एकदा महर्षयः धर्मप्रश्नं कृतवन्तः। तत्र भगवान् श्रुत्वा तेषां प्रश्नं, धर्मस्य गूढार्थं विवेचयन्, इदं कथयति— यो ब्राह्मणहत्या कृतवान्, अथवा पतितः, स निःसन्देहं नरकं गच्छति। अतः, शुद्धाचारनिष्ठः, शान्तः, कुलीनजन्मा च भवितव्यः। स त्रिविधं मधु, त्रिविधं तण्डुलं च जानाति, सर्वभूतहिते परमदयालुः स्यात्। वेदान्तस्य तत्त्वार्थे निपुणः, सर्वलोककल्याणे प्रवृत्तः च भवेत्। स सत्शास्त्रस्य व्याख्याने, अन्येषां शिक्षायाम् संलग्नः स्यात्। ततः भगवान् प्रोवाच— श्राद्धे यः वर्जनीयः, तान् अहं ते कथयामि, त्वं सावधानः शृणु। कुष्ठी, विकृतनखः, लम्बकर्णः, व्रतभङ्गी च वर्जनीयः। दुर्वाचकः, धर्मत्यागी, देवदासी, दुष्टः च वर्जनीयः। मिथ्याशास्त्रनिष्ठः, परान्नभोजी च वर्जनीयः। मुण्डः, गोलशीर्षः, अशुद्धयाजकः च वर्जनीयः। विष्णुभक्तिहीनः, शिवभक्तिपराङ्मुखः च वर्जनीयः। स्मृतिविक्रेता, मन्त्रविक्रेता च वर्जनीयः। वेदनिन्दायाम् प्रवृत्तः, ग्रामादिवस्तुवितरणकर्ता च वर्जनीयः। कपटाचारनिष्ठः, एते सर्वे श्राद्धे सावधानं वर्जनीयाः। यः ब्राह्मणः आमन्त्रितः, स ब्रह्मचारी, जितेन्द्रियः च भवेत्। यः द्विजः विज्ञः, कुशधरः, संयतात्मा च आमन्त्रितव्यः। पण्डितैः श्राद्धं कुटपकाले सम्पादनीयम्। स कालः 'कुटप' इति प्रसिद्धः; तस्मिन्नेव काले पितृभ्यः यद् दत्तं, तत् अक्षयम्। अतः, श्रेष्ठद्विजेभ्यः तस्मिन्नेव काले दानं कर्तव्यम्। यदि राक्षसकाले दत्तं, तद् पितृभ्यः न गच्छति। दाता नरकं पतति, ग्राहिता अपि नरकं गच्छति। ज्ञानी जनः दिवः छिद्रात् अनन्तरं श्राद्धं कुर्यात्। पूर्वतिथ्यां समाप्ते, पुरातनं नूतनं च तिथिं अवलोक्यं। या तिथि सायं व्याप्नोति, सा दानाय श्रेष्ठा इति प्रसिद्धा। सर्वेषां मतं न एषः, हे मुनिश्रेष्ठ। प्रायश्चित्तेन शुद्धचित्तः, तेषां अनुमतिं प्राप्य, दानं कुर्यात्। विश्वेदेवानां पितृणां च, नियमानुसारं त्रिः दानं कर्तव्यम्। श्राद्धार्थे अनुमतिं प्राप्य, द्वौ मण्डलौ स्थापनीयौ। वैश्यस्य गोलमण्डलः ज्ञेयः, शूद्रस्य अभिषेकः कर्तव्यः। स्वयमेव नियोजयेत्, वेदज्ञानहीनं ब्राह्मणं न नियोजयेत्। नारायणं स्मरन्तः, विधिवत् पूजां कुर्यात्। 'अपहताः' ऋचं पठित्वा, तिलान् विकिर्यात्। दत्त्वा, पुनः दानं दद्यात्, दिव्यं क्षणं प्रतीक्ष्य। अन्नदाने चतुर्थभागः विधीयते, शेषं सम्पूर्णम् इति ज्ञेयम्। तस्मिन पात्रे, 'शन्नो देवी' ऋचं पठित्वा जलं प्रक्षिपेत्। ततः 'विश्वे देवाः सः' ऋचं पठित्वा देवता आवाहयेत्। तदनन्तरं गन्धपत्रपुष्पधूपदीपैः पूजां कुर्यात्। कुशतिलसम्पुटैः, सदा आसनं दद्यात्। 'शन्नो देवी' ऋचं जलविसर्गे, तिलान् विकिर्य 'तिलोसि' इति वदेत्। 'या दिव्या' मन्त्रेण, पूर्ववत् अर्घ्यं दद्यात्। एवं श्राद्धविधिं भगवान् धर्मनिष्ठया, श्रद्धया च महर्षिभ्यः सम्यक् उपदिशत्।