संसारे जनाः पुत्रान् भार्यां गृहं भूमिं वित्तं च धान्यं च प्राप्नुवन्ति, तेषां प्राप्त्यर्थं यत्नं कुर्वन्ति। किन्तु कामं क्रोधं लोभं मोहं मदं च परित्यज्य, सर्वेषां कर्मणां परित्यागं कृत्वा, जनार्दनस्य पूजनमेव कर्तव्यम्। यावत् मृत्युः न आगतः, यावत् जरा न सम्प्राप्ता, तावत् धीराः अस्मिन् क्षणभङ्गुरे देहे विश्वासं न कुर्वन्ति। शरीरं मृत्युसमीपं स्थितम् इति ज्ञात्वा, गर्वं परित्यजेत्। एतद्विज्ञाय, हे महाभाग, जनार्दनं पूजय। यदि कश्चित् महापापेन अपि आकुलः स्यात्, सन् अपि यदि भक्त्या विष्णुम् उपासते, तर्हि स सर्वतीर्थानि सर्वाङ्गयुक्तानि यज्ञांश्च, वेदान् च, प्राप्नोति। हे महात्मन्, यस्य विष्णौ भक्तिर्नास्ति, तस्य वेदानां, यज्ञानां, शास्त्राणां, तीर्थसेवनस्य वा किम् उपयोगः? विष्णौ अनन्यभक्तिं विना, तपः व्रतानि वा न फलन्ति। ये मर्त्याः वेदान्तेन प्रसिद्धं, संसाररोगनिवारकं, अक्षरं धाम प्राप्नुवन्ति, ते परं ज्योतिस्वरूपं स्मृत्वा, स्वमित्रं प्राप्नुवन्ति। अथ अहं यमस्य मार्गस्य श्रुतुमिच्छामि, यः परमदुस्तरः। स धर्मात्मनां सुखदः, पापिनां तु भीषणः। तं यममार्गं प्राचीनैः मुनिभिः विस्तीर्णं वर्णितम्। ये धर्मरहिताः नराः, ते दुःखेन पीडिताः, शोकसन्तप्ताः, तं मार्गं गच्छन्ति। पापिनः क्रन्दन्ति, शोकाकुलाः, यमदूतैः शस्त्रदण्डैः ताडिताः, तेन मार्गेण यान्ति। केषुचित् स्थानेषु ज्वलन्ति वह्नयः, अन्यत्र तीक्ष्णशिलाः सन्ति। अत्र गहनाः अन्धकारपूर्णाः गुहाः, अन्यत्र शूलकण्टकदुर्गाः। क्वचित् कणाः, क्वचित् शर्कराः, शूलसमानकण्टकाः च सन्ति। केषुचित् स्थानेषु व्याघ्राः सिंहाः च गर्जन्ति, अन्यत्र ज्वराः अतिवर्धन्ते। पापिनः विलपन्ति, रोदन्ति, क्षीणाः भवन्ति। पृष्ठतः शस्त्रैः शास्त्रैः च ताडिताः, पापिनः अग्रे यान्ति। ते लौहभारं वहन्ति, शिरसा झुकिताः गच्छन्ति। केचन कर्णाभ्यां भारं वहन्ति। केचन अतीव स्फोटिताः, अन्ये छत्रनेत्राः सन्ति। ते स्वकृतानि, ज्ञातानि अज्ञातानि च कर्माणि शोकन्ति। ये तु महत्सुखसम्पन्नाः, ते धर्मस्य धाम प्राप्नुवन्ति। घृतमधुक्षीरदानिनः, हे द्विजश्रेष्ठ, तत्र यान्ति। शाकदानिनः, पायसभोजिनः, दीपदायिनः दिशः प्रकाशयन्ति। यः नगरं ददाति, सः देवैः स्तूयमानः मार्गेण यान्ति। यः भूमिं गृहं वा ददाति, सः सर्वसम्पन्नया विमानयानेन गच्छति। यः अश्वयानगजदायी, हे द्विजश्रेष्ठ, यः गोदानकर्ता, हे मुने, सः रथेन याति। यः ताम्बूलदानकर्ता, सः प्रमुदितः धर्मधाम प्राप्नोति। तत्र आत्मा तृप्तः, स्वर्गवासिभिः पूज्यते। सः महत्सुखेन सह, श्रेष्ठैः द्विजैः ब्राह्मणैः च सह, याति। सः सर्वभोगसम्पन्नया विमानयानेन अग्रे गच्छति।