गायत्र्यै सावित्र्यै च अञ्जलिना जलं समर्पयेत्। ततः ब्रह्मणा शिवेन हरिणा च अनुमतेन ससम्मानं निर्गच्छेत्। प्रातःकाले कृत्येषु सम्यगनुष्ठाय, अन्यानि धर्मकार्याणि यथाविधि आचरितव्यानि। हे दिव्य ऋषे, वानप्रस्थः यती च स्नानं कृत्वा शौचं चाचरेताम्। ततः, हे मुनेश्रेष्ठ, कुशग्रहणं कृत्वा ब्रह्मयज्ञं समाचरेत्। रात्रेः प्रथमे यामे एतानि कर्माणि क्रमशः कर्तव्यानि। यः धर्मकर्मसु विहीनः, स पाखण्डी विज्ञेयः। तं त्यक्तुमेव श्रेयः, स महापापी इति कथ्यते। तादृशाः नरकान् यान्ति, यावत् चन्द्रसूर्यतारकाः तिष्ठन्ति, तावत् कालं तत्र स्थास्यन्ति। तत्र अतिथिं सम्यक् भोजनादिभिः सत्कार्य समर्चयेत्। आपः, पक्वान्नं, मूलफलानि, गृहात् दानं वा, एतेन पूजां कुर्यात्। पात्रे दत्त्वा पापं त्यजति, पुण्येन सह प्रयाति। विद्वांसः वदन्ति—अतिथिः विष्णुवत् पूजनीयः। प्रतिदिनं ब्राह्मणान् पितॄंश्च अन्नपानेन तर्पयेत्। अतः पञ्चमहायज्ञाः नित्यं कर्तव्याः। राज्ञः च ब्रह्मयज्ञः पञ्चयज्ञेषु गण्यते। द्विजभोजनार्थं पात्रं न परित्यजेत्, यद्यपि धनाभावः स्यात्। भुक्त्वा मुखात् निष्क्रान्तं अन्नं सुरायाः तुल्यं पण्डितैः निगद्यते। लवणं तु प्रत्यक्षं ग्राह्यम्, गोमांसं च, अशुद्धं इति स्मृतम्। ब्राह्मणस्य सन्निधौ शब्दं न कुर्यात्, तेन नरकं गच्छति। त्वं ह्यमृतमयः आच्छादः, भोजनात् पूर्वं आपः आचम्यन्ते। आद्याहुति समर्प्य आचम्य च, पश्चात् भोजनं कुर्यात्। रात्रौ अपि, यथाशक्ति, शय्या, आसनं, भोजनं च दद्यात्। आचारत्यागे प्रायश्चित्तं आवश्यकम्। भार्यां पुत्रेभ्यः समर्प्य, एकाकी वा तया सह वने गच्छेत्। भूमौ शयानः, ब्रह्मचर्ये स्थितः, पञ्चयज्ञनिष्ठः च भवेत्। सर्वभूतेषु दयालुः, केवलं नारायणपरायणः स्यात्। अष्टमात्रं भोजनं कुर्यात्, रात्रौ न भुञ्जीत। मैथुनं त्यजेत्, निद्रालस्यं च वर्जयेत्। वानप्रस्थः चन्द्रायणादि तपांसि आचरन् भवेत्। यदा सर्वविषयेषु वैराग्यं जायते, वेदान्ताध्ययनपरः, शान्तः, जितेन्द्रियः, समाधिसम्पन्नः, रागद्वेषविवर्जितः, शत्रुमित्रयोः समः, मानापमानयोः च तुल्यः, सदा भिक्षया जीवेत्, न तु एकस्मात् गृहे भोजनं कुर्यात्। विवादरहिते स्थले एव भिक्षां याचेत्। सदा प्रणवजपपरः, आत्मसंयमी, इन्द्रियनिग्रही च भवेत्। तस्य प्रायश्चित्तं न विधीयते, सहस्रशः अपि प्रायश्चित्तैः। स चाण्डालसमः, जात्याश्रमाभ्यां निन्दितः विज्ञेयः। द्वन्द्वातीतः, निरहंकारः, शान्तः, मायातीतः, अनसूयकः च भवेत्।