प्राज्ञाः द्वाविंशत्यब्दपर्यन्तं कालमाहुः। विद्वांसः पुनः चतुर्विंशत्यब्दपर्यन्तं द्वितीयं कालमुपदिशन्ति। तस्मिन्नन्तरे सावित्रीं नष्टां विद्यात्, तदा तस्याः कदापि जपः न कर्तव्यः। द्वौ सान्तापनौ प्रायश्चित्तौ सम्यगनुष्ठाय, ततः पश्चात् विधिपूर्वकं संस्कारं कुर्यात्। ब्राह्मणस्य दर्भमेकसूत्रं यज्ञोपवीतम् निर्दिष्टम्, क्षत्रियस्य तु धनुर्ज्यैव। ब्राह्मणस्य कृष्णाजिनं, क्षत्रियस्य रुरुचर्म च विधानम्। ब्राह्मणस्य पलाशदण्डः, राज्ञः उदुम्बरदण्डः शास्त्रेण निर्दिष्टः। ब्राह्मणः शिरसि केशान् धारयेत्, राज्ञः ललाटे लक्षणं कुर्यात्। एवं ब्राह्मणादीनां यथाक्रमं वस्त्राणि अपि उरसि धारयेत्। द्विजातिः उपनयनसंस्कारं कृत्वा, गुरोः शुश्रूषां समाचरेत्। स जातिः प्रतिदिनं स्नानं कृत्वा, समिधः, कुशान्, फलानि च सङ्गृह्णीयात्। यज्ञोपवीतम्, मृगचर्म च दण्डं च धारयेत्। तेषां जीविकाप्राप्तिः केवलं भिक्षायाः आहारात् एव इति श्रूयते। ब्राह्मणस्य पुरतः, राज्ञः साक्षात् तव सन्निधौ। सः स्वधर्मानुसारं यमेन सह प्रातः सायं च कृत्यं कुर्यात्। यः अग्निहोत्रादिकं त्यजति, स पण्डितैः पतितः इति कथ्यते। देवान् पूजयेत्, गुरोः सततम् सेवा च कुर्यात्। यमेन सह निर्लेपब्राह्मणगृहात् भिक्षां समानीय, तया जीवनं यापयेत्। मधु, मद्यं, मांसं, लवणं, ताम्बूलं, दन्तधावनं च—एतानि त्याज्यानि। छत्रं, कुम्भी, पादत्राणं, गन्धः, माल्यं, लेपनं च—एतानि अपि त्याज्यानि। निन्दा, क्लेशः, व्यर्थवादः, अञ्जनं च—एतानि अपि त्याज्यानि। विशेषतः ज्येष्ठेषु प्रणिपातस्य अभ्यासः सदा करणीयः। गुरुः, यो अध्यात्मदुःखं निवारयति, स वन्दनीयः। प्रणामे द्विजातिः 'अहमस्मि' इति वदेत्। नास्तिकः, सीमालङ्घकः, पापी, ग्रामपुरोहितः; पाखण्डी, पतितः, चाण्डालः, नक्षत्रद्रव्योपजीवी; उन्मत्तः, छद्मचारी, दुष्टः, विचरन्, मलिनः; विवादप्रियः, जुआरी, वान्ति, जलस्थः; पतिप्रत्याचरिणी, पुष्पयुक्ता, परपुरुषगामिनी, प्रसूता, गर्भपातिता च स्त्री—एतेषां समागमे प्रणामः न कर्तव्यः। सभा, यज्ञशाला, देवायतनानि च; पितृकार्ये, व्रते, दाने, देवपूजायाम्; प्रणामे प्रत्युत्तरं न ददाति यः, तस्यापि न कर्तव्यः। पादौ मुखं च प्रक्षालयित्वा, सदा गुरोः समक्षं स्थित्वा प्रणामः करणीयः। अष्टम्यां, चतुर्दश्यां, पर्वदिनेषु, भाद्रपदस्य कृष्णपक्षे द्वितीया तिथौ, सूर्यास्ते, विद्वद्ब्राह्मणागमने, सन्ध्या, मेघगर्जने, अनृतौ वर्षायाम्, मन्वादिषु, युगादिषु, शुक्लपक्षे तृतीया, भाद्र, कृष्णपक्षे त्रयोदशी, शुक्लपक्षे एकादशी—एतेषु कालेषु यद् दत्तं, तत् अक्षयफलप्रदं भवति इति श्रूयते।