सर्वे कर्माणि यथाशक्ति वस्त्राभरणैः सम्पूजनीयानि। ततोऽग्नौ हुत्यर्थमभिप्रेत्य, तेषां अनुमतिं याचेत—"अग्नौ करिष्यामि" इति। तदा ते ब्राह्मणाः प्रत्युवाचुः—"कुरु, साधु अस्तु" वा "कुरु" इति। तत्र साम्ना "पितृभ्यः स्वधा नमः" इति जपेत्। अथवा "स्वाहा" शब्देन समाप्त्य, विज्ञः पितृयज्ञवत् हुतिं दद्यात्। यदि अग्निः नास्ति, ब्राह्मणस्य हस्ते यज्ञः विहितः। पौर्णमासीं प्रति सति, अग्निं दूरात् न आनयेत्। हे ब्राह्मण, यदि पौर्णमासीं समये अग्निः दूरस्थः स्यात्, पतनकाले च स्वाग्निरपि दूरगः स्यात्, पूजाऽग्निरपि दूरः, भ्राता तु समीपस्थः, तर्हि केचन द्विजातयः दूरस्थं पूजाऽग्निमेव वरणीयमिति मन्यन्ते। अथ ब्राह्मणान् भोज्यैः, लेह्यैः, चोष्यैः, स्वादुभिः चान्नैः सत्कारयेत्। "आगच्छन्तु महान्तो विश्वदेवाः" इति मन्त्रेण, देवतान् आमन्त्रयेत्, अथवा स्तोत्रमपि पठेत्। पितॄन् निराकारांश्च साकारांश्च, येषां तेजो दीप्यते, तान् सस्मार। एवं पितॄन् नमस्कृत्य, नारायणभक्तः सन्, सर्वान् ब्राह्मणान् आमन्त्र्य, भोजयेत्। यथायोग्यं तेषां मधु, मांसादिकं च दद्यात्। यदि कश्चित् श्राद्धाय नियुक्तो ब्राह्मणः पात्रं त्यजति, अथवा भोजने ब्राह्मणानां परस्परस्पर्शः स्यात्, तदा श्रद्धालुः कर्ता, ब्राह्मणानां भोजने स्थितः, रक्षोघ्नं, वैष्णवं, विशेषतः पैतृकं स्तोत्रं पठेत्। त्रिमधु, त्रिसुपर्ण, पवमान, यजुर्वेदमन्त्रांश्च, इतिवृत्तपुराणधर्मशास्त्राणि च पठनीयानि। यदा ब्राह्मणाः भोजनं कृत्वा, अवशिष्टं यथाविधि विकिर्यते। तदनन्तरं, हे नारद, स्वयं पादौ सम्यक् प्रक्षालयेत्, शुद्धिं चाचरेत्। ततो लाजैः स्वस्तिवाचनं कुर्यात्, अक्षय्यं जलं दद्यात्। ये द्विजाः स्वस्तिवाचनं पात्रं न चलयित्वा कुर्वन्ति, ते पुण्यशालिनः। "दातॄणां जयः स्यात्" इत्यादि स्मृतिवाक्यैः आशीः पठेत्। यथाशक्ति ताम्बूलगन्धादिसंयुक्तं दानं दद्यात्। "वाजे वाजे" इत्यृचया पितॄन् देवांश्च विसर्जयेत्। एवं स्वस्ववेदपाठं अपि सम्यक् विरमयेत्। यो ब्रह्मचारी, अपत्नीको वा, सुतवांश्चेत् न स्यात्, स सुवर्णेन आमश्राद्धं कुर्यात्। पितृस्तोत्रेण हवनं कुर्वीत। सम्यक् स्नात्वा, हे ब्राह्मण, तिलपत्रादिकं नियतेन दद्यात्। यः तु "दरिद्रः अस्मि, महापापी अस्मि" इति वदति, तस्य कुलं विनश्यति, ब्रह्महत्यादोषं च प्राप्नोति। तेषां वंशे कदापि छेदो न भवति, ते समृद्धिमाप्नुवन्ति। यदा विश्वेश्वरः तुष्टः भवति, सर्वे देवाः तृप्तिम् यान्ति। यक्षाः, सिद्धाः, मनुष्याः, हरिश्च शाश्वतः तृप्तिम् यान्ति।