गालवः ऋषिः पुत्रस्य वचनानि एवं श्रुत्वा हर्षितः अभवत्। सः प्रीतः आत्मनः जन्म सफलम् इति मन्यते, कुलं च शुद्धम् अभवत्। पुत्रस्य कर्मणा तस्य मनः संतुष्टम् अभवत्। ततः सः संयमेन च सौजन्येन च पृष्टवान्—"किम् अन्यत् श्रोतुम् इच्छसि?" तदा ब्रह्मपुत्रः हर्षपूर्णः तत्त्वं व्रतानां पुनः उवाच, यः पापसमूहं नाशयति। व्रतानां कथा परमपुण्यवती, यथा यथाकथितम्, हरिभक्तिं च ददाति। तथैव सर्वेषां आश्रमाणां आचारः, प्रायश्चित्तविधयः च वक्तव्याः। महाकृपया, यथावत् मम कथयितुम् अर्हसि। हरिः अक्षरः, वर्णाश्रमाचारनिष्ठैः पूज्यते। तव तत्त्वनिष्ठत्वात्, नियमेन एतत् वक्ष्यामि। वर्णाः इति प्रसिद्धाः, तेषु ब्राह्मणः प्रधानः। जन्म त्रिधा—मातुः, उपनयनात्, अध्ययनात् च। स्ववर्णधर्मत्यागी पण्डितैः पाखण्डी इति कथ्यते। अन्यथा, पतितः सः सर्वधर्मत्यागी भवति। देशाचारः स्वीकर्तव्यः, यदि सः परम्परानियमविरुद्धः न भवति। धर्मकार्यं अपि, यदि स्वर्गसाधकं न भवति, वा लोकनिन्दितम्, तदा न कर्तव्यम्। द्विजानां अन्यवर्णकन्यायाः विवाहः अनुमतः। शवकर्मणि मांसभक्षणम्, वनप्रस्थाश्रमः, आजीवनं ब्रह्मचर्यम्, मनुष्यपशुयज्ञः च—एते कलियुगे त्याज्याः, इति विद्वांसः वदन्ति। अन्यथा, पतितत्वं, सर्वधर्मत्यागः च भवति। अधुनैव सामान्यधर्मान् वक्ष्यामि, तत्त्वेन शृणु। अन्नं याचेत्, शिक्षयेत् च। वेदान् पठेत्, पात्रेभ्यः दानं गृह्णीयात्। सर्वजनहिताय कर्म कुर्यात्, मधुरं वचनं ब्रूयात्। कस्यचित् निन्दां न कुर्यात्, विष्णुपूजायाम् निष्ठः भवेत्। वेदान् पठेत्, देवपूजायाम् यज्ञैः नियोज्येत्। दुष्टान् दण्डयेत्, साधून् रक्षेत्। वैश्यस्यापि वेदाध्ययनम् विधीयते। व्यापारैः, शिल्पैः, हस्तकौशलैः च धनम् अर्जयेत्। ब्राह्मणक्षत्रवैश्यसेवायाम् निष्ठः भवेत्। सर्वजनहिताय, शुभाय, मधुरवचनाय च यत्नम् कुर्यात्—एषः सर्ववर्णानां सामान्यः धर्मः, इति ऋषयः वदन्ति। द्विजः, विपत्तौ क्षत्रियाचारम् अंगीकरोति। किन्तु महाविपत्तौ अपि, शूद्रकर्म न कर्तव्यम्। ब्राह्मणक्षत्रवैश्येषु, चतुर्विधः आश्रमः—ब्रह्मचर्यः, गार्हस्थ्यः, वनवासः, संन्यासः। ब्राह्मणश्रेष्ठ, विष्णुः तुष्टः तस्य, यः कर्ममार्गे मनसि रमते। ततः परमपदं प्राप्नोति, यतः पुनः नावतिष्ठति। शृणु अधुना, ऋषिसत्तम, एकाग्रचित्तेन।