यमेन उक्ते तु, ते तस्मिन् परमं विश्वासं न्यधत्त। ततः स यमः तं शीघ्रं विष्णोः परमं धाम प्रेषयामास। तेन कर्मणा, हे मुनिश्रेष्ठ, अहं विष्णुलोके स्थितवान्। विष्णोः लोके स्थित्वा, ततः इन्द्रलोकमगच्छम्। स्वर्गे तावत्कालं स्थित्वा, ततः पृथिवीं प्राप्तवान्। पूर्वजन्मस्मरणयुक्तः सन्, हे मुनिश्रेष्ठ, अहं सर्वमेतद्वेद। पूर्वं मया न ज्ञातं यदेतदेकादश्याः व्रतमिति। अत्र यत् स्वयमेव कृतं कर्म, तस्य फलं एतदेव। अतः, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, अहं शुभां एकादशीव्रतम् करिष्यामि। ये नराः श्रद्धया एकादशीव्रतम् आचरन्ति— एवं पुत्रस्य वचनं श्रुत्वा, महर्षिः गालवः सन्तुष्टः अभवत्। मम जन्म सफलम्, मम वंशः विशुद्धः इति सः अचिन्तयत्। एवं पुत्रकृत्यैः तस्य मनः परितुष्टम्। संयमेन सौम्येन च, किं अन्यत् श्रोतुमिच्छसि? ततः ब्रह्मपुत्रः प्रमुदितः पुनः व्रतानां सारं पापसंघनाशनं कथयामास। व्रतानां कथा परमपुण्या, या यथावत् श्रूयते, सा हरौ भक्तिं ददाति। एवं सर्वाश्रमाचारः, प्रायश्चित्तविधयश्च अपि वक्तव्याः। कृपया युक्तः त्वं मम सम्यग् वक्तुमर्हसि। हरिः अक्षरः, स धर्मनिष्ठैः वर्णाश्रमाचार्यैः पूज्यते। अहं त्वां नियमेन एतत् कथयिष्यामि, यः परब्रह्मणि भक्तः असि। एते वर्णाः इति कथ्यन्ते, तेषु ब्राह्मणः श्रेष्ठः। जन्म त्रिविधं स्यात्—मातुः, उपनयनात्, अध्ययनात् च। स्ववर्णधर्मत्यागी पाखण्डी इति पण्डितैः कथ्यते। अन्यथा पतितः स्यात्, सर्वधर्मेभ्यः बहिष्कृतः। देशाचारः स्वीकर्तव्यः, यावद् न स धर्मशास्त्रविरुद्धः। धर्मोऽपि यदि स्वर्ग्यः न स्यात् वा लोकनिन्दितः, तर्हि न कर्तव्यः। द्विजातीनां परवर्णकन्यया विवाहः अनुमतः। श्मशानकर्मणि मांसभक्षणं, वानप्रस्थाश्रमः, आजीवनब्रह्मचर्यं, नरपशुयज्ञश्च—एतानि कलियुगे त्याज्यानीति विद्वांसः वदन्ति। अन्यथा पतितः स्यात्, सर्वधर्मेभ्यः बहिष्कृतः। अधुना सामान्यधर्मान् वक्तुम् इच्छामि; शृणु समाहितः। भिक्षया जीविकां कुर्यात्, अन्यांश्च शिक्षयेत्। वेदान् अधीयीत, पात्रेभ्यश्च दानानि गृह्णीयात्। सर्वेषां हिताय आचरेत्, मृदु वदेत्। कस्यापि न निन्दां कुर्यात्, विष्णुपूजायां निष्ठः स्यात्। वेदान् पठेत्, देवताः यज्ञैः पूजयेत्। दुष्टान् दण्डयेत्, साधून् रक्षेत्। वेदाध्ययनं वैश्यस्यापि विधानम्। सः क्रयविक्रयैः, शिल्पेन, हस्तकौशलैः च धनं सम्पादयेत्। एवं शास्त्रविहितं धर्मानुशासनं मुनये सम्यग् निवेदितम्।