ब्राह्मणः यदि वेदानधीत्यापि सदाचारं आचरति, तस्य सर्वाणि नित्यकर्माणि, नैमित्तिकानि, काम्यानि च यानि चान्ये वेदविहिताः क्रियाः स्युः, तानि सर्वाणि निष्कलुषत्वेन फलन्ति। विष्णुः हि शब्दरूपेण वेदात्मा साक्षात् स्मृतः, तस्मात् वेदाध्ययनशीलः ब्राह्मणः सर्वान् कामान् आप्नोति शुद्धिं च गच्छति। तदनन्तरं, आचार्येण अनुमते सन्, स ब्राह्मणः अग्न्याधानं विधिवत् कुर्यात्। वेदं सम्यगधीत्य, आचार्याय दक्षिणां दत्त्वा, गार्हस्थ्यं प्रविशेत्। द्विजातिः सदाचारिणीं, धर्मनिष्ठां कन्यां विवाहेत। न तु आचार्यगृहे वा वृद्धैः सह वा पूर्वं संगतां कन्यां विवाहयेत्। बुद्धिमान् पुरुषः नात्युल्लोमशां, न खलतीं, नातिप्रलापिनीं, न विकलांगां, न उन्मत्तां, न चापवादिनीं स्त्रीं विवाहयेत्। नापि स्थूलकेशां, न कुब्जां, न च स्त्रीं मुखे रोमाणि अधिकानि यत्र तां विवाहयेत्। यः पत्नीवान्, सः कलहप्रियां, चपलां, कटुवादिनीं च स्त्रीं न गृह्णीयात्। यः पत्नीवान्, सः नातिकृष्णां, नातिरक्तवर्णां, न च मायाविनीं स्त्रीं विवाहयेत्। नातिश्वासिनीं, न निद्रालुं स्त्रीं गृह्णीयात्। नापवादरतां, न च स्तेनां स्त्रीं विवाहयेत्। न दर्पयुक्तां, न बकवृत्तिं आचरन्तीं स्त्रीं कदापि गृह्णीयात्। यां स्त्रीं अति-प्रगल्भवाचालां पश्येत्, तां सर्वथा परित्यजेत्। यां च स्त्रीं परेषु अतीव अनुरक्तां पश्येत्, तां च परित्यजेत्। पूर्वदत्तः वरः प्राधान्येन ग्राह्यः; तस्याभावे, परः। गान्धर्वः, राक्षसः, पैशाचश्च विवाहः अष्टमः प्रकारः परिगण्यते। केचित् ब्राह्मणाः दैवं वा, आर्षं विवाहं च अनुमन्यन्ते। पूर्वेषां विवाहानां अभावे, उत्तरान् विवाहान् कर्तुं पण्डितः समाचरेत्। विवाहसमये सः सुवर्णकुण्डलधारी, शुचिवस्त्रधारी च भवेत्। बभ्रुं दण्डं कमण्डलुं च जलपूर्णं धारयेत्। पुष्पमाल्यधारी, सुरभिगन्धयुक्तः, मनोहररूपश्च भवेत्। परान्नं न भुञ्जीत, नापि परनिन्दां कुर्यात्। न द्वाभ्यामपि हस्ताभ्यां शिरः कण्डूयेत्। देवपूजान्यादिकर्मसु, आचमने, स्नाने, व्रतेषु, श्राद्धकर्मणि च, सदा शौचं पालयेत्। दोषयुक्तयानं न आरोह्येत, निष्फलवादं न कुर्यात्। द्विजातिः गवां, हलस्य, अग्नेः, पर्वतस्य च वामतो न गच्छेत्। मत्सरं, ईर्ष्यां, दिवास्वप्नं च वर्जयेत्। स्वनाम, जन्मनक्षत्रं, आत्मसम्मानं च यत्नेन गुह्यं धारयेत्। द्विजातिः सुरापानं, द्यूतं, गीतं च न सेवेत। सर्पं वा शवं वा स्पृष्ट्वा, वस्त्रसमेतः स्नानं कुर्यात्। देवालयस्पर्शेऽपि, वस्त्रदृढं जलं प्रविशेत्। अजविलाङ्गुलकधूलिः पुण्यं नाशयति इति स्मृतम्। नीचभार्यापतिं सदा परित्यजेत्। तथा नग्नशयनं न कदापि आचर्येत्। मलिनां ताम्बूलं न खादेत्, सुप्तं जनं न बोधयेत्। वामहस्तेन, विकृतहस्तेन च जलं न पिबेत्। एवं धर्म्यम् आचारं पालयन् द्विजः शुद्धिं, यशः, चिरंजीवित्वं च प्राप्नोति।