ततः सम्यग्विधिना सूर्याय गन्धपुष्पजलदानं कर्तव्यम्। तत्र दक्षिणहस्तमुत्तानं कृत्वा वामहस्तं चावसन्नं विधिना दिनारम्भे त्रिषु कालेषु सम्पादयेत्। ततः, हे नारद, सावित्रं वैष्णवं चान्यानि च मन्त्राणि यथायोग्यं जपेत्। अनन्तरं त्रिवारं शरीराङ्गानि पर्यावर्त्य तेषु स्वाभाविकाः शक्तयः ध्यानपूर्वकं चिन्तनीयाः। गायत्र्याः चिन्तनं कुर्यात् या हंसस्य क्रीडारूढस्य नूपुरध्वनिभूषिता, या पूजिता ध्यान्या च सदा शुभफलप्रदा भवति। सावित्रीं च चिन्तयेत् या विद्युद्वर्णकुन्तलां शशाङ्कमुकुटां प्रमुदितां वृषारूढां शुक्लाङ्गीं यजुर्वेदस्वरूपिणीं। या गरुडासना, रत्ननूपुरहारभूषिता, शङ्खचक्रगदाधारिणी, सा सदा समृद्धिं ददातु। सायं समये भक्त्या तस्मिन्नेव देवते मनः समाधाय उपविष्टः स्यात्। तत्र त्रिपादगायत्रीं प्रणवेन सह भूर्भुवःस्वरिति क्रमशो जपेत्। गार्हस्थ्ये हि, हे मुनिवर, एषः जपः जीवनस्य धारकः स्मृतः। ततः संहितहस्ताभ्यां गायत्र्यै सावित्र्यै च जलं निवेदयेत्। ब्रह्मा शिव हरिभिः अनुमतिप्राप्तः सविनयं निर्गच्छेत्। प्रातःकालेषु कृत्येषु कृतानि कृत्वा अन्यानि कर्माणि यथाशास्त्रं आचरितव्यानि। हे दिव्यर्षे, वानप्रस्थः संयासी च स्नानं शौचं च समाचरेत्। ततः, हे मुनिश्रेष्ठ, कुशग्रहणं कृत्वा ब्रह्मयज्ञं निर्वर्तयेत्। रात्र्याः प्रथमे यामे एतानि कर्माणि यथाक्रमं कार्याणि। यः तु एतत्सर्वं नाचरति, स पाखण्डी धर्मकृत्येभ्यः बहिष्कृतः विज्ञेयः। तं त्यक्तुं श्रेयः, स हि महापापी भवति। चन्द्रसूर्यतारकपर्यन्तं कालं ते घोरनरकं यान्ति। तत्र अतिथिं अन्नादिभिः यथाशक्ति सत्कार्यं कर्तव्यम्। जलपाकमूलफलैः गृह्यदानेन वा पूजां कुर्यात्। पात्रे दानेन पापं परिहरति पुण्येन च याति। विद्वांसः वदन्ति—अतिथिः विष्णुवत् पूजनीयः। प्रतिदिनं ब्राह्मणपितॄन् अन्नपानैः तर्पयेत्। अतः पञ्चमहायज्ञाः नित्यं कर्तव्या इति। तत्र राज्ञः च ब्रह्मयज्ञः च पञ्चयज्ञेषु गण्यते। द्विजानां पात्रे अन्नं सम्पूर्णं न त्याज्यम्, निःस्वत्वेऽपि। जिह्वया निष्क्रान्तं अन्नं सुरासमानं पण्डितैः उक्तम्। स्वल्पं लवणं प्रत्यक्षं ग्राह्यं न, तथा गोमांसं च अशुद्धं स्मृतम्। ब्राह्मणस्य सन्निधौ शब्दं न कुर्यात्—एवं कृत्वा नरकं याति। त्वं ह्यमृतमयावरणः, भोजनात्पूर्वं जलं आचाम्यते। प्रथमं हविर्दत्वा आचम्य ततोऽन्नं भक्षयेत्। रात्रौ अपि यथाशक्ति शय्यासनभोजनानि दद्यात्। यदा आचारस्य परित्यागः भवति तदा प्रायश्चित्तं आवश्यकम्। पत्नीं पुत्रेभ्यः समर्प्य, स वनं गच्छेत्, एकाकी वा तया सह। भूमौ शयनं, ब्रह्मचर्यं, पञ्चयज्ञनिष्ठा च आचरिता। सर्वभूतेषु दयालुः, केवलं नारायणपरायणः। अष्टमात्रं भोजनं, न रात्रौ भक्षयेत्। मैथुनं वर्जयेत्, निद्रालस्यं च त्यजेत्। वानप्रस्थेन चान्द्रायणादितपांसि आचरितव्यानि।