गृहस्थानां तु पूर्वोक्तं नियमं प्रवदन्ति, यतिः पुनः परं स्मृतम्। सर्वेषां च दिवसस्य समाप्तौ द्वितीया तिथिः एव विधानं प्राप्नोति। यदा द्वादशी तिथिः अनन्तरं सम्पद्यते, तदा सा निषिद्धा भवति, यद्यपि सा न मिश्रिता। द्वादश्याः पुण्यं तु त्रयोदश्यां उपवासभङ्गेन लभ्यते। द्वादशी त्रयोदश्याम् अस्ति वा नास्ति वा—एतद् अपि दर्शितम्। यदि परा तिथिः स्वीकार्याः स्यात्, तर्हि सा दुर्बला न भवेत्। त्रयोदश्याम् अपि द्वादशी यदि सम्पद्यते, कथं तदा आचरितव्यम्? केचित् भक्त्या केवलं द्वितीयायाम् एव उपवासं कुर्वन्ति इति वदन्ति। अन्ये तु द्वादशीं त्रयोदशीं च तद्रूपेणैव आचरतः। केचन पूर्वदिनं शंसन्ति, स तु मतं न समीचीनम्। गृहस्थः पुत्रवाँश् चेत्, न उपवासं न च उपवासभङ्गं कुर्यात्। एकादश्यां तु एकाहाररात्रोपवासात् चन्द्रायणव्रतं समाचरेत्। यदि अयुक्तकाले भोजनं कुर्यात्, स सुरापानसमः भवति। तस्मिन्न् एव काले यज्ञरतैः प्रायश्चित्तं कर्तव्यम्। ऋचोऽप्यायस्वेति मन्त्रेण सोमपानमित्यादिना च द्विजश्रेष्ठ, प्रायश्चित्तं विधानम्। असत्येन्द्वये त्रयो मन्त्राः निर्दिष्टाः। यः यः व्रतानि चान्यानि च आचरति, स अक्षयफलम् आप्नोति। अतः धर्मनिष्ठाः विष्णोः परमं पदम् आप्नुवन्ति। तस्मात् तान् जनान् सांसारिकदुःखं न बाधते। यः प्रायश्चित्तेन शुद्धात्मा भवति, स सर्वकर्मणां फलं प्राप्नोति। यत् तु राक्षसैः सहितं, तत् सर्वं निष्फलं इति कीर्तितम्। धर्मस्य फलं इच्छद्भिः ब्राह्मणान् एव पृच्छेत्। हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, सुरापात्रस्य नद्यः शुद्धिं न ददाति। एते महापातकिनः, तेषां संसर्गी पञ्चमः स्मृतः। तैः सह वसन् सर्वकर्मसु पतितः ज्ञेयः। तेन स्वहस्तेन हतब्राह्मणकपालं वहेत्। तत् वस्तु ध्वजाग्रे स्थाप्य, वनवासं कुर्यात्। त्रिसन्ध्योपासना यथाविधि कर्तव्या, त्रिः स्नानं च। सदा ब्रह्मचारी स्यात्, गन्धमाल्यादिकं च वर्जयेत्। यदि वन्येन न जीवेत्, ग्रामे भिक्षां याचेत्। ब्राह्मणघ्नः शुद्धः सन्, कर्मसु पात्रं भवति। स गोब्राह्मणजनस्य वा जीविनां वा कृते प्राणान् त्यजेत्। एतेषां किञ्चिद् एकं कृत्वा ब्राह्मणघ्नः शुद्धिम् आप्नोति। वह्नौ प्रवेशः वा वातप्रवेशः अपि निर्दिष्टः। गुर्वादिघ्नस्य प्रायश्चित्तं चतुर्विधं स्मृतम्। एवं ब्राह्मणघ्नस्य प्रायश्चित्तं प्रोक्तम्, हे द्विज। शूद्रः यदि ब्राह्मणं हन्यात्, स 'मुषल्य' इति पण्डितैः गर्हितः। ब्राह्मणस्त्रीघ्नस्य अर्धं, कुमारीघ्नस्य चतुर्थांशः। ब्राह्मणः यदि क्षत्रियं हन्यात्, षड्वर्षाणि प्रायश्चित्तं कुर्यात्। दीक्षितपत्नीघ्नस्य ब्राह्मणस्य अष्टवर्षाणि प्रायश्चित्तम्। एवं धर्मशास्त्रस्य नियमाः, प्रायश्चित्तानां विधयः च, श्रद्धया अनुष्ठेयानि, धर्मार्थिनां श्रेयसे सन्ति।