यः कामरहितः सन्, पश्चात्तापसमन्वितः च भवति, स महानपि पापयुक्तः स्यात्, सर्वपापयुक्तो वा, यदि सः नारायणं विश्वरूपिणं निर्मलमनसि स्थापयति, तदा स्मरणेन, पूजनविधिना, ध्यानविधिना, अथवा नमस्कारमात्रेणापि, यदि केनापि प्रकारेण हरिं पूजयेत्—संगेन वा, मोहात् वा—यदि विष्णोः किञ्चित् स्मरणमपि कुर्यात्, तदा समस्तदुःखसञ्चयो विनश्यति। हे मुनिश्रेष्ठ! मनुष्यत्वप्राप्तिः दुर्लभा, तस्मात् इयं मनुष्यजन्मा यदवाप्ता, या विद्युल्लेखेव क्षणिका, तस्यां सम्प्राप्तायां सर्वविघ्ननाशः स्यात्, चित्तशुद्धिश्च जायते। धर्मार्थकाममोक्षाख्या पुरुषार्थाः शाश्वताः स्मृताः। पुत्रपत्नीगृहक्षेत्रधनधान्यादिकान् अन्विष्यापि, कामक्रोधलोभमोहमदत्यागं कृत्वा, सर्वकर्माणि परित्यज्य, जनार्दनमेव पूजयेत्। यावत् मृत्युः न आगतः, यावत् जरापि न आगता, तावत् बुद्धिमान् अस्मिन् नश्वरशरीरे विश्वासं न कुर्यात्। शरीरमिदं मृत्युसमीपं गच्छति, तस्मात् अभिमानं त्यजेत्। एतद्विज्ञाय, हे भाग्यवन्त, जनार्दनमेव पूजय। यदि महानपि पापी भक्त्या विष्णुमुपासते, तदा सर्वतीर्थयज्ञवेदादीनां किम्? किम् वेदैः, किम् यज्ञैः, किम् शास्त्रैः, किम् तीर्थसेवनया? येषां विष्णौ भक्तिर्नास्ति, तेषां तपोव्रतानां किम् प्रयोजनम्? ये मर्त्याः वेदान्तवेद्यं संसाररोगनिवारकं तदक्षरधाम प्राप्नुवन्ति, ते परमं ज्योतिरूपं स्मृत्वा स्वमित्रं प्रति गच्छन्ति। अथाहं यमपथस्य, यः परमदुर्गमः, मार्गस्य श्रोतुमिच्छामि। स धर्मिष्ठानां सुखदः, पापिनां तु भयदः। तस्य यममार्गस्य विस्तारं प्राचीनर्षयः वर्णितवन्तः। ये नराः धर्मशून्याः, ते महातपसा दुःखिताः तं मार्गं यान्ति। पापिनः क्रोशन्तः, क्लेशिता, सम्पूर्णं तं मार्गं यान्ति। तत्र यमदूतैः शस्त्रदण्डैः ताड्यन्ते। कुतश्चित् ज्वलदग्नयः, अन्यत्र तीक्ष्णशिलाः। केचित् गहनाः तमोनिलयाः, अन्यत्र कटुककण्टकवृक्षाः। कुत्रचित् शर्करापिण्डाः, तीक्ष्णकण्टकाः च। क्वचित् व्याघ्रसिंहादिपशुः गर्जन्ति, अन्यत्र तिव्रज्वरः ताडयति। पापिनः क्रोशन्ति, रुदन्ति, शुष्यन्ति। पृष्ठतः शस्त्रशास्त्रैः ताड्यमानाः पापिनः प्रगच्छन्ति। लौहभारं वहन्तः, शिरसा झुकिताः गच्छन्ति। केचन कर्णैः अपि भारं वहन्ति। केचन अतीव स्फीताः, अन्ये छत्रवत् नेत्रयुक्ताः। ज्ञाताज्ञातकृतकर्मणां शोकं कुर्वन्ति। ये पुण्यसम्पन्नाः, ते धर्मलोकं प्रति यान्ति।