एकदा धर्ममाहात्म्यस्य विषयं नारदाय मुनये महर्षिणा कथ्यते स्म। प्रजापत्यव्रतम् आचरितव्यं, यत्र केवलं तेन स्पृष्टं भोज्यम्, यत् शुक्रमूत्रपुरीषैः स्पृष्टं भवति। यदि रजस्वलां स्त्रियम्, चाण्डालं वा, महापापिनं वा, वस्त्रयुक्तं स्पृष्ट्वा स्नानं कर्तव्यम्; तथैव घृतं भोक्तव्यम्। यदि अज्ञानवशात् भोजने तेषां स्पर्शः क्रियते, स्नाने, दाने, जपने, भोजने वा, तदा तदन्नं वमनं कृत्वा आत्मानं रक्षेत्, ततः उपवासः कर्तव्यः। यदि व्रतादिषु प्रवृत्ते सति भस्मापि श्रूयते, तदा महापातकानां मध्ये द्विजदेवदूषणं परमं पातकम्। ये पापानि ऋषिभिः महापातकसमानीकृतानि, तेषां प्रायश्चित्तानि यः जनः नारायणपरायणः सम्पादयति, स च रागरहितः, पश्चात्तापयुक्तः, महापातकैः सर्वपापैः वा युक्तः सन् अपि, यदि सः निर्मलम् विश्वरूपं नारायणं चित्ते स्थापयति, स्मरणं, पूजनं, ध्यानं, नमस्कारं वा यः करोति, सः हरिं सम्पूजयन्, सङ्गेन वा मोहेन वा, केवलं विष्णोः एकस्मिन्स्मरणेना एव सर्वक्लेशसमूहं नाशयति। हे मुनिश्रेष्ठ! यः दुर्लभं मानुषं जन्म लभते, तस्यायुः विद्युत्समं क्षणिकम्; अतः प्राप्य एतद् दुर्लभं मानुषं जीवनं, सर्वविघ्ननाशः, चित्तशुद्धिः च जायते। धर्मार्थकाममोक्षाः पुरुषार्थाः शाश्वताः कथ्यन्ते। पुत्रदारगृहभूमिधनधान्यादीन् अन्विष्य, कामक्रोधलोभमोहमदादीन् त्यक्त्वा, सर्वकर्माणि परित्यज्य, जनार्दनं पूजयेत्। यावत् मृत्युः न आगतः, यावत् जरां न प्राप्तः, तावत् बुद्धिमान् अस्मिन् नश्वरदेहे विश्वासं न कुर्वीत। मृत्युसमीपस्थं देहं ज्ञात्वा, गर्वं त्यजेत्। एतद् विदित्वा, हे भाग्यशालिन्, जनार्दनं पूजय। यदि महापापयुक्तः अपि, भक्त्या विष्णुं सम्पूजयेत्, तदा सर्वतीर्थानि, यज्ञाः, वेदाः च, हे महाभाग, तस्य किं प्रयोजनम्? यस्य विष्णौ भक्तिर्नास्ति, तस्य तपः व्रतं वा किं फलदायकम्? ये मर्त्याः वेदान्तवेद्यं, संसाररोगनाशनं, अक्षरं धाम प्राप्नुवन्ति, ते परं तेजोरूपं स्मृत्वा स्वमित्रं प्राप्नुवन्ति। अथ नारदः उवाच— "यममार्गस्य अत्यन्तदुःखस्य मार्गस्य वर्णनं श्रोतुमिच्छामि। स मार्गः पुण्यात्मनां सुखदः, पापिनां तु भयङ्करः। प्राचीनैः मुनिभिः स यममार्गः विस्तारतः कथितः। ये धर्महीनाः नराः, ते दुःखेन क्लिश्यमानाः तत्र गच्छन्ति। पापिनः विलपन्तः, संतप्तचित्ताः, तं मार्गं सम्पूर्णं यान्ति। तत्र यमदूतैः तक्षकदण्डशस्त्रैः ताड्यन्ते। कुतश्चित् ज्वलदग्नयः, अन्यत्र तीक्ष्णशिलाः च दृश्यन्ते।" एवं धर्ममार्गस्य, पापमार्गस्य च माहात्म्यं, तेषां फलानि च, नारदाय महर्षिणा सम्यग् उपदिष्टानि।