सर्वेभ्यः नमः। इदानीं अहं निर्दिष्टानां नारदपुराणस्य श्लोकानां आधारतः एकस्मिन् प्रवाहमय कथायाम् तेषां अर्थं संस्कृतभाषायां पुनः कथयामि। एकदा, श्रेष्ठस्साधूनां मध्ये स्थितः नारदः, धर्मनिष्ठस्य ब्रह्मचारिणः आचार्यं पप्रच्छ। तदा आचार्यः धर्मस्य मार्गं विस्तरेण वर्णयामास। सः उक्तवान्— "यः तस्य वर्णस्य ब्रह्मचारि, सः प्रातःकाले स्नानं कृत्वा, समिधः, कुशः, फलानि च यथायोग्यं संग्रहीतव्यानि। सः यज्ञोपवीतम्, अजिनं, दण्डं च धारयेत्, हे मुनिश्रेष्ठ। तस्य जीविका केवलं भिक्षया प्राप्ते अन्ने एव निर्दिष्टा। तव पुरतः ब्राह्मणः, तव सन्निधौ राजा इति आचार्यः दर्शयति।" "सः प्रातःसंध्यायाः सायं संध्यायाः च विधिपूर्वकं आत्मसंयमेन कृत्यं आचरितव्यम्। यः अग्निहोत्रादिकं त्यजति, सः पण्डितैः पतितः इति अभिहितः। देवतानां पूजनं, गुरोः सततं सेवा च तस्य कर्तव्या। आत्मसंयमेन निर्दोषब्राह्मणानां गृहेभ्यः भिक्षां समानीतव्यम्।" "मधु, मद्यं, मांसं, लवणं, ताम्बूलं, दन्तधावनं, छत्रं, कमण्डलुं, पादत्राणं, गन्धः, माल्यं, लेपः, अपवादः, दुःखम्, व्यर्थवाक्यं, अञ्जनं च— एतानि तु वर्जनीयानि। सः वृद्धानां प्रति यथाक्रमं नमस्कारस्य अभ्यासी भवेत्। गुरुस्तु आत्मदुःखं निवर्तयति। नमस्कारस्य समये द्विजः 'अहमस्मि' इति वदेत्।" "नास्तिकः, सीमालङ्घकः, पापी, ग्रामपुरोहितः, पाखण्डी, पतितः, चाण्डालः, नक्षत्रपीडया जीवन्, उन्मत्तः, मायावी, चोरः, व्याकुलः, अशुचिः, विवादप्रियः, क्रीडकः, वान्तः, जलस्थः, पतिसंविद्धा स्त्री, पुष्पयुक्ता स्त्री, परपुरुषगामिनी, प्रसूता, गर्भपातिनी— एतेषु नमस्कारः वर्जनीयः।" "सभायाम्, यज्ञशालायाम्, देवालयेषु च, पितृयज्ञे, व्रते, दाने, देवपूजायाम्, नमस्कारः कृतः यदि प्रत्युत्तरं न दत्तं, तदा दोषः भवति। गुरोः पुरतः, पादमुखशुद्धिः कृत्वा, सदा गुरुम् अभिमुखः भवेत्।" "अष्टमी, चतुर्दशी, उत्सवस्य प्रथमदिनम्, भाद्रपदस्य शुक्लपक्षे द्वितीया, सूर्यास्ते, विद्वान् ब्राह्मणः गृहम् आगच्छति, सन्ध्याकाले, गर्जनायाम्, अनवृष्टौ, मनुष्यानां देवतानां युगादिषु, शुक्लपक्षे तृतीयादिवसः, भाद्रपदस्य कृष्णपक्षे त्रयोदशी, शुक्लपक्षे एकादशी, कार्तिकस्य शुक्लपक्षे नवमी, द्वादशी, आषाढस्य शुक्लपक्षे दशमी, माघस्य शुक्लपक्षे सप्तमी, फाल्गुनस्य अमावास्या, पौषस्य शुक्लपक्षे एकादशी— एतेषु दानं अक्षयफलदं भवति।" "श्राद्धे, निमंत्रणे, चन्द्रसूर्यग्रहणे, ग्रहणे, अशुभदिने, कदापि अध्ययनं न कर्तव्यम्। अध्ययनं तु मूढानां, सन्ततौ, बुद्ध्यर्थं, यशः, श्रीये च कर्तव्यम्। निषिद्धकाले यः पठति, सः ब्रह्मघ्नः इति विज्ञेयः।" "नारद! कुंडगोलकसंयोगे, मूढादिषु च अध्ययनं न अनुमन्यते इति केचित् वदन्ति। परन्तु यः वेदं अध्ययनं विना अन्यत्र यत्नं करोति..." एवं धर्ममार्गः आचार्येण नारदाय विस्तरेण उपदिष्टः।