महात्मनां सेवा विना हरौ भक्तिर्दुर्लभा, इति नूनं। तत्र बालक, ते अद्भुतनिश्चयः कथमुत्पन्नः? भगवति भक्तिरुत्पन्ना, ततोऽहं विस्मयेन पूर्णः। एवं भद्रशीलः, मुनिश्रेष्ठः, पितरं सावधानेन पप्रच्छ। स च स्वकृतं सर्वं यथाकृतं पित्रे निवेदयामास। अहं पूर्वजन्मस्मरणात् यमवचनं वेद्मि, इति स उक्तवान्। तदा प्रसन्नः स पितरः महाबुद्धिं भद्रशीलं प्रत्युवाच— कस्य वा हेतोः एतत्सर्वं, त्वं मम सम्यगाख्याहि। अहं धर्मकीर्तिनाम्ना, दत्तात्रेयाज्ञया शिक्षितः। अहं बहून्यधर्माणि धर्मांश्च कृतवान्। दुर्जनपाखण्डिसंयोगात् तेषां मार्गानुसारी जातः। तैः पाखण्डिभिः पीडितः, वेदमार्गं सर्वथा परित्यक्तवान्। मां अधर्मे प्रवृत्तं दृष्ट्वा महेशपुत्राः— एवं पापकर्मनिरतः, दुराचाररतः सदा— स्वसेनया सह तत्र काननं प्रविष्टवान्, नानाप्रकारमृगान् हत्वा। तीक्ष्णसूर्यतापेन क्लान्तः, रेवायां स्नातवान्। सेनाविहीनः, तत्रैव महतीं क्षुधां प्राप्तवान्। रात्र्याः संधिकाले, एकादश्युपवासव्रतानुष्ठायिनीं स्त्रीं दृष्टवान्। सेनाविना अपि रात्रिं जागरणं कृतवान्। तत्रैव जागरणान्ते, तात, मृत्युमुपेतः। तदा भीममुखं विकटदंष्ट्रं भूतं समीपमागतं दृष्टवान्। ततः, विद्वन्, तस्य नियमान् सम्यगाख्याहि। स चिरं चिन्तयित्वा, पुनरेवं चिन्तां चकार— एकादश्यां उपवासेन सर्वपापविमुक्तिः। जागरणोपवासेन च निष्पापत्वमाप्यते। उपवासबलात् सर्वे पापा विनष्टाः। स करुणया प्रेरितः, मयि भूतले प्रणिपत्य नत्वा स्थितः। ततः स सर्वान् स्वानुचरान् आहूय एवं वचनमब्रवीत्— ये धर्ममार्गनिष्ठाः, तान् मम समीपं आनयत। ये सदा "नारायण, अच्युत, हरे, शरणं भव" इति वदन्ति, तान् शीघ्रं मुञ्चत, शान्ताः ह्येवं वदन्ति। ये सदा शान्ताः, सर्वलोकहितप्रवृत्ताः, मम अनुचराः तेषां दूरं तिष्ठन्तु; अहं तेष्वधिकारं न पश्यामि। ये सदा यथार्हे दानपराः, तत्त्वतः दरिद्राः, हरिनामरताः, तान् तत्क्षणादेव त्यजत। ये शिवहरिसमानदृष्टयः, ये च मनुष्येषु परोपकाररताः, तेषां दूतानपि त्यजत। ये तु पण्डितपादोदकसिक्तेन न प्रमुद्यन्ते, तान् पापिनः मम गृहमानीयत। ये देवद्रोहिनः, जननाशकाः, पापकर्मरताश्च, तान् दूताः अत्र आनयन्तु। ये ग्रामनाशकाः, परमद्वेषिणः, ब्राह्मणधनलोभिनश्च, तानपि आनयन्तु। ये चात्यन्तदुष्टमूढाः, ये विष्णोः मन्दिरं कदापि न गच्छन्ति, तान् बलान्नयत। ततः, तदनुचितं कर्म, स्मरामि, तदपि मम प्रायश्चित्तेन दग्धं जातम्। तत्रैव सर्वे पापाः मम निःशेषेण विनष्टाः। यमः सहस्रसूर्यप्रभः तं प्रणम्य तिष्ठति स्म।