यः सदा व्रतानि पालयति, स कदापि तैः सह न संवादं कुर्यात् ये यज्ञान् न कुर्वन्ति वा यथाविधि न यजन्ति। न तु वैद्येन, न कविना, न देवद्विजद्वेषिणा सह वार्ता कार्या। व्रतानुष्ठानपरः सः तादृशान् जनान् वाचाप्यपि न संपूजयेत्। व्रतपरायणः उपवासशीलश्च सः परमं सिद्धिं प्राप्नोति, शुद्धिं च लभते। विष्णोः सदृशो देवो नास्ति, उपवासात् परं तपो नास्ति। न विद्यया तुल्यं लाभं, न धर्मेण समं लाभं, न धर्मात् श्रेष्ठः पिता। अत्र चैतिहासिकं पुराणं शृण्वन्ति। पूर्वे काले सत्यनिष्ठः महर्षिः गालवः नाम आसीत्। सः विपुलतरुवनान्तरे, गजमृगसंघैः सेव्यमाने स्थले निवसति स्म। तत्र मूलकन्दफलैः पूर्णे, मुनिगणैः आसीनं तदाश्रमं बभूव। तस्य आत्मजः संयतात्मा, भद्रशिलः नाम प्रसिद्धः, जातः। बाल्येऽपि सः बुद्धिमान् भद्रशिलः स्वसखीन् विष्णोः नित्यपूजायाम् उपदिशति स्म। एवं सः बालकैः सह धर्मोपदेशं कृत्वा, तान् विष्णुभक्तिम् अध्यापयत्। ते च सर्वे सुदृढया श्रद्धया विष्णुं पूजयन्ति स्म। सः च "सर्वेषां लोकानां कल्याणं भूयात्" इति शशंस। एकादशीव्रतं कृत्वा, तद् केशवाय समर्पयामास। तदा तपोमयं पितरं विस्मयं गत्वा, सः आलिङ्ग्य पप्रच्छ। "तव आचरणं योगिभ्यः अपि दुर्लभं शुभं च। द्वन्द्वातीतः, निरहङ्कारः, शान्तः, हरिस्मरणपरायणश्च त्वम्। महात्मनां सेवा विना अपि, हरौ भक्तिः सुलभा न भवति। वत्स, कुतः तेऽयं अद्भुतः संकल्पः जातः? भगवति भक्तिरुत्पन्ना, तेन अहं विस्मितः अस्मि।" एवं पित्रा पृष्टः भद्रशिलः स्वकृत्यम् आख्यात्। "अहं पूर्वजन्मस्मरणात् यमवाक्यं जानामि," इति सः तस्मै न्यवेदयत्। तदा तेन पित्रा, प्रीत्या, भद्रशिलाय महात्मने प्रोक्तम्— "कस्य वा हेतोः एषः सर्वः प्रकारः? त्वं वक्तुमर्हसि।" "धर्मकीर्तिरिति विख्यातः, दत्तात्रेयाज्ञया उपदिष्टः, अहं बहून् पुण्यपापकर्माणि अकरवम्। दुर्जनपाखण्डिसंयोगात्, तेषां मार्गानुगामी अभवम्। पाखण्डिभिः पीडितः, वेदमार्गं परित्यज्य अधर्मे प्रवृत्तः। मम अधर्मकर्मदर्शनात्, महेशपुत्राः मां निरीक्ष्य, पापकर्मरतः सदा विषयासक्तश्च अहम्। सेनया सह वनं प्रविश्य, बहुविधान् मृगान् हत्वा, सूर्यतापक्लान्तः रेवायां स्नात्वा, एकाकी भूत्वा, अतीव क्षुधया पीडितः अभवम्। रजनीसमये, एकादशीव्रतपरां स्त्रीं दृष्ट्वा, सेनाविहीनोऽपि रात्रौ जागरणं कृतवान्। तत्रैव जागरणान्ते, वत्स, मृत्युम् उपालभे।" एवं धर्मनिष्ठस्य भद्रशिलस्य पितुः पूर्वकथां शृण्वन्, व्रतस्य, उपवासस्य, विष्णुभक्तेः च माहात्म्यं सम्यक् अवगच्छामः।