शुभम्, हे महाबुद्धे! एषः सर्वगुह्येषु परमं रहस्यं। नारायणः अविनाशी, अनन्तः, परः, नित्यदीप्तिः। गुणरहितः सन् अपि गुणयुक्त इव दृश्यते, परमानन्दरूपः। हे नित्य, गुणोपाधिभेदेषु त्रिषु, सः ब्रह्मरूपेण सृजति, विष्णुरूपेण पालयति। प्रलयकाले जनार्दनः ब्रह्मरूपेण एव उत्पद्यते। हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, यत्र कुत्रापि स्थावरादीनि भूतानि तिष्ठन्ति, तत्र सः एव कार्यकर्ता।