यः एतत् व्रतम् आचरति, सः अतिरात्रयागस्य द्विगुणं फलम् आप्नोति। अष्टविध इष्टोमात् यः पुण्यलाभः स्यात्, तस्य समं परमं पुण्यम् अवाप्नोति। श्रेष्ठ इष्टोमस्य यः पुण्यलाभः, तस्य द्विगुणं पुण्यम् लभते। ज्योतिष्टोमाद्ययागानां फलस्य अष्टगुणं फलं सः प्राप्नोति। अश्वमेधस्य अपि फलं यः लभते, तस्य अष्टगुणं फलं सः आप्नोति। नरमेधनामकस्य यज्ञस्य फलात् पञ्चगुणं फलं लभते। गोमेधयागस्य पुण्यात् त्रिगुणं पुण्यम् आप्नोति। ब्रह्ममेधयागस्य फलात् त्रिगुणं फलं सः भुङ्क्ते। सः सर्वभोगसम्पन्नः हरिसदृशत्वं प्राप्नोति। सः परमानन्दं प्राप्नोति, यत्र गत्वा न शोचति। ये धर्मस्य अस्य प्रचारकाः, ते निःसंशयं मुक्ताः भवन्ति। विशेषतः वने वसतां जनानां मासमात्रं उपवासः कर्तव्यः। एवं कृत्वा, सः मोक्षं प्राप्नोति, यः योगिभिः अपि दुरलभः। मूढो वा पण्डितः वा, यः एतद् शृणोति, सः मोक्षपात्रं भवति। यः शृणोति वा पठति वा, सः सर्वपापैः विमुक्तः भवति। एष धर्मः सर्वपापान् नाशयति, सर्वकामफलप्रदः च। श्रद्धया कुर्वतां मोक्षदायकः, विष्णोः प्रियतमः च। सदा कर्तव्यः, ब्राह्मणानां विष्णोः च प्रीतिकरः। यः अत्र मध्यदिनरात्रौ भुङ्क्ते, सः पापिष्ठः स्यात्, परत्र नरके पतति। पूर्वदिने चोत्तरदिने च भक्षणं शक्यं, मध्यदिनरात्रौ तु न कर्तव्यम्। यः तस्मिन् दिने भुक्तुम् इच्छति, सः सर्वपापेषु स्पृहयति, न संशयः। एकादश्यां मोक्षकामः सम्यक् उपवासं कुर्यात्। मोक्षकामः तु एकादश्यां उपवासं कुर्यात्, मोक्षकामः एकादश्यां एव उपवसेत्। हे ब्राह्मण, तस्मिन् दिने ये प्राणिनः अन्नेन जीवन्ति, ते स्थायिनः; यः तु एकादश्यां भुङ्क्ते, तस्य प्रायश्चित्तं नास्ति। एकादश्यां उपवासेन परमगतिर्लभ्यते। संसारच्छेदकामैः ब्राह्मणैः सदा एष उपवासः कर्तव्यः। शुद्धचित्तः, संयतेंद्रियः, विधिवत् स्नात्वा विष्णुं पूजयेत्। नारायणभक्तः विष्णोः सन्निधौ शयीत। ततो गन्धपुष्पादिभिः सम्यक् समर्पयेत्। “हे पद्मनाभ, अहं भोक्तुम् इच्छामि; हे अच्युत, मे शरणं भव” इति प्रार्थयेत्। भक्त्याऽनुष्ठितेन तुष्टचित्तः उपवासं समर्पयेत्। गीतवाद्यनृत्यैः पुराणश्रवणैः च भक्त्या विष्णुं पूजयेत्। पुनः विधिवत् स्नात्वा, संयतेंद्रियः सन् विष्णुं पूजयेत्। द्वादश्यां दिने, हे ब्राह्मण, दुग्धपानात् हरिसदृशत्वं प्राप्नोति। सुमुखः सन्, दयया युक्तः, ज्ञानदर्शनं ददातु। शक्त्यानुसारं ब्राह्मणान् भोजयेत्, तेषां दानानि च दद्यात्। पञ्चमहायज्ञान् कृत्वा, मौनपूर्वकं स्वयम् अन्नं भुञ्जीत। सः विष्णोः धाम प्राप्नोति, यतः पुनरागमनं कठिनम्। पतितान् पापिष्ठांश्च दृष्ट्वा अपि न कर्तव्यम्। उपवासव्रतानिष्ठः कदापि न संवादं कुर्यात्। एवं, एकादश्याः व्रतं श्रद्धया, विधिना च आचरन्, जीवः सर्वपापैः विमुक्तः, परमं पुण्यं लभते, विष्णोः सायुज्यं च प्राप्नोति।