यः कश्चन कर्म यथोक्तं निष्फलं विज्ञेयम्, यत्रासुराः सदा संनिधायिनः स्युः। धर्मस्य सर्वफलमिच्छुभिः ब्राह्मणान् एव धर्मविषये पृच्छितव्यम्। नद्यः अपि सुरापात्रं न शुद्धयन्ति, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ। ये सुरापानादयः पापकर्माणः, तेषां सहवासिनः पञ्चमः महान् पापिष्ठः स्यात्। तैः सह वसन् सर्वकर्मसु पतितः इति ज्ञेयः। तस्य ब्राह्मणघ्नस्य हस्तेनैव हतब्राह्मणकपालं धारयेत्। तत् कपालं ध्वजाग्रे स्थापयित्वा, सः वने वासं कुर्वीत। सः त्रिसन्ध्यायां सम्यक् पूजनं कुर्यात्, त्रिः स्नानं प्रतिदिनं चाचरेत्। सदा ब्रह्मचारी स्यात्, गन्धान् माल्यादीन् च वर्जयेत्। यदि सः वन्येन न जीवेत्, ग्रामे भिक्षां याचेत। ब्राह्मणघ्नः शुद्धः सन् कर्मसु युक्तः भवति। सः गवां, द्विजातीनां, प्राणिनां वा कृते प्राणत्यागं कुर्यात्। एतेषु किञ्चिदपि कृत्वा ब्राह्मणघ्नः शुद्धिं प्राप्नोति। वह्निं प्रविश्य वा, वातं गत्वा वा, अन्यथा अपि निर्दिष्टम्। गुरुवधादिषु चतुर्विधं प्रायश्चित्तं विधीयते। एवं ब्राह्मणघ्नस्य प्रायश्चित्तं प्रतिपादितम्, हे द्विजोत्तम। शूद्रः यदि ब्राह्मणं हन्यात्, सः 'मुषल्य' इति पण्डितैः निन्द्यते। ब्राह्मणीवधाय अर्धं, कन्यावधाय पादशः प्रायश्चित्तं। ब्राह्मणः यदि क्षत्रियं हन्यात्, षड्वर्षाणि प्रायश्चित्तं कुर्यात्। उपनयितपत्नीवधाय ब्राह्मणस्य अष्टवर्षात्मकं प्रायश्चित्तं। प्रायश्चित्तविधिरयं सर्वत्र प्रवर्तते, हे मुनिश्रेष्ठ। गौडी, पैष्टि, माध्वी—एता एव त्रिविधाः सुराः ज्ञेयाः। दुग्धं, घृतं, गोमूत्रं—एषां किञ्चिदेकं, हे मुने। तद् पक्तलोहमिव कृत्वा, ततः जलं पिबेत्। ताम्रपात्रे तद् पिबन्, सः मृत्युम् आप्नोति। द्विजातिः यदि अज्ञानात् सुरां पिबेत्, न तदिति मन्यते, सः यथोचितं वर्तेत। रोगनिवारणार्थं वा, औषधरूपेण वा सुरां पिबेत्। सुरास्पृष्टं पात्रं, तथैव सुरापात्रोदकम् अपि। तालसुरा, पानस, द्राक्षा, खर्जूरसम्भवा च। गौडी, माध्वी, सुरा, मद्यं—एवं एकादशविधाः स्मृताः। द्विजातिः एतेषां किञ्चिदपि अज्ञानात् पिबेत्। प्रकृश्यमाणः, गूढः, बलात् वा, सर्वथा। सुवर्णस्य मात्रां मन्वादिभिः निर्दिष्टाम्। सौरभासम्पुटे स्थापयित्वा, सूर्यकान्ते दृश्यते। अष्टरेणवः निष्कः, त्रयः निष्काः राजिकः। त्रयः यवाः कृष्णलः, पञ्च कृष्णलाः माषः। ब्राह्मणस्वं अज्ञानात् ग्राह्यं, द्वादशवर्षं प्रायश्चित्तं कुर्यात् यथापूर्वम्। गुरूणां, यजमानानां, साधूनां च स्वार्थे अपि एवं। शरीरगतं पश्चात्तापं प्राप्य, सम्यक् प्रायश्चित्तं आचरितव्यम्। क्षत्रियः यदि ब्राह्मणस्वं गृह्णाति, पश्चात्तापं च अनुभवति, तदा अपि एष एव विधिः।