श्राद्धकर्मणि, धर्मज्ञाः, यथाक्रमं विधानं पश्यन्ति। ये विष्णोर्भक्तिहीनाः, ये शिवभक्त्याः पराङ्मुखाः, ये स्मृतिग्रन्थान् विक्रयन्ति, ये मन्त्रान् विक्रयन्ति, ये वेदनिन्दायाम् निरतः, ये ग्रामवास्तवस्तूनि वा विपण्यः ददाति, ये च मायाचर्यायाम् प्रवृत्ताः—एते सर्वे श्राद्धकर्मणि सावधानं परिहर्तव्या इति निश्चितम्। यत्र ब्राह्मणः आह्वयितव्यः, तत्र ब्रह्मचारी, आत्मनिग्रही च स्यात्। द्विजो विद्वान्, दर्भग्रहणं कृत्वा, आत्मनिग्रही, आह्वयितव्यः। ज्ञानी जनाः श्राद्धं कुटपकाले एव कुर्वन्ति। कुटप इति कालः प्रसिद्धः, तस्मिन्नेव काले पितृभ्यः यत् दत्तं तद् अक्षयम्। अतः तस्मिन्नेव काले उत्तमद्विजेभ्यः दानं दातव्यम्। राक्षसः इति तस्य कालस्य अन्यः अर्थः—तस्मिन्नेव काले दत्तं पितृभ्यः न गच्छति। दाता नरकं याति, प्राप्ता अपि नरकं गच्छति। यः विद्वान्, सः दिवा विदारितायां अपराह्णे श्राद्धं कुर्यात्। पूर्वतिथेः अन्ते कर्तव्यम्, पुरातनं नूतनं च तिथिं अवलोक्य कार्यम्। सा तिथिः यः सायं प्रवृत्तिः, सा श्राद्धकाले श्रेष्ठा इति प्रसिद्धा। किन्तु, दानविषये सर्वे मतं न एकम्, हे मुनीश्वर। प्रायश्चित्तेन शुद्धचित्तः, तेषां अनुमतिं प्राप्य, श्राद्धं कुर्यात्। विश्वेदेवपितृकार्ये, नियमानुसारं त्रयाणि दानानि कर्तव्यानि। श्राद्धार्थं अनुमतिं प्राप्त्वा, द्वौ मण्डलौ सम्यक् स्थापयेत्। वैश्याय वर्तुलमण्डलं ज्ञेयम्; शूद्राय तु प्रक्षालनम्। स्वयम् नियुक्तव्यः, किन्तु वेदविद्याहीनं ब्राह्मणं नियुक्तुं न युक्तम्। नारायणं भगवन्तं स्मृत्वा, यथाविधि पूजनं कुर्यात्। 'अपहताय' इति ऋचं जपित्वा, तिलान् विकिर्येत्। दत्त्वा, पुनः दानं दद्यात्, दिव्यं क्षणं प्रतीक्ष्य। अन्नदानस्य चतुर्थं भागं विधीयते; शेषं सम्पन्नम्। तस्मिन् पात्रे, 'शन्नो देवी' इति ऋचं जपित्वा, जलं प्रक्षिप्येत्। ततः, 'विश्वे देवाः सः' इति ऋचं जपित्वा, देवाः आह्वयेत्। ततः गन्धैः, पत्रैः, पुष्पैः, धूपैः, दीपैः च पूजनं कुर्यात्। दर्भतिलसंयुक्तैः आसनानि सदा दद्यात्। 'शन्नो देवी' इति स्तोत्रेण जलं प्रक्षाल्य, तिलान् विकिर्य, 'तिलोसि' इति वदेत्। 'या दिव्या' इति मन्त्रेण, पूर्ववत् अर्घ्यं दद्यात्। वस्त्राभरणैः यथाशक्ति पूजनं कुर्यात्। 'अग्नौ कारयिष्यामि' इति उक्त्वा, अनुमतिं याचेत्। ते वदन्ति—'कुरु, भवतु', वा 'कुरु' इति। साम्ना 'पितृभ्यः स्वधा नमः' इति जपेत्। अथवा 'स्वाहा' अन्तेन, यथापितृयज्ञे, विद्वान् दानं दद्यात्। यदि अग्निः नास्ति, ब्राह्मणस्य हस्ते यज्ञः विधीयते। पूर्णमासविधौ, अग्निः दूरात् न आनयितव्यः। यदि, हे ब्राह्मण, पूर्णमासविधौ अग्निः दूरः, पतनकाले स्वाग्निः दूरः, पूजाग्निः दूरः, किन्तु भ्राता समीपस्थः—तदा यथाविधि कर्तव्यम्। एवं श्राद्धकर्मणि धर्मानुसारं विधिं पश्यन्ति, श्रद्धया, भक्त्या च सर्वं सम्पाद्यन्ति।