निन्दा, क्लेशः, व्यर्थालापः, अञ्जनं च—एते त्याज्याः सन्ति। विप्रः विशेषतः ज्येष्ठान् प्रति यथाक्रमं प्रणिपातस्य अभ्यासं कर्तव्यम्। यो गुरुर्भाविक्लेशान् अपोहति, तं सदा सम्मान्यं प्रणमेत्। प्रणिपाते द्विजातिः "अहमस्मि" इति वदेत्। नास्तिकः, सीमालङ्घकः, पापी, ग्रामपुरोहितः, पाखण्डी, पतितः, चाण्डालः, तारान् हिंसाय जीवन्, उन्मत्तः, छली, दुष्टः, व्याकुलः, अशुचिः, विवादप्रियः, जुआरी, वमन्, जलस्थितः, पतिव्रता पतिसंघातिनी, पुष्पधारिणी, परस्त्रीगामिनी, प्रसवा, गर्भपातिनी—एतेषु प्रणिपातः न कर्तव्यः। सभाायां, यज्ञशाले, देवालयेषु च—त्रिषु स्थलेषु, पितृकर्मणि, व्रते, दाने, देवपूजायां च, प्रणिपाते कृतस्मृतौ यो न प्रत्युत्तरं ददाति, स दोषवान्। आचार्यस्य पुरतः, पादमुखप्रक्षालनं कृत्वा, सदा तिष्ठेत्। अष्टम्यां, चतुर्दश्यां, पर्वदिने, भाद्रपदस्य कृष्णपक्षे द्वितीयायां, सूर्यास्ते, विद्वद्ब्राह्मणागमने, संध्याकाले, मेघगर्जने, अकालवर्षणे, मन्वादिषु, युगादिषु, शुक्लपक्षे तृतीयायां, भाद्रपदस्य कृष्णत्रयोदश्यां, शुक्लैकादश्यां, कार्तिके शुक्लनवम्यां, शुक्लद्वादश्यां, आषाढस्य शुक्लदशम्यां, माघस्य शुक्लसप्तम्यां, फाल्गुनस्य अमावास्यायां, पौषस्य शुक्लैकादश्यां—एतेषु दानं अक्षयफलदं स्मृतम्। श्राद्धे, निमन्त्रिते, चन्द्रसूर्यग्रहणे च, ग्रहणे, अमङ्गले दिने, पठितुं न कदापि। मूढबुद्धीनां, सन्ततये, बुद्धये, कीर्तये, श्रीये चाध्ययनं कार्यम्। निषिद्धकाले पठन् ब्रह्मघ्नः स्यात्। केचित् कुंडगोलकसंयोगे मूढादीनां चाध्ययनं निषिद्धमित्याहुः। वेदं नाधीत्य अन्यत्र यः यत्नं कुर्यात्, शास्त्रं नाधीत्य शीलमाचरेद् ब्राह्मणः—तस्य नित्यकर्माणि, नैमित्तिकानि, काम्यानि, यानि चान्यानि वेदकृत्यं, सर्वाणि निष्फलानि भवन्ति। विष्णुः शब्दवेदस्वरूपः स्मृतः प्रत्यक्षः। अतः वेदाध्यायी ब्राह्मणः सर्वान् कामान् प्राप्नोति, शुद्धिं च लभते। अनुज्ञातः सन्, अग्निहरणं कुर्यात्। अध्ययनं कृत्वा, आचार्याय दक्षिणां दत्त्वा, गार्हस्थ्यं प्रविशेत्। द्विजातिः सदाचारिणीं धर्मपरां कन्यां विवाहयेत्। आचार्यगमितां, ज्येष्ठगमितां वा कन्यां न विवाहयेत्। अति केशिनीं, मुण्डितां, वाचालां, विकलाङ्गां, उन्मत्तां, निन्दिनीं च न विवाहयेत्।