दुष्टपाखण्डिभिः सह संगम्य, अहम् अपि तेषां मार्गानुसारी पाखण्डी अभवम्। तैः पाखण्डिभिः निरन्तरं पीडितः, वेदमार्गं सर्वथा परित्यजम्। मम अधर्मनिष्ठां दृष्ट्वा, महेशपुत्राः मां निरीक्ष्य, अहं सदा पापकर्मसु प्रवृत्तः, दुष्कृत्येषु च आसक्तः अभवम्। ततः, स्वसैन्येन सह वनं प्रविश्य, बहूनि प्राणिनां जातीनि हत्वा, अहं तत्र विचरामि स्म। तत्र, सूर्यस्य तीक्ष्णतया क्लान्तः, रेवानद्यां स्नानं कृतवान्। अनन्तरं, सेना विना एकाकी भूत्वा, महतीं क्षुधां अनुभूतवान्। रात्रेः संध्ये समये, एकां स्त्रीं एकादशीव्रतपरां दृष्टवान्। सेना विना अपि, अहं तां रात्रिं जागरितवान्। तत्रैव, जागरणस्य समाप्तौ, प्रिये, मम मृत्युः प्राप्तः। मम समीपं भीषणमुखं, दीर्घदंष्ट्रायुतं भूतं आगतम् अपश्यम्। ततः, हे विद्वन्, तस्य नियतं धर्मानुशासनं सम्यक् मे कथय। स चिरकालं चिन्तयित्वा, पुनः पुनः एषा बुद्धिः तस्य अभवत्—एकादश्यां उपवासेन सर्वपापात् विमुक्तिः स्यात्। जागरणोपवासाभ्यां पापरहितत्वं प्राप्यते। तेन उपवासबलात् मम सर्वे पापा विनष्टाः। सः दयया संविभावितः, मम पुरतः भूमौ प्रणतः। ततः, सः स्वसर्वान् परिचारकान् आहूय, एतद् वचनम् उक्तवान्—"ये धर्ममार्गनिष्ठाः मर्त्याः, तान् मम समीपं आनयत। ये 'नारायण, अच्युत, हरि, शरणं भव' इति सदा वदन्ति, तान् शीघ्रं विमोचयत; शान्ताः जनाः एतद् नित्यम् वदन्ति। ये सदा शान्ताः, सर्वलोकहितं भाषमाणाः, मम दूताः तेषां दूरं तिष्ठन्तु; मम तेषु अधिकारः नास्ति। ये सदा पात्रे दानपराः, निःस्वार्थाः, हरिनामपरायणाः, तान् अपि त्यजत। ये शिवहरिसमानदृष्टयः, ये च मनुष्येषु परोपकाररताः, तान् दूताः अपि परित्यज्यन्ताम्।" "ये तु पापिनः, ये पण्डितपादोदकसिचनेन न प्रमोदन्ते, तान् मम गृहे आनयत। ये देवद्रोहिणः, जननाशकाः, दुष्कृतिपरायणाः, तान् अपि आनयत। ये ग्रामनाशकाः, परमद्वेषिणः, ब्राह्मणधनलोभिनः, तान् अपि आनयत। ये च महापापिष्ठाः मूढाः, ये विष्णोः मन्दिरं कदापि न गच्छन्ति, तान् बलात् आनयत।" "मया कृतं तद् दुष्कृतं स्मरामि, यत् मम प्रायश्चित्तेन दग्धम्। तत्रैव, मम सर्वे पापा अपवाद्याः नाशिताः। यमः सहस्रसूर्यसमप्रभः, तस्मै नमस्कृत्य स्थितवान्। यमस्य वचः श्रुत्वा, तस्य सर्वे तस्मिन् परमं विश्वासं कृतवन्तः। ततः, सः मां विष्णोः परमधाम प्रति शीघ्रं प्रेषितवान्। तेन कर्मणा, हे मुनिश्रेष्ठ, विष्णुलोके अहं वसामि स्म।" "तत्र किञ्चित्कालं स्थित्वा, अहं इन्द्रलोकं गतवान्। स्वर्गे तत्र किञ्चित्कालं स्थित्वा, ततः पुनः पृथिवीं प्राप्तवान्। पूर्वजन्मस्मरणसम्पन्नः अहम् एतत् सर्वं जानामि, हे मुनिश्रेष्ठ। पूर्वं न अहं जानामि, एष एकादशीव्रतम् इति। अत्र, स्वकृतस्य कर्मणः फलं एतावत् एव। अतः, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, अहं शुभं एकादशीव्रतम् आचरिष्यामि।