स पावनकाले, हृदि प्रणवं स्थापयित्वा, भूः शब्दं शिरसि निवेशयेत्। ततः भूः, भुवः, स्वः इति त्र्यव्याहृतिं त्रिषु दिशासु, तदनु रक्षामन्त्रं च स्थापयेत्। तत्र भगवतीं वरदायिनीं त्र्यक्षरीं ब्रह्मविद्यां समाहूय, मध्यान्हे तां श्वेतवस्त्रां वृषवाहनां चिन्तयेत्। सायं तु पितामहमुख्ये कालसमये, पीताम्बरां गरुडारूढां तामेव चिन्तयेत्। एवं प्रणवव्याहृतित्रिपादमन्त्रं संयुक्तं पठित्वा, वामतः, मध्ये, दक्षिणतः च प्राणायामेन क्रमशः प्राणान् संयमयेत्। मध्यान्हे आपः शुद्धिं कुर्युः, सायं तु वह्निः — एवं स्मृतम्। ‘‘मूत्रेणापवित्रं न भूयात्’’ इति उच्चार्य, अनास्पृष्टजलैः शुद्धिं कृत्वा, ‘‘सत्यं धर्मः’’ इति पठेत्। ततः विधिवत् गन्धपुष्पजलानि सूर्याय समर्पयेत्। दक्षिणहस्तं उच्चालयन्, वामहस्तं चावसर्जयन्, दिनारम्भे त्रिकाले च एषा क्रिया कार्याः। हे नारद, सāvित्रं, वैष्णवं, अन्यांश्च मन्त्रान् यथायोग्यं पठेत्। तदनन्तरं, अङ्गानि त्रिवारं परिभ्रम्य, तत्र अन्तःस्थितशक्तीः ध्यानं कुर्यात्। गायत्र्याः, हंसस्य क्रीडारूढस्य नूपुरध्वन्या भूषितायाः, पूज्या चिन्त्या च या, सा नः सदा श्रीं समावहतु। सवित्री च, विद्युत्प्रभालकाभिरलङ्कृता, शशाङ्कमुकुटा, प्रमुदिता, वृषवाहना, शुक्लवर्णा, यजुर्वेदस्वरूपिणी, ध्यान्या। सा गरुडारूढा, मणिनूपुरहारभूषिता, शङ्खचक्रगदाधरा, सदा नः श्रियमावहतु। सायं समये, भक्त्या चित्तैकाग्र्येण तस्याः सन्निधौ उपविश्य, त्रिपादगायत्रीं प्रणवसंयुक्तां भूर्भुवःस्वरितिक्रमात् पठेत्। गृहीणां हि, हे मुनिवर, एषा जपक्रिया जीवनस्य धारिका स्मृता। गायत्र्यै सवित्र्यै च अञ्जलिना जलं समर्पयेत्। ब्रह्मणा, शिवेन, हरिणा च अनुमत्यानन्तरं, श्रद्धया निर्गच्छेत्। प्रातःकालेषु कृत्येषु समाप्तेषु, अन्यानि धर्मकृत्यानि कुर्यात्। हे दिव्यर्षे, वानप्रस्थस्य यतिनश्च स्नानं शौचं च आवश्यंकार्यम्। ततः, हे मुनिश्रेष्ठ, कुशग्रहणेन ब्रह्मयज्ञं सम्पादयेत्। रात्र्याः प्रथमयामे एतानि यथाक्रमं समाचरेत्। यः तु एतान् धर्मकृत्यान् नाचरति, स पाखण्डी विज्ञेयः, सर्वधर्मकृत्येभ्यः बहिष्कृतः। तं त्यक्तुम् उत्तमं, स हि महापापी इति कीर्त्यते। चन्द्रसूर्यतारकपर्यन्तं कालं, ते घोरेषु नरकेषु पतन्ति। अतिथिं तत्र अन्नादिभिः सम्यक् सत्कुर्यात्। जलैः, पक्तैः, मूलफलैः, गृह्यदानैः वा पूजां कुर्यात्। पात्रे दत्ते, पातकं परिहरन्, पुण्येन सह प्रयाति। अतिथिं विष्णुवत् पूजयितव्यम्, इति प्राज्ञाः वदन्ति। प्रतिदिनं ब्राह्मणान् पितॄंश्च अन्नपानेन तर्पयेत्। तस्मात् पञ्चमहायज्ञाः नित्यं कर्तव्याः। राज्ञः च ब्रह्मयज्ञः च पञ्चयज्ञेषु गण्यते। द्विजानां पात्रं वित्तशून्यं स्यात् अपि, न परित्याज्यम्। भुक्त्वा मुखनिःसृतं अन्नं सुरासदृशं प्राज्ञैः उक्तम्। ओष्ठेन लवणस्य ग्रहणं, गोमांसं च, अपवित्रं प्रोक्तम्। ब्राह्मणस्य सन्निधौ शब्दं न कुर्यात्, तदाचरणेन नरकं याति। एवं धर्मानुशासनं कर्तव्यम्, यथा श्रुतं, यथा स्मृतं।