एकदा धर्मनिष्ठः गृहस्थः, सनातनधर्मस्य मार्गे स्थित्वा, यथाशास्त्रं आचारान् अनुवर्तते स्म। सः योगिनः, ब्राह्मणान्, व्रतानुष्ठातॄन्, तपस्विनश्च कदापि न निन्देत्। अमावास्यायां पौर्णमास्यां च यज्ञं विधिवत् समाचरेत्। यः तु पूजनं परित्यजति, सः पण्डितैः सुरापानवत् निगद्यते। द्विजातिनां गृहस्थः अमावास्यायां पितॄणां पक्षे च श्रद्धां विधिवत् समाचरेत्। यदा धान्यं न लभ्यते, तदा श्रद्धां न समाचरेत्। पुण्यस्थलेषु तीर्थेषु च श्रद्धां सम्यक् आचरितव्यम्। किरिटचिह्नं विना यत् किमपि क्रियते, तत् सर्वं निष्फलम् इति श्रूयते। अतः फलरहितं आचरणं त्याज्यं; कल्याणकामिनः द्विजातयः तद् वर्जयन्तु। द्विजातयः तानि कर्माणि यथावत् आचरेयुः, येषां फलं सर्वेषां कर्मणां लभ्यते। विष्णुः यदा तुष्टः, तदा किमपि दुर्लभं नास्ति, हे द्विजोत्तम। यदा एषः विधिः सम्यक् आचर्यते, तदा सर्वे पापाः संशयमपि विना विनश्यन्ति। ब्राह्मणः स्वकं केशं सम्यक् विन्यस्य, जीविकां चिन्तयेत्। रात्रौ दक्षिणदिशं प्रति उपवेशनं कृत्वा मूत्रपुरीषयोः विसर्जनं कुर्यात्। एकहस्तेन दारुधारणे मौनं समाचरेत्। वृक्षच्छायायाम्, अरण्ये, वह्निसमीपे, ब्राह्मणानां समीपे, गावः, गोष्ठे, स्त्रीणां समीपे च मौनं रक्षेत्, तत्र तत्र मूत्रपुरीषयोः त्यागः न कर्तव्यः। यस्य आचारशुद्धिः नास्ति, तस्य सर्वाणि कर्माणि निष्फलानि भवन्ति। बहिःशुद्धिः मृन्मयं जलं च कृत्वा सिध्यति; अन्तःशुद्धिः भावेन साध्यते। मूषकादिभिः उत्खातं मृदं, वा अतीव उत्तमं मृदं, न उपयुञ्जीत। शुभां मृदं आदाय शौचं यत्नेन आचरेत्। मूत्रपुरीषयोः पश्चात् एवं शौचं विद्वद्भिः निर्दिष्टम्। पादयोः पृथक् पृथक् त्रयः मृन्मयं दद्यात्। गृहस्थस्य एषः शौचविधिः; ब्रह्मचारिणः तु तस्य द्विगुणम्। स्वस्थले पूर्णं शौचं कुर्यात्, मार्गे तु तस्य अर्धम्। गन्धमलादिकं सम्पूर्णतः अपोहनं कर्तव्यम्। व्रतानुष्ठातॄणां सर्वेषां तपस्वदृशं शौचं विधानम्। एवं शुद्धिं कृत्वा, एकचित्तेन जलं त्रिवारं वा चत्वारं वा पिबेत्, यत् गन्धरहितं फेनरहितं च भवेत्। अङ्गुष्ठानामिकाभ्यां संयुक्ताभ्यां नासापुटयोः स्पर्शं कुर्यात्। अङ्गुष्ठकनिष्ठिकाभ्यां संयुक्ताभ्यां नाभिदेशे स्पर्शं कुर्यात्। हस्तेन वा अङ्गुलीभिः वा स्कन्धयोः स्पर्शं कुर्यात्। ततः सम्यग्दन्तकाष्ठं छिन्नं, छायायुक्तं, योग्यवृक्षात् गृह्णीयात्। तत् जलैः प्रक्षालयेत्, वा मन्त्रेण संस्कुर्यात्। मन्त्रं चोच्चारयेत्—"हे वृक्ष, ब्रह्म तेजः बुद्धिं च मे प्रयच्छ।" क्षत्रियस्य दन्तकाष्ठं नवाङ्गुलपरिमाणम्, वैश्यस्य अष्टाङ्गुलपरिमाणम्। योग्यवृक्षदन्तकाष्ठाभावे, सूर्यपरिमितं जलं मुखे स्वीकुर्यात्। वामहस्तेन तद्गृहित्वा, वामदन्तेन मर्दयेत्। ताभ्यां जिह्वां सम्यग् निर्मृज्य, इन्द्रियजय्यः सन्, नदीतीरे शुद्धे जले वा स्नानं कुर्यात्। एवं गृहस्थः धर्ममार्गे स्थित्वा, नित्यशौचाचारान्, श्रद्धादानं, विधिपूर्वकं कर्म च सम्यगाचरन्, विष्णोः प्रसादेन सर्वं साधयति, सर्वपापान् विनाशयति च।