एवं, भगवतः व्रतम् समाप्य, संयतैः इन्द्रियैः उपवासं कृतवान्। द्वादशी, त्रयोदशी, चतुर्दशीषु अपि संयत-इन्द्रियः तिष्ठेत्; एकादशी तथा पूर्णिमायाम् अपि जागरणं कर्तव्यम्। ततो तिलहोमं कृत्वा, तिलदानं च सम्यक् दातव्यं। पंचगव्यं आचम्य, विधिवत् हरिं पूजयेत्। तदनन्तरं बन्धुभिः सह मौनं कृत्वा स्वयं भोजनं कुर्यात्। शुक्लपक्षे अपि पूर्ववत् विधिना व्रतं समाचरेत्। द्वादशीदिने एकाग्रचित्तः पंचगव्यं भक्षयेत्। पूजां कृत्वा, संयत-इन्द्रियः ब्राह्मणं दानं दद्यात्। सुगन्धद्रव्यैः अलंकृतं पूर्णकलशं दक्षिणया सहितं आत्मविद् ब्राह्मणाय दातव्यम्, हे मुने श्रेष्ठ। ततः, हे माधव, अन्नदानस्य उत्तमं दानं तव प्रसन्नत्वाय समर्पयामि। यथाशक्ति बन्धुभिः सह मौनं कृत्वा स्वयं भोजनं कुर्यात्। एवं व्रतधारी ब्रह्मलोकात् पुनः न प्रतिनिवर्तते। हे द्विज, इदं सर्वपापानां वनाग्निः इव। एष व्रतानुष्ठानस्य फलं पुरुषैः लभ्यते। कोटिशः भीषणात् दुःखात् विमुक्तो भवति। इदं सर्वपापानि नाशयति, पुण्यम्, सर्वलोकहितम्। तथा अश्विनमासे द्विजः एतत् व्रतं समाचरेत्। पंचगव्यं भक्षयेत् विष्णोः समीपे शयीत च। श्रद्धया विष्णुं पूजयेत्, संयतात्मा निरक्रोधः च। तदनन्तरं व्रतपूर्वकं संकल्पं कुर्यात्। मासान्ते तव आज्ञया उपवासं छिन्ध्यामि, हे देवेश। यद् इच्छामि तद् देहि, सर्वविघ्नान् अपाकुरु। ततः मासपर्यन्तं हरिमन्दिरे वासं कुर्यात्। हरिगृहे दीपः सततं प्रज्वलितः तिष्ठेत्। तदनन्तरं विधिवत् स्नानं कृत्वा नारायण-भक्तः भवेत्। यथाशक्ति ब्राह्मणान् भक्त्या विनयेन च भोजयेत्। एवं व्रतधारी त्रयोदश मास-व्रतानि आचरति। यथाशक्ति दानानि भूषणानि च दद्यात्। सः अतिरात्रयज्ञस्य द्विगुणं फलम् अवाप्नोति। अष्टविध-इष्टोमस्य समं परमं पुण्यं लभते। श्रेष्ठ-इष्टोमस्य द्विगुणं पुण्यं प्राप्नोति। ज्योतिष्टोमादि यज्ञस्य अष्टगुणं फलम् लभते। अश्वमेधयज्ञस्य अष्टगुणं फलम् प्राप्नोति। नरमेधयज्ञस्य पञ्चगुणं फलम् लभते। गोमेधयज्ञस्य त्रिगुणं पुण्यं प्राप्नोति। ब्रह्ममेधयज्ञस्य त्रिगुणं फलम् उपभुङ्क्ते। सः हरिसदृशः सर्वभोगसम्पन्नः भवति। सः परमं सुखं प्राप्नोति, यत्र गत्वा न शोचति।